فیلم Silent Night, Deadly Night 1984

بابای بدِ اصلی این فیلم یکی از آثار کلاسیک و فرقه‌ای ژانر وحشت است: Silent Night, Deadly Night برای طرفداران قدیمی ژانر حکم یک هدیهٔ تلخ دارد. داستان دربارهٔ پسربچه‌ای است که شاهد قتل والدینش به‌دست مردی لباس‌پوشیده به‌صورت بابانوئل است. او در یتیم‌خانه‌ای که تحت مدیریت مادری سخت‌گیر قرار دارد بزرگ می‌شود، سپس وقتی به سن بلوغ می‌رسد، بیرون می‌رود و در یک فروشگاه بزرگ...

بابای بدِ اصلی این فیلم یکی از آثار کلاسیک و فرقه‌ای ژانر وحشت است: Silent Night, Deadly Night برای طرفداران قدیمی ژانر حکم یک هدیهٔ تلخ دارد. داستان دربارهٔ پسربچه‌ای است که شاهد قتل والدینش به‌دست مردی لباس‌پوشیده به‌صورت بابانوئل است. او در یتیم‌خانه‌ای که تحت مدیریت مادری سخت‌گیر قرار دارد بزرگ می‌شود، سپس وقتی به سن بلوغ می‌رسد، بیرون می‌رود و در یک فروشگاه بزرگ مشغول به کار می‌شود. با نزدیک شدن کریسمس، او مجبور می‌شود نقش بابانوئل فروشگاه را برعهده بگیرد؛ از آنجا است که به‌تدریج دچار فروپاشی روانی می‌شود، تبر برمی‌دارد و با شیوهٔ کلاسیک «دنبال کردن و بریدن» هرکس را که سد راهش می‌شود به‌شدت مجازات می‌کند. فرمول داستانی ساده و مستقیم است، اما اجرا با خلاقیت و شوک‌های واقعی همراه است و بازیگر نقش بابانوئلِ دیوانه (رابرت برایان ویلسون) با چهره‌ای معصوم و هیکل قدرتمندش، تأثیر فیلم را افزایش می‌دهد. شاید برای تماشاگران امروزی که با آثار نوآورتر آشنا هستند، جذابیت این فیلم کاملاً روشن نباشد؛ اما موسیقی منقطع، فضای بدطینتِ قصه و نبود پرکننده‌های بی‌مورد باعث می‌شود فیلم کوتاه و تکان‌دهنده بماند و عمداً حالتی ناپسند ایجاد کند تا واکنش برانگیزد. آیا شاهکاری در سینمای وحشت است؟ نه — بازی‌ها چندان قوی نیست و پایان‌بندی شتاب‌زده به‌نظر می‌رسد؛ اما در همان سالی که وس کرِیوِن یکی از وحشتناک‌ترین شخصیت‌های سینما را معرفی کرد، چارلز ای. سِلیر جونیور و نویسندگانش نشان دادند که چرا ممکن است دلمان بخواهد بابانوئل وجود نداشته باشد. امتیاز: 6.5/10 هشدار: بابانوئلِ تبر به‌دست پسری که دچار تأثر روانی شده در یتیم‌خانه‌ای کاتولیک در شهری کوچک در یوتا و نزدیک کوهستان بزرگ می‌شود. وقتی در 18 سالگی در یک فروشگاه اسباب‌بازی شغلی پیدا می‌کند، آشوب آغاز می‌شود. Silent Night, Deadly Night (1984) هنگام اکران واکنش‌های اخلاقی شدیدی برانگیخت، اما برای من آن خشم قابل‌درک نبود. این فیلم یک اثر وحشت و از نوع اسلَشِر است؛ شوک‌ها و قتل‌های خونین جزو ذات این ژانرند. اگر به ترس‌های ناشی از دلقک‌ها فکر کنید، می‌بینید که قبلاً در آثار مختلف از دلقک برای ترساندن استفاده شده است؛ پس چرا بابانوئل نباید دست‌نیافتنی باشد؟ برخلاف بسیاری از اسلشرها، این فیلم زمان می‌گذارد تا انگیزهٔ قاتل را توضیح دهد. لحن کلی جدی است، اما گه‌گاه بذله‌گویی یا حالت کمپی نیز مشاهده می‌شود. هرچند به‌اندازهٔ Silent Night, Bloody Night (1972) از لحاظ فضای هنری قوی نیست، اما به‌عنوان یک اسلشر یک‌بعدی (و گاهی مفرح) قابل‌قبول است. مکان‌های فیلم‌برداری در شهرک‌های کوهستانی چشم‌نوازند. از نظر بازیگری، لینیا کویگلی در نقش دنیس و تونی نِرو در نقش پم قابل‌توجه‌اند. هر دوی این بازیگران صحنه‌هایی بدون پوشش بالا دارند، پس اگر این موضوع برایتان آزاردهنده است، بهتر است از دیدن فیلم صرف‌نظر کنید. نسخهٔ کامل فیلم حدود 1 ساعت و 22 دقیقه است (نسخهٔ سینمایی حدود سه دقیقه کوتاه‌تر). فیلم در هِبر سیتی و مناطق اطراف میدوی در یوتا تصویربرداری شده که هر دو در شرق سالت لیک سیتی و در آن سوی گردنهٔ کوهستان قرار دارند. امتیاز کلی: B-