سریال One Piece

یک فاجعه مطلق: نسخه لایو اکشن «وان پیس» سزاوار غرق‌شدن در اعماق اقیانوس است نمی‌توانم به‌قدر کافی بیان کنم که اقتباس لایو اکشن «وان پیس» چه شکست عظیمی است. انگار سازندگان عمداً خواسته‌اند همه چیزهایی را که سری اصلی را به یک شاهکار محبوب تبدیل کرده بود نابود کنند. اول از همه انتخاب بازیگران فاجعه‌بار است. شخصیت‌هایی که در مانگا و انیمه دوست‌شان داریم، توسط بازیگرانی بازی...

یک فاجعه مطلق: نسخه لایو اکشن «وان پیس» سزاوار غرق‌شدن در اعماق اقیانوس است نمی‌توانم به‌قدر کافی بیان کنم که اقتباس لایو اکشن «وان پیس» چه شکست عظیمی است. انگار سازندگان عمداً خواسته‌اند همه چیزهایی را که سری اصلی را به یک شاهکار محبوب تبدیل کرده بود نابود کنند. اول از همه انتخاب بازیگران فاجعه‌بار است. شخصیت‌هایی که در مانگا و انیمه دوست‌شان داریم، توسط بازیگرانی بازی شده‌اند که کاملاً بی‌علاقه به نظر می‌رسند و هیچ توانایی‌ای برای انتقال جوهره نقش‌هایشان ندارند. لوفی قرار بوده یک دزد دریایی کاریزماتیک و پرانرژی باشد، اما بازیگر نقش او فقط چهره‌های خشک و بازی بی‌روح ارائه می‌دهد؛ تماشایش دردناک است. لباس‌ها و گریم هم به همان اندازه افتضاح‌اند. شخصیت‌ها شبیه به لباس‌های ارزان هالووینی به‌نظر می‌آیند و گریم آن‌قدر اغراق‌شده است که حالت مضحک پیدا کرده است. واضح است تیم تولید هیچ‌گونه احترامی برای منبع اصلی یا هواداران متعهد آن قائل نبوده است. افکت‌های ویژه خنده‌دارند. CGI به کار رفته برای جان‌بخشیدن به میوه‌های شیطانی شرم‌آور است و سکانس‌های اکشن بی‌دقتِ طراحی‌شده و فاقد هر گونه هیجان یا کشش‌اند. حتی کشتی «گوئینگ مری» هم شبیه به چیزی است که از مقوا ساخته و با وسایل نقاشی مهدکودک رنگ شده باشد. داستان‌پردازی هم به‌طور کامل بهم‌ریخته است. ریتم روایت در همه‌جا ناهماهنگ است؛ نقاط اصلی داستان شتاب‌زده رد می‌شوند و صحنه‌های کم‌اهمیت کش‌دار شده‌اند؛ انگار نویسندگان هیچ درکی از دلایلی که داستان اصلی را جذاب می‌کرد نداشته‌اند و صرفاً عناصر تصادفی را اضافه کرده‌اند تا ببینند چه چیزهایی می‌ماند. شاید بخش نابخشودنی این اقتباس این باشد که کاملاً قلب و روح «وان پیس» را نادیده گرفته است. این سری به خاطر تم‌های عمیق و معناداری مثل دوستی، آزادی و ماجراجویی شناخته می‌شود، اما این اقتباس آن را به یک نمایش بی‌معنی و بی‌روح تقلیل داده که از هر گونه محتوا و احساس خالی است. خلاصه اینکه «وان پیس» (لایو اکشن) یک فاجعه مطلق است که نباید هرگز به نمایش درمی‌آمد. این توهین به سری اصلی و هوادارانش است و نمونه‌ای بارز از نحوه نادرست اقتباس یک انیمه و مانگا محبوب به نسخه لایو است. خودتان را از عذاب نجات دهید و از دیدن این اثر بپرهیزید. علاقه‌ام به وان پیس، پایان‌بندی ناتمام/شتاب‌زده و تعداد زیاد نماهای بسته که تا جایی که ممکن است محیط را پنهان می‌کند، باعث شد نتوانم نمره‌ای بالاتر از 7.5 بدهم. این سری مثل اولین غذای حرفه‌ای یک سرآشپز تازه‌کار است که زیر نظر یک مسترشف سخت‌گیر آماده شده: می‌توان به عناصر مختلف خرده گرفت—مثل استفاده بیش از حد از فضاهای بسته یا بازی ضعیف بعضی بازیگران نوجوان—اما کیفیت