فیلم Only Angels Have Wings 1939

هاوارد هاکس در حوزه آشنای خود با این ماجراجویی/درام هوایی ظاهر شده است. داستان درباره جف کارتر است که صاحب یک شرکت کوچک و فرسوده بار هوایی در بارانکا است؛ مرگ یکی از بهترین خلبانانش تنها یکی از مشکلات اوست و گذشته‌های عاشقانه، علاقمندان جدید و اختلافات در تیم همه با هم جمع می‌شوند تا او را تا سر حد توان بیازمایند. مسیر پروازی‌شان از...

هاوارد هاکس در حوزه آشنای خود با این ماجراجویی/درام هوایی ظاهر شده است. داستان درباره جف کارتر است که صاحب یک شرکت کوچک و فرسوده بار هوایی در بارانکا است؛ مرگ یکی از بهترین خلبانانش تنها یکی از مشکلات اوست و گذشته‌های عاشقانه، علاقمندان جدید و اختلافات در تیم همه با هم جمع می‌شوند تا او را تا سر حد توان بیازمایند. مسیر پروازی‌شان از میان تنگه‌ای خطرناک می‌گذرد که هوا به‌سرعت تغییر می‌کند و با کم‌شدن هواپیماها و خلبان‌ها، بقای کسب‌وکارشان در هاله‌ای از تردید قرار می‌گیرد. هاوکس به‌دلیل پیشینهٔ هوانوردی‌اش انتخابی ایده‌آل برای این فیلم بود؛ نتیجه یک مطالعهٔ شخصیت‌پردازانهٔ دقیق است که در بستر محدود و محلی روایت می‌شود. از بیرون ممکن است فیلم به‌نظر داستانی رمانتیک و ملایم بیاید، اما هیجان و احساسات در آن به‌سمت نوعی دلاوری شخصیتی هدایت می‌شود که ناقص است و همین کاستی‌ها تماشاگر را عمیقاً جذب می‌کند. کارگردانی هوشمند، نماپردازی حساب‌شده و سکانس‌های هوایی هیجان‌انگیز کیفیت اثر را بالا برده‌اند؛ اگر دیالوگ‌هایی بیش‌ازحد شیرین و سطحی نبودند، این فیلم قطعاً در دستهٔ کلاسیک‌های دههٔ ۱۹۳۰ قرار می‌گرفت. به‌هرحال، این فیلم تجربه‌ای درگیرکننده است که جنبهٔ انسانی هاکس را به‌خوبی نشان می‌دهد. بازیگران در بهترین فرم خود ظاهر شده‌اند. کِری گرانت این‌بار توانایی‌های غیرکمدی‌اش را نشان می‌دهد و نقش جف کارتر را با تسلط به هم‌پیوند قصه می‌آورد. جین آرچر و ریتا هی‌ورث در میانهٔ این قصهٔ مردانه حضور دارند و هرچند زمینه پرمَردمِ داستان می‌تواند بازی آن‌ها را تحت‌الشعاع قرار دهد، اما هر دو توانستند از پسِ این نقش‌ها برآیند. شخصیت‌هایی چون داچی (صاحب بار) که توسط سیگ رومَن بازی شده، بات (ریچارد بارتلمِس) و کید (توماس میچل) نیز به پویایی داستان کمک می‌کنند؛ ورود جودی (ریتاهی‌ورث) که با مردی مطرود ازدواج کرده، اوضاع را پیچیده‌تر می‌کند اما هاکس اجازه نمی‌دهد فیلم به یک ماجرای رمانتیک پرهرج‌ومرج تبدیل شود. این فیلم همچنین یادآور مخاطرات مأموریت‌های اولیهٔ هوایی است؛ هواپیماهایی که ساختار چندان مقاومی نداشتند و در برابر تغییرات ناگهانی جوی آسیب‌پذیر بودند. نکته‌ای کم‌اهمیت اما قابل ذکر هم میزان کشیدن سیگار در فیلم است. پایان فیلم برای من بسیار تأثیرگذار و مملو از شادی بود؛ کمتر فیلمی را دیده‌ام که چنین پایانی نزدیک به کامل داشته باشد. داستانی محکم، بازیگران خوب و کارگردانی ماهر؛ از دید من فیلمی لذت‌بخش است. امتیاز: ۸/۱۰.