فیلم A Long Way Down 2014

یک فیلم کمدی سیاه بریتانیایی که تا حدودی بر اساس رمانی هم‌نام ساخته شده است. دومین فیلم مشترک ستاره‌های نوظهور ایموجن پوتس و آرون پال پس از «نیاز به سرعت» است. تریلر یکی از دلایل من برای دیدن فیلم بود؛ به نظر می‌رسید موضوعی متفاوت دارد، اما در نهایت آن انتظار دوام نیاورد. معمولاً بهترین صحنه‌ها در بخش‌های پایانی قرار دارند، اما اینجا اوج فیلم خیلی...

یک فیلم کمدی سیاه بریتانیایی که تا حدودی بر اساس رمانی هم‌نام ساخته شده است. دومین فیلم مشترک ستاره‌های نوظهور ایموجن پوتس و آرون پال پس از «نیاز به سرعت» است. تریلر یکی از دلایل من برای دیدن فیلم بود؛ به نظر می‌رسید موضوعی متفاوت دارد، اما در نهایت آن انتظار دوام نیاورد. معمولاً بهترین صحنه‌ها در بخش‌های پایانی قرار دارند، اما اینجا اوج فیلم خیلی زود رخ می‌دهد. صحنه افتتاحیه بهترین بخش فیلم است؛ با انرژی شروع می‌کند اما در ادامه کم‌کم از شادابی می‌افتد. ایده کلی به‌خوبی بود، اما داستانی که دور آن شکل گرفته بود، ضعیف‌تر از حد انتظار بود. انتظار پیچ و تاب‌های جذاب در پایان داشتم که رخ نداد؛ در نتیجه فیلم در نهایت به یک اثر ساده و سرگرم‌کنندهٔ معمولی تبدیل شد. بازی همهٔ بازیگران خوب است، اما شخصیت‌پردازی قانع‌کننده نیست. روند داستان مقصر است، چون از چهار شخصیت اصلی به‌خوبی پرده‌برداری نمی‌شود و بسیاری از مسائل گذشتهٔ‌شان توضیح داده نمی‌شود. مثلاً مشکل واقعی شخصیت آرون پال چه بود و وضعیت خواهر کوچک شخصیت ایموجن پوتس چه شد، توضیح روشنی ندارد. با وجود این نواقص، لحظاتی لذت‌بخش هم در فیلم هست. نقش‌های تونی کالِت و پیرس برازنان منطقی و هماهنگ با فضای کلی فیلم‌اند، و از نظر اجرا هر چهار بازیگر عملکرد نسبتاً خوبی دارند. در کل موضوع خوبی تلف شده است به‌خاطر فیلمنامه‌ای نه‌چندان قوی. فیلم تا حدی ناامیدکننده است و می‌توانست بهتر باشد. من رمان را نخوانده‌ام؛ شاید اگر اقتباس مستقیمی از آن می‌کردند نتیجه بهتر می‌شد. فیلمی قابل‌تأمل و دیدنی به‌شمار می‌آید، اما رضایت‌بخش بودنش بستگی به سلیقهٔ بیننده دارد. 6.5/10