فیلم The Blue Caftan 2022

«حلیم» (صالح بکری) همراه همسر بیمارش «مینا» (لوبنا آزابل) زندگی می‌کند و با هم یک خیاطی کوچک دارند. او اکنون استادکاری ماهر است؛ همه‌چیز اندازه‌گیری، برش و دوخت‌اش با دست انجام می‌شود — فرایندی نسبتاً پرزحمت و زمان‌بر. برای پاسخ به تقاضای مشتریان کم‌حوصله‌اش، شاگرد خوش‌قیافه‌ای به نام یوسف (آیوب میسیویی) گرفته که به کار علاقه‌مند است و استعدادش روزبه‌روز برای حلیم چشمگیرتر می‌شود. آشکار...

«حلیم» (صالح بکری) همراه همسر بیمارش «مینا» (لوبنا آزابل) زندگی می‌کند و با هم یک خیاطی کوچک دارند. او اکنون استادکاری ماهر است؛ همه‌چیز اندازه‌گیری، برش و دوخت‌اش با دست انجام می‌شود — فرایندی نسبتاً پرزحمت و زمان‌بر. برای پاسخ به تقاضای مشتریان کم‌حوصله‌اش، شاگرد خوش‌قیافه‌ای به نام یوسف (آیوب میسیویی) گرفته که به کار علاقه‌مند است و استعدادش روزبه‌روز برای حلیم چشمگیرتر می‌شود. آشکار است که میان این دو مرد کشش وجود دارد و فیلم وارد مثلث حساسی می‌شود که در آن دو مرد — به‌صورت پلاتونیک — رابطه‌شان را زیر نگاه دقیق همسر قرار می‌دهند که گویی حدس‌هایی دارد. فیلم با ریتمی ملایم پیش می‌رود و اجازه می‌دهد تا سه بازی قوی این بازیگران به‌طرزی کند و جذاب شکل بگیرد. اگرچه موضوع گرایش جنسی در کشوری که هنوز تا حد زیادی نامهربان است بخشی از مضمون است، اما این موضوع مهم‌تر از نشان‌دادن ازدواج خوشبختانهٔ زوج یا زیبایی خلاقانهٔ مهارت مردان در خلق لباس‌های ظریف و دقیق نیست. این فیلم دربارهٔ کشف و خانواده است و برای من به‌خوبی کار کرد؛ ما در مسیر روایت با چالش‌های متعددی روبه‌رو می‌شویم و نتیجه‌گیری‌اش، مانند باقی داستان، چندان ساده نیست. فیلم ماهیتی مشاهداتی دارد؛ بنابراین انتظار نداشته باشید وقایع سریع و پشت‌سرهم پیش بروند، اما هم‌زمان رشته‌های زندگی و انتخاب‌ها را به‌صورت پیچیده و منسجم در هم می‌تند و ارزش دیدن دارد. اثر تا حدی متوسط است و نسبت به فیلم اول مریم توزانی که آن نیز فیلمی معمولی بود، پیشرفتی محسوب نمی‌شود. رابطهٔ سه شخصیت اصلی پویا یا به‌یادماندنی نبود. لحظاتی که فیلم سعی داشت عمیق‌تر به رابطهٔ شخصیت‌ها یا گذشته‌شان بپردازد، ما را به آن‌ها نزدیک‌تر نکرد. همچنین باید گفت لهجهٔ مغربی لوبنا ازابال و صالح بکری قانع‌کننده نبود و مانعی میان ما — تماشاگران — و شخصیت‌ها ایجاد می‌کرد.