فیلم Heads of State 2025

«هداِز آو استِیت» چیز جدیدی ارائه نمی‌کند و تظاهر هم نمی‌کند. این یک اکشن-کمدی است که دقیقاً می‌داند چه می‌خواهد باشد — و به‌واسطه‌ی تعهد کامل بازیگران اصلی، انرژی خلاق ایلیا نایشولر و لحن سبک و سرگرم‌کننده، از فیلمنامه‌ی کلیشه‌ای‌اش فراتر می‌رود. جان سینا و ادریس البا زوجی غیرمنتظره اما کاملاً جذاب هستند، پریانکا چوپرا جوناس به‌عنوان یک ستاره‌ی اکشن خودی نشان می‌دهد و دید...

«هداِز آو استِیت» چیز جدیدی ارائه نمی‌کند و تظاهر هم نمی‌کند. این یک اکشن-کمدی است که دقیقاً می‌داند چه می‌خواهد باشد — و به‌واسطه‌ی تعهد کامل بازیگران اصلی، انرژی خلاق ایلیا نایشولر و لحن سبک و سرگرم‌کننده، از فیلمنامه‌ی کلیشه‌ای‌اش فراتر می‌رود. جان سینا و ادریس البا زوجی غیرمنتظره اما کاملاً جذاب هستند، پریانکا چوپرا جوناس به‌عنوان یک ستاره‌ی اکشن خودی نشان می‌دهد و دید خلاقانه‌ی نایشولر لحظاتی خالص از لذت پدید می‌آورد. شاید تأثیر ماندگاری نداشته باشد، اما برای تقریباً دو ساعت، تماشای خوشی است. و گاهی اوقات همین کافی است. رتبه: B من سینا، البا و فیلم «هاردکور هنری» را دوست دارم. این فیلم کمی طولانی است. اکشن‌ها خوب‌اند ولی من بخش زیادی از دیالوگ‌ها را رد کردم و با این حال چیزی از داستان را از دست ندادم. رقص‌های بیشتر بلاروسی بهتر از آن همه گفت‌وگوی بی‌مورد بود. در پایان، به شخصیت‌ها علاقه‌مند شدم و از صحنه‌ها و رویدادهای اکشن خسته نشدم. باری... یعنی هویی، حضور بسیار خوبی دارد. «هداِز آو استِیت» به‌عنوان یک فیلم اکشن-کمدیِ نوع «دو نفری» عمل می‌کند، اما خالی از محدودیت هم نیست. از نکات مثبت شروع کنیم: ادریس البا و جان سینا انتخاب‌های مناسبی برای این ژانر‌اند. یکی پرشور و نمایشی است در نقش رئیس‌جمهور آمریکا و دیگری زمینی‌تر و تا حدی تند در نقش نخست‌وزیر بریتانیا. تعامل میان آن دو خوب است؛ از تحقیر متقابل تا گاهی احترام و حتی نوعی دوستی. اکشن‌ها با ریتم مناسبی پیش می‌آیند و بینشان درام سبکی هست تا نفسی بگیرید. اما از سوی دیگر، سخت است عناصر تبلیغاتی طرفدار آمریکا/بریتانیا در فیلم را نادیده گرفت؛ ناتو به‌عنوان «قهرمانان» برجسته شده و «بدمن‌ها» به‌صورت روسی نمایش داده می‌شوند. خلاصه اینکه اگر از تمِ برجسته‌سازی استثناگرایی آمریکا/بریتانیا چشم‌پوشی کنید، فیلمی اکشن-کمدی و نسبتاً تماشایی در اختیارتان است، اما چیز خاصی نیست. برای من «هداِز آو استِیت» هم نکات مثبت دارد و هم منفی. در نیمه‌ی اول فیلم حس خوبی نداشتم؛ همه‌چیز ساده، کهنه و تا حدی آزاردهنده به‌نظر می‌رسید. اما به‌طرز غافلگیرکننده‌ای با پیشروی داستان بهتر شد و در پایان مرا راضی کرد. یکی از عواملی که حتی در آن شروع کند هم توجه‌ام را نگه داشت، بازیگران بودند—من ادریس البا و جان سینا را دوست دارم، بنابراین انگیزه‌ای برای تماشا داشتم. گفت‌وگوهایشان کمی تصنعی است ولی در نهایت مؤثر می‌شود. پریانکا چوپرا عملکرد خوبی دارد و صحنه‌های اکشن رضایت‌بخشی از او می‌بینیم؛ بخش خلاصه/بازپخش هم بامزه اجرا شده. بخش جک کوئید سرگرم‌کننده است و پدی کانسیداین، استیون روت و کارلا گوگینو بازیگران قابل‌اعتمادی‌اند که جای خالی شخصیت‌های ضعیف‌تر را پر می‌کنند. اگر این بازیگران نبودند، امتیازم خیلی پایین‌تر بود. با این حال لحظات قوی و نماهای جالبی هست، مثل پله‌پلکان آپارتمان و لحظه‌ی افتادن دندان. آزاردهنده این است که مشکلاتی هم دارد؛ مثلاً جلوه‌های ویژه واقعاً خوب نیستند. در مجموع، با اختلافی اندک، فیلم را صرفاً قابل‌قبول یافتم؛ ولی واقعاً می‌توانست بهتر باشد. فیلم فوق‌العاده! ادریس البا یکی از بازیگران موردعلاقه‌ام است و این فیلم پر از اکشن، داستان خوب، یک پیچش عالی و موقعیت‌های خنده‌دار بود. کار بسیار خوبی از آب درآمده است! تنها چیزی که برای من به‌عنوان طرفدار علمی‌تخیّل کم داشت، بیگانه‌ها بودند—خنده‌دار.