فیلم Free Willy 3: The Rescue 1997

بعد از دو فیلم که نکات مثبت زیادی داشتند، این قسمت نشانه‌های خستگی و فرسودگی را نشان می‌دهد. اگر بخواهم صادق باشم، از فیلم اول این سه‌گانه واقعاً لذت بردم، اما درباره دنباله‌ها نمی‌توانم همین را بگویم. فیلم اول با وجود همه کاستی‌ها، فیلم نسبتاً خوبی بود و آن‌قدر جذابیت داشت که برای بسیاری به خاطره‌ای دوران کودکی و نوجوانی تبدیل شد. فیلم دوم توانست بسیاری...

بعد از دو فیلم که نکات مثبت زیادی داشتند، این قسمت نشانه‌های خستگی و فرسودگی را نشان می‌دهد. اگر بخواهم صادق باشم، از فیلم اول این سه‌گانه واقعاً لذت بردم، اما درباره دنباله‌ها نمی‌توانم همین را بگویم. فیلم اول با وجود همه کاستی‌ها، فیلم نسبتاً خوبی بود و آن‌قدر جذابیت داشت که برای بسیاری به خاطره‌ای دوران کودکی و نوجوانی تبدیل شد. فیلم دوم توانست بسیاری از ویژگی‌های مثبت قسمت اول را حفظ کند، اما از فیلمنامه‌ای قابل‌باور و هوشمندانه برخوردار نبود. این فیلم اما از اشتباه‌های قبلی درس نمی‌گیرد و بیشتر شبیه همان فرمول تکراری است؛ آشتی‌ناپذیر، خسته و تاحدی کهنه. داستان چند سال پس از وقایع قسمت‌های اول و دوم رخ می‌دهد. اگر برای جسی زمان گذشته، برای ویلی زمان حتی سریع‌تر گذشته است، چرا که این حیوانات به‌طور متوسط در سن معادل انسانی حدود بیست تا بیست‌وپنج سال عمر می‌کنند. بنابراین اگر ویلی در فیلم اول هنوز جوان بود، در این قسمت باید حیوانی بسیار مسن‌تر و پخته‌تر باشد و انتظار داشته باشیم که دوباره به نمایش مهارت‌های سیرکی شریک قدیمی‌اش پاسخ دهد، دست‌کم غیرمنطقی به نظر می‌رسد. با این حال فیلمنامه آن‌ها را دوباره گرد هم می‌آورد تا این بار با یک کشتی شکار نهنگ غیرقانونی مقابله کنند که حاضر است هرچقدر می‌تواند اورکا شکار کند تا سود زیادی کسب کند. مانند گذشته فیلم سعی دارد آگاهی عمومی نسبت به مسائل حفظ حیات دریایی را افزایش دهد و این‌بار نمایش خشونت شکار غیرقانونی نهنگ‌ها و دیگر دولپین‌مانندها را انتخاب مناسبی برای این هدف می‌داند. با این همه، ضعف‌های خودِ فیلم تا حدی این نیات والا را تضعیف می‌کند و بعید نیست برخی کشورها—که هنوز شکار این حیوانات را مجاز می‌دانند—از پیام فیلم استقبال نکنند. کاملاً مشخص است که فیلم همه تازگی و درخشش دو قسمت اول را از دست داده و کارگردانی‌ای که بداند چگونه اندک امتیازات باقی‌مانده در فرنچایز را استخراج کند، وجود ندارد. اگرچه شرورها تأثیرگذارند، فیلم پیش‌بینی‌پذیر است، محتوا خسته‌کننده است و توان نگه‌داشتن توجه مخاطب را ندارد. فیلم تا حدی با ریتم سریع و کوتاهی مدت نجات می‌یابد. از بازیگران ثابت، Jason James Ritcher و August Schellenberg بازمی‌گردند؛ اگر Ritcher هنوز تا حدودی با نقش هماهنگ است، Schellenberg بیش‌تر به سایه‌ای از آنچه در فیلم‌های قبلی بود شبیه است، هرچند بازگشتش خوشایند است. با کناره‌گیری سایر بازیگران قبلی، حضور Patrick Kalpatrick به‌عنوان افزوده‌ای مثبت و جالب به‌نظر می‌رسد و اجرای قابل‌قبولی ارائه می‌دهد. Vincent Berry نیز نمره خوبی می‌گیرد، اما واقعاً نقش زیادی برای بازی ندارد. از لحاظ فنی فیلم همچنان روی فیلم‌برداری خوب و انتخاب لوکیشن‌های زیبا سرمایه‌گذاری کرده است. مانند قسمت قبل، فیلم سن خود را نشان نمی‌دهد؛ اگر بدون دانستن تاریخ تولید تماشا کنید، بیش از ده ساله‌اش ندانید. افکت‌های صوتی و جلوه‌های ویژه مناسب‌اند و نهنگ انیماترونیک واقع‌گرایانه از جمله نقاط قوت فیلم است. موسیقی متن خوشایند است، اما بیشتر بازاستفاده‌ای از آثار قبلی است.