فیلم Modern Times 1936

فیلمی واقعاً خوب از چارلی چاپلین: بینا، خنده‌دار و در عین حال هشداردهنده—جایی که صنعت عملاً انسان را می‌بلعد. تعجب‌آور است که امروزه چند نفر هستند که بلافاصله با کارگر ناکاربلد چاپلین همدل شوند، کسی که تلاش می‌کند در برابر پیش‌روی بی‌امان فناوری تاب بیاورد؟ فیلم با آنکه او را ناخواسته به‌عنوان «موش آزمایش» یک وسیله عجیب به کار می‌گیرد—ابزاری که هم برای تمیز کردن...

فیلمی واقعاً خوب از چارلی چاپلین: بینا، خنده‌دار و در عین حال هشداردهنده—جایی که صنعت عملاً انسان را می‌بلعد. تعجب‌آور است که امروزه چند نفر هستند که بلافاصله با کارگر ناکاربلد چاپلین همدل شوند، کسی که تلاش می‌کند در برابر پیش‌روی بی‌امان فناوری تاب بیاورد؟ فیلم با آنکه او را ناخواسته به‌عنوان «موش آزمایش» یک وسیله عجیب به کار می‌گیرد—ابزاری که هم برای تمیز کردن دندان و هم برای غذا دادن به‌نظر می‌رسد—آغاز می‌شود؛ اختراعی هوشمندانه که گاهی به‌عنوان صرفه‌جویی در زمان و افزایش کارآمدی تبلیغ می‌شود اما در واقعیت چیز دیگری است. این فقط آغازِ ایده‌های عجیب و گاه مضحک است که باعث می‌شود قهرمان بیچاره انرژی و ذکاوت زیادی به خرج دهد تا یک قدم جلوتر از این «پیشرفت‌ها» و تقریباً همهٔ کسانی که ملاقات می‌کند، باقی بماند. در همین میان زنی گرسنه، بی‌خانمان و یتیم—پولِت گودارد—در حالی که در تلاش برای دزدیدن یک قرص نان است، توسط یکی از عبوری‌های نخ‌نمای شهر دیده می‌شود؛ در فرار با چاپلین برخورد می‌کند و این دو به زودی دست به یکی می‌زنند و ماجراهای جذابی را رقم می‌زنند. چاپلین در این فیلم فوق‌العاده است؛ چالاکی، حس زمان‌بندی و کارگردانی آینده‌نگر او—نه فقط در سطح فیلم، بلکه در تذکر نسبت به جهت‌گیری جامعه—امروز هم به همان قوتِ زمان نمایش نخست آن اثرگذار است. فیلم به مدرنیته تاخته اما نه از سر خصومت با پیشرفت؛ دیدگاهی لودیتی ندارد، بلکه می‌پرسد چه چیزها و چه کسانی در جریان پیشرفت‌ها جا می‌مانند، و این تنها کارگران ساده نیستند. صحنه‌های اسکیت در فروشگاه بزرگ دیدنی و لذت‌بخش‌اند؛ جذابیت، طنز و چابکی در هم آمیخته‌اند. همچنین شیوهٔ خاص چاپلین در نوشیدن رام لحظاتی دلنشین خلق می‌کند. قطعاً فیلمی است که باید روی پردهٔ بزرگ دید—پر از جزئیات و رویدادهایی که هر بار تماشای آن لذت‌بخش است.