فیلم Sidewalks of London 1938

این فیلم، داستان هنرنمایان خیابانی منطقه تئاتر لندن را درست زمانی که اهمیت‌شان در حال کاهش بود با عمق قابل‌توجهی روایت می‌کند. چارلز لاوتون («چارلی») با خواندن اشعار کیپلینگ برای کسانی که در صف‌های تئاتر و سینما منتظرند امرارمعاش می‌کند تا اینکه با ویوین لی («لیبرتی») آشنا می‌شود؛ زنی که با رقص، تقلید و جیب‌بری زندگی‌اش را می‌گذراند. او توجه تهیه‌کننده‌ای به نام رکس هریسون...

این فیلم، داستان هنرنمایان خیابانی منطقه تئاتر لندن را درست زمانی که اهمیت‌شان در حال کاهش بود با عمق قابل‌توجهی روایت می‌کند. چارلز لاوتون («چارلی») با خواندن اشعار کیپلینگ برای کسانی که در صف‌های تئاتر و سینما منتظرند امرارمعاش می‌کند تا اینکه با ویوین لی («لیبرتی») آشنا می‌شود؛ زنی که با رقص، تقلید و جیب‌بری زندگی‌اش را می‌گذراند. او توجه تهیه‌کننده‌ای به نام رکس هریسون («هارلی») را جلب می‌کند؛ مردی که در او استعدادی می‌بیند و مسیر حرفه‌ای‌اش آغاز می‌شود. میان لاوتون و لی یک داستان عاشقانه نسبتاً نامحتمل شکل می‌گیرد و هرچه ستاره‌ی لی بالاتر می‌رود، رابطه‌شان به آزمون کشیده می‌شود. پرداخت شخصیت‌ها توسط لاوتون خنده‌دار و باورپذیر است؛ لی به‌وضوح نشان می‌دهد چه چیزی او را به ستاره تبدیل کرد و هریسون هم کلاس و وقار خاصی به ماجرا می‌افزاید. نکته‌ی جالب اینکه فرهنگ هنرنمایی خیابانی تا دهه‌ی ۱۹۳۰ همه چیز را در بر می‌گرفت: از شعرهای فصیح و رقص‌های پرانرژی تا فروش شاه‌بلوط کبابی و جرایم خرد مانند جیب‌بری. امروزه چنین صحنه‌ای به ندرت دیده می‌شود، اما اگر فرصتی دست داد، این فیلم برخلاف ظاهر کم‌اهمیتش با فیلمنامه‌ای خوب، بازی‌های شخصیت‌پرداز، لحظات خنده‌دار و پاتوس لطیف، شما را شگفت‌زده می‌کند.