فیلم Fanny 1961

گرچه داستان کمی کند شروع می‌شود، اما از این کمدی-عاشقانهٔ ساحلی بسیار لذت بردم. همه‌چیز حول جوانی به نام ماریوس (هورست بوک‌هولز) می‌چرخد که نمی‌تواند بین زندگی در دریا و زندگی سنتی‌تر در کنار دخترش فنی (لِزلی کارون) تصمیم بگیرد. تصمیم‌گیری‌اش با حضور پدرش سزار (چارلز بویه)، که می‌خواهد پسرش در خانه بماند و آشپزخانهٔ خانوادگی را به‌عهده بگیرد، و نیز پیرمرد پانیس (موریس شووالیه)،...

گرچه داستان کمی کند شروع می‌شود، اما از این کمدی-عاشقانهٔ ساحلی بسیار لذت بردم. همه‌چیز حول جوانی به نام ماریوس (هورست بوک‌هولز) می‌چرخد که نمی‌تواند بین زندگی در دریا و زندگی سنتی‌تر در کنار دخترش فنی (لِزلی کارون) تصمیم بگیرد. تصمیم‌گیری‌اش با حضور پدرش سزار (چارلز بویه)، که می‌خواهد پسرش در خانه بماند و آشپزخانهٔ خانوادگی را به‌عهده بگیرد، و نیز پیرمرد پانیس (موریس شووالیه)، که چشم طمع به نامزد ماریوس دارد، دشوارتر می‌شود. وقایع پس از این، با حرکت این چهار شخصیت ما را از میان مجموعه‌ای صحنه‌های آشکاراً مصنوعی اما خوش‌ساخت و سرگرم‌کننده عبور می‌دهد؛ جایی که درخشش اصلی از آنِ جدل‌های دوست‌داشتنی و دائمی بویه و شووالیه است که هرگاه طبق میل‌شان پیش نرود، یکدیگر را تهدید به کشتن می‌کنند. شیطنت‌های جوان‌ترها معمولاً علت این درگیری‌هاست و وقتی فنی حامله می‌شود، انتخاب‌ها پیچیده‌تر می‌گردد، به‌ویژه وقتی پسر تازه‌وارد سزاریو (ژوئل فلاتو) کم‌کم بزرگ می‌شود و پدرش را آنگونه که ممکن است حدس بزنید، می‌پندارد. فیلم کمی کش‌دار است، اما در اوج نوشتار خود اجازه می‌دهد این چهار شخصیت درامی پرداخته و پُرمایه ارائه دهند که لبخند بر لب می‌آورد و درست در مرز میان کمدی بداهه و هزل قرار دارد. بوک‌هولز شاید بهترین بازیگر نباشد، اما ظاهر پسرانه‌اش که یادآور بوگارد است، او را مقابل فنیِ پُرشر و شور کارون خوب نشان می‌دهد و هر دو به‌خوبی با دو آقاپیر ترکیب شده‌اند که به‌نظر می‌رسد از ساختن این فیلم حسابی لذت برده‌اند. فیلم با نیشخند به مسائل جنسیت‌زدگی، سالخوردگی‌ستیزی و کلیشه‌ها برخورد می‌کند و نقش‌های مکملی چون مادر فنی (ژورژت آنیس) و حضور سبک و بامزهٔ ریمون بوسیه در نقش «آدمیرال» نیز به فضا طراوت می‌بخشد. در پایان، این پارودی از زندگی خانوادگی در شهری کوچک، در میان بازارهای ماهی و آفتاب، نتیجه‌ای موفق به‌دست می‌دهد.