کلی کار قابل‌تحسین است و انتظار می‌رود در آینده محصولی حتی بهتر ارائه شود. به‌عنوان کسی که هیچ پیش‌زمینه‌ای از انیمه نداشتم، رفتن سراغ «وان پیس» (2023) یک جهش اعتمادبه‌نفس بود. من به روایت‌های لایو اکشن و واقع‌گرایانه عادت دارم، نه دنیاهای کارتونی با عناصر فانتزی، اما با میل به کشف دنیای انیمه، با تمام وجود وارد شدم و به‌طور غیرمنتظره‌ای مجذوب داستان جذاب و شخصیت‌های پرطراوت شدم. تمرکز سری روی مانکی دی. لوفی، کاپیتان شاد و پرانرژی با بدنی کشسان، است. صداقت و شور فراوان لوفی ابتدا جذبم کرد؛ روحیه‌ی صمیمی و خوش‌بین او دل‌نشین بود و پس از هر قسمت احساس سرزندگی می‌کردم. او مرا به برخورد با دنیا با حس بازی و شگفتی یادآوری کرد، ویژگی‌ای که بسیار دوست داشتم. فراتر از لوفی، تمام گروه از شخصیت‌های رنگارنگ و به‌یادماندنی تشکیل شده‌اند و خود داستان یک ماجراجویی هیجان‌انگیز است که از ابتدا تا انتها مرا مشتاق نگه داشت. آنچه واقعاً مرا شگفت‌زده کرد، سطح خیال‌پردازی و خلاقیتی بود که در داستان تنیده شده بود. فانتزی‌های عجیب و تازه نویسنده—مثلاً رستورانی وسط دریا یا یک دزد دریایی زن با قدرت‌های شگفت‌انگیز—ذهنم را به روی امکاناتی گشود که قبلاً به آن‌ها فکر نکرده بودم. این داستان دیدگاهم نسبت به دنیا را به چالش کشید و یادآور شد که واقعیت می‌تواند بسیار شگفت‌انگیزتر از آنچه فکر می‌کنیم باشد. شنیده‌ام این نوع روایت‌های خلاقانه جزو ویژگی‌های ژانر انیمه است و باید بگویم که کاملاً شیفته‌اش شده‌ام. اگرچه سبک سنتی انیمه چندان با من سازگار نبود، اما این اقتباس لایو اکشن نقطه ورود ایده‌آلی بود؛ توانست روح اثر اصلی را بدون فدا کردن جذابیت بصری و عمق شخصیت‌ها منتقل کند. «وان پیس» یادآور این است که گاهی بهترین داستان‌ها آن‌هایی‌اند که از عجیب و غریب استقبال می‌کنند. این سری ترکیبی از ماجراجویی، کمدی و داستان‌های دلگرم‌کننده است و مشتاقم ببینم لوفی و خدمه‌اش در ادامه چه ماجراهایی خواهند داشت. این سری نه‌تنها مرا با دنیای انیمه آشنا کرد، بلکه حس شگفتی و لذت از روایت را در من دوباره زنده کرد. من از دیدن آن لذت می‌برم و فکر می‌کنم این سری برای مدت طولانی ادامه خواهد داشت و مردم جهان را شاد خواهد کرد. من از لیتوانی هستم. من خواننده مانگا هستم. هر نقد به‌طور افراطی منفی‌ای از کسانی برمی‌آید که با تفاوت‌های اقتباس مشکل دارند و نظراتشان باید نادیده گرفته شود. با وجود اشتباهاتی که در نمایش وجود دارد، اکثریت قاطع تغییرات—حتی تغییرات بزرگ‌تر نسبت به منبع—به‌مراتب بهتر شده‌اند یا از سر ضرورت انجام شده‌اند، چون منبع اصلی بسیار کارتونی و گاهی کودکانه است. این دستاوردی عظیم است؛ میزان تلاش و تفکری که در این کار صرف شده شگفت‌انگیز است، به‌خصوص اگر آن را با اقتباس توئی انیمیشن مقایسه کنید که به دلایلی پنج دقیقه محتوا را در هر قسمت به بیست دقیقه کشانده بود. کسانی که نسخه نتفلیکس را دوست ندارند، همان کسایی‌اند که از آن فاجعه خوششان می‌آید—از این موضوع هرچه می‌خواهید برداشت کنید. تا اینجا خیلی خوب بوده؛ به گریه‌کنان و کسانی که تلاش می‌کنند بقیه را گمراه کنند تا فکر کنند این اثر نمره 1/10 دارد توجه نکنید.