فیلم High School Musical 2006

این فیلم بخش بزرگی از کودکی‌ام بود؛ هرگز نتوانستم آن را دوست نداشته باشم. داستان با انتخاب تصادفی «تروی» (زک اِفران) برای اجرای کارائوکه در یک مهمانی هِگمنی آغاز می‌شود؛ او همراه «گابریلا» (ونسا هادگنز) آواز می‌خواند. هیچ‌کدام خود را خواننده حرفه‌ای نمی‌دانند، اما پس از شروعی لرزان متوجه می‌شویم هر دو به یک دبیرستان می‌روند و تصمیم می‌گیرند برای نمایش موزیکال سالانه آزمون دهند. او...

این فیلم بخش بزرگی از کودکی‌ام بود؛ هرگز نتوانستم آن را دوست نداشته باشم. داستان با انتخاب تصادفی «تروی» (زک اِفران) برای اجرای کارائوکه در یک مهمانی هِگمنی آغاز می‌شود؛ او همراه «گابریلا» (ونسا هادگنز) آواز می‌خواند. هیچ‌کدام خود را خواننده حرفه‌ای نمی‌دانند، اما پس از شروعی لرزان متوجه می‌شویم هر دو به یک دبیرستان می‌روند و تصمیم می‌گیرند برای نمایش موزیکال سالانه آزمون دهند. او کاپیتان بسکتبال و محبوب مدرسه است؛ او کمی بیشتر علاقه‌مند به درس‌های ریاضی است، اما هر دو مصرّ به گرفتن نقش اصلی‌اند—که باعث ناراحتی زوج جاافتادهٔ «شارپِی» (اشلی تیستِیل) و برادرش «رایان» (لوکاس گریبِل) می‌شود. دوستان تروی فکر می‌کنند با رفتن او به گروه نمایش، دارد اعتبارشان را زیر سوال می‌برد، بنابراین با دوستان گابریلا طرحی می‌ریزند تا شرایطی بسازند که هیچ‌کدام نخواهند در رقابت شرکت کنند. کمی فشار روانی و یک ویدئوی به‌موقع به هدفشان می‌رسد؛ اما آیا کار همین‌جا تمام می‌شود؟ شاید زوج اصلی بتوانند خودشان را جمع‌وجور کنند و علی‌رغم تداخل برنامه‌ریزی‌شده اجرا کنند. اگرچه زوج اصلی آهنگ بهتری («Breaking Free») داشتند، من شخصاً فکر می‌کنم زوج مکار بازی بهتری ارائه دادند. ریتم و اجراها خیلی فراتر از سطح مسابقات سبک یوروویژن نبود، اما همین فضای کلیشه‌ای و پرامید فیلم را دوست‌داشتنی می‌کند. خوشبختانه مداخله‌های نمایشی و اغراق‌آمیز «خانم دارباس» (آلیسون رید) یادآور می‌شود که همه‌چیز صرفاً سرگرمی است؛ و اگرچه من در گروه مخاطبان مشخص این فیلم قرار ندارم، از دیدنش لذت بردم. این فیلم فوق‌العاده است و حالا فیلم مورد علاقه‌ام شده.