فیلم Street People 1976

شک دارم این یکی از همان فیلم‌هایی باشد که راجر مور با پولش خانه یا استخر خریده باشد؛ چون واقعاً هیچ نکته‌ای ندارد که بشود آن را به کسی توصیه کرد. در این فیلم او باید با استیسی کیچ همکاری کند تا مشخص کنند چه کسی هروئین را به سان‌فرانسیسکو قاچاق می‌کند — کاری که مافیا محلی به‌ویژه «سالواتوره فرانچسکو» (ایوو گارانی) از آن خوشش...

شک دارم این یکی از همان فیلم‌هایی باشد که راجر مور با پولش خانه یا استخر خریده باشد؛ چون واقعاً هیچ نکته‌ای ندارد که بشود آن را به کسی توصیه کرد. در این فیلم او باید با استیسی کیچ همکاری کند تا مشخص کنند چه کسی هروئین را به سان‌فرانسیسکو قاچاق می‌کند — کاری که مافیا محلی به‌ویژه «سالواتوره فرانچسکو» (ایوو گارانی) از آن خوشش نمی‌آید، چون کلیسا چنین فعالیت‌هایی را به‌شدت نکوهش می‌کند. فیلم صحنه‌های تعقیب با ماشین و تیراندازی دارد، اما داستان بسیار سطحی است و با مقدمه‌ای تقریباً پایان‌ناپذیر به پایانی می‌رسد که خودمان می‌توانستیم روی زیرلیوانی طراحی‌اش کنیم. کیچ در بهترین فرمش نیست و مور هم واضح است که فقط از ون وینی‌بگو به صحنه می‌آید، وظیفه‌اش را انجام می‌دهد و دوباره برمی‌گردد تا برش‌های خیار را روی چشم‌هایش بگذارد. همه‌چیز یادآور یک قسمت کاملاً معمولی و پیش‌پاافتاده از سریال «استارسکی و هاچ» بود.