فیلم Twisted Nerve 1968

هیلی میلز در یک درام-تریلر روان‌شناختی اواخر دههٔ ۶۰ مردی ۲۲ ساله (هایول بنت) با اتخاذ رفتار و شخصیتی کودک‌گونه سعی می‌کند به یک کارمند دل‌نشین کتابخانه در لندن (میلز) نزدیک شود. هدف او نفوذ به پانسیون مادرِ آن زن است. از آنجا آشوب و حادثه آغاز می‌شود. «Twisted Nerve» (۱۹۶۸) تحت تأثیر «سایکو»ی هیچکاک است (و حتی از برنارد هرمان برای موسیقی سود می‌جوید)، اما نقش...

هیلی میلز در یک درام-تریلر روان‌شناختی اواخر دههٔ ۶۰ مردی ۲۲ ساله (هایول بنت) با اتخاذ رفتار و شخصیتی کودک‌گونه سعی می‌کند به یک کارمند دل‌نشین کتابخانه در لندن (میلز) نزدیک شود. هدف او نفوذ به پانسیون مادرِ آن زن است. از آنجا آشوب و حادثه آغاز می‌شود. «Twisted Nerve» (۱۹۶۸) تحت تأثیر «سایکو»ی هیچکاک است (و حتی از برنارد هرمان برای موسیقی سود می‌جوید)، اما نقش درام پررنگ‌تر و اغراق کمتر است. هیلی در زمان فیلم‌برداری ۲۱ ساله بود و مثل همیشه دل‌نشین است، اگرچه می‌شد کمی تپل‌تر به‌نظر بیاید. در مقابل، بیلی وایتلاو در نقش مادر ترکیبی از ملایمت و جذابیت به‌نمایش می‌گذارد. در آغاز فیلم گویشی وجود دارد که می‌گوید: «هیچ ارتباط علمی تثبیت‌شده‌ای بین آنچه در گذشته «منگولیسم» نامیده می‌شد (سندرم داون) و رفتارهای روانی یا مجرمانه وجود ندارد.» این توضیح اما کم‌فایده به‌نظر می‌رسد، زیرا شخصیت محوری فیلم اصلاً مبتلا به سندرم داون نیست. همچنین اگر یکی از خویشاوندان فردی با سندرم داون دچار مشکل روانی شده و مرتکب جرم شود، آیا این دلیلی است که همهٔ خویشاوندان آن افراد را به‌همان‌گونه فرض کنیم؟ نکتهٔ جالب: تارانتینو ملودی سوت‌زنی از موسیقی هرمان را در «کیل بیل» (وقتی ال درایور نقش پرستار را تقلید می‌کند) و در «دث‌پروف» (که به‌عنوان زنگ تلفن یکی از شخصیت‌ها شنیده می‌شود) به‌کار برده است. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۵۸ دقیقه است و بخش‌هایی از آن در تویکنهام — درست جنوب‌غربی لندن — فیلم‌برداری شده (از جمله خانهٔ هارپر که محل زندگی خانوادهٔ هیلی بوده). صحنه‌ها و کارهای استودیویی در شپرتون انجام شده که حدود پنج مایل جنوب‌غرب تویکنهام قرار دارد. نمره: B-