سریال کره ای The King: Eternal Monarch

**بهترین رمان علمی تخیلی در ۴۰ سال گذشته** "더 킹: 영원의 군주" یا "شاه: فرمانروای ابدی" (۲۰۲۰) بهترین اثر علمی تخیلی و عاشقانه دهه ۲۰۱۰ بود. من معتقدم که این سریال توانسته است جایگاه شماره یک (#۱) را در فهرست "بهترین سریال‌های علمی تخیلی" من به دست آورد و سریال "Fringe" (۲۰۰۸) را که ۱۲ سال این رتبه را در اختیار داشت، به زیر کشید. **I. داستان** نویسنده،...

**بهترین رمان علمی تخیلی در ۴۰ سال گذشته** "더 킹: 영원의 군주" یا "شاه: فرمانروای ابدی" (۲۰۲۰) بهترین اثر علمی تخیلی و عاشقانه دهه ۲۰۱۰ بود. من معتقدم که این سریال توانسته است جایگاه شماره یک (#۱) را در فهرست "بهترین سریال‌های علمی تخیلی" من به دست آورد و سریال "Fringe" (۲۰۰۸) را که ۱۲ سال این رتبه را در اختیار داشت، به زیر کشید. **I. داستان** نویسنده، کیم اون سوک که به خاطر آثارش همچون "عاشقان در پاریس" (۲۰۰۴)، "نسل‌های خورشید" (۲۰۱۶)، "گابلین" (۲۰۱۶) و "آقای آفتاب" (۲۰۱۸) شناخته شده است، بار دیگر استعداد شگفت‌انگیز خود را در خلق داستان‌هایی که واقعاً تخیل و قلب مخاطب را دربرمی‌گیرد، به نمایش گذاشت. در "شاه: فرمانروای ابدی" (۲۰۲۰)، کیم اون سوک به زیبایی ایده "جهان‌های موازی" را در داستان‌های عاشقانه خود گنجانده است. او این مفهوم را صرفاً به عنوان یک ابزار ادبی رها نکرد بلکه آن را در مرکز سریال قرار داد و درام و عاشقانه از طریق آن شکل گرفت. هر قسمت تقریباً یک ساعت و ده دقیقه بود و هیچ قسمتی خسته‌کننده نبود، هیچ قسمتی کشدار نبود و هیچ قسمتی تکراری از قسمت‌های قبلی نبود. در هر قسمت داستانی تازه و جدید برای روایت وجود داشت که به توسعه شخصیت‌ها، روابط میان آنها و تنش‌ها و درگیری‌ها هنگام برخورد دنیاها و آرزوها کمک می‌کرد. **II. بازیگری/بازیگران** چه گروه بازیگری فوق‌العاده‌ای--لی مین هو، کیم گو اون، وو دو هوان، کیم کیونگ نام، جونگ اون چائه، لی جونگ جین، کیم یانگ جی، کانگ هونگ سوک--آنها افراد مناسبی را برای این نقش‌ها انتخاب کرده بودند. سبک‌های منحصر به فرد بازیگری آنها باعث شد شخصیت‌هایشان به طور کامل زنده شوند و تعامل آنها با یکدیگر طبیعی به نظر برسد. این سریال تنها درباره "یی گون" (لی مین هو) و "جونگ ته ائول" (کیم گو اون) نبود، بلکه همه شخصیت‌ها در خلق دنیای "پادشاهی کُرئا" نقش کلیدی داشتند. آنها بهترین خود را ارائه کردند و یک اثر هنری خلق کردند. **III. تولید** با اینکه چند اشتباه قابل توجه وجود داشت، ویرایش و توالی صحنه‌ها همه چیز را پوشش داد. من به‌ویژه از این که داستان‌ها در هر قسمت به صورت خطی ارائه نشدند، لذت بردم؛ بلکه آنها صحنه‌ها را برای قسمت‌های بعدی نگه داشتند و در زمان‌های مناسب فلش بک‌هایی را وارد کردند. ترکیب تاریخ با مدرنیته در "پادشاهی کُرئا" به‌خوبی انجام شده بود. هیچ لحظه‌ای احساس خارج از مکان بودن وجود نداشت. در جاهایی که طراحی مدرن وجود داشت، اتاق به گونه‌ای طراحی شده بود که با این وسایل مدرن هماهنگ باشد. در جاهایی که باید حس و حال تاریخی وجود می‌داشت، اتاق‌ها یا هیچ ماده مدرنی نداشتند یا اگر هم داشتند، به خوبی با محیط ترکیب شده بودند. دستیابی به این موضوع کار آسانی نبود. این تنها طراحان داخلی نبودند بلکه کارگردانان و فیلم‌برداران نیز با ایجاد شات‌های خوب به ترکیب بی‌نقص محیط‌های تاریخی و مدرن کمک کردند. **IV. نتیجه‌گیری** من به شدت "더 킹: 영원의 군주" یا "شاه: فرمانروای ابدی" (۲۰۲۰) را توصیه می‌کنم، به‌ویژه اگر طرفدار نوعی از علمی تخیلی با موضوع "جهان‌های موازی" هستید. این سریال را به عنوان "Fringe" (۲۰۰۸) تصور کنید اما با رمانس عمیق و رقابت‌های خانوادگی شدید. امتیاز کلی: ۹.۵ از ۱۰ ستاره.