فیلم Bell Book and Candle 1958

یکی از آن فیلم‌هایی است که همه‌مان داریم؛ فیلمی با بازیگرانی که واقعاً دوست‌شان داریم، اما هرچقدر هم آن را بارها با این امید جادویی ببینیم که تغییر کند و بهتر شود، چنین اتفاقی نمی‌افتد. Bell, Book and Candle یکی از ناامیدی‌های همیشگی من است. با بازی جیمز استوارت و کیم نوواک و همراهی جک لمون و السا لَنچِستر، این اقتباس سینمایی از نمایشنامه تا حدی...

یکی از آن فیلم‌هایی است که همه‌مان داریم؛ فیلمی با بازیگرانی که واقعاً دوست‌شان داریم، اما هرچقدر هم آن را بارها با این امید جادویی ببینیم که تغییر کند و بهتر شود، چنین اتفاقی نمی‌افتد. Bell, Book and Candle یکی از ناامیدی‌های همیشگی من است. با بازی جیمز استوارت و کیم نوواک و همراهی جک لمون و السا لَنچِستر، این اقتباس سینمایی از نمایشنامه تا حدی جذابیت دارد و با داستان ناشری که زیر طلسم عشقی یک جادوگر مدرن می‌رود همخوانی دارد، اما در عمل کسل‌کننده از آب درمی‌آید. از نظر طراحی صحنه و فیلم‌برداری رنگی زیباست؛ جیمی و کیم البته خوشایندند و السا، هرماینی جین‌گولد و گربه‌ی پای‌واکِت مایه‌های سرگرمی‌اند، اما خنده‌های از تهِ دل غایب‌اند و فیلم نتوانسته همدلی نسبت به عاشقان و بی‌قرارها برانگیزد—متأسفانه آن شور و گیرایی در جای دیگری گم شده است. یک قاب عکس از جیمی و کیم از این فیلم در راهروی خانه‌ام آویزان است؛ هر بار که از کنار آن رد می‌شوم انگشتم را به آن می‌گیرم و با اندوه غرغر می‌کنم. من آن بازیگران را واقعاً دوست دارم، اما فیلم نه چندان... ۵ از ۱۰.