فیلم House of Games 1987

فیلم «خانه بازی‌ها» یک عیب بزرگ دارد: خیلی زود به تماشاگر گفته می‌شود که همه‌چیز درباره کلاهبرداران و آدم‌های بی‌وجدانِ این دنیای تیره و دو‌رو است. این آگاهی اولیه تماشاگر را از همان ابتدا هوشیار می‌کند و در طول فیلم هیچ‌گاه تردید واقعی درباره آنچه در هر لحظه رخ می‌دهد باقی نمی‌گذارد. تنها عنصر غیرمنتظره‌ی فیلم این است که گویا قصد دارد فراتر از چارچوب...

فیلم «خانه بازی‌ها» یک عیب بزرگ دارد: خیلی زود به تماشاگر گفته می‌شود که همه‌چیز درباره کلاهبرداران و آدم‌های بی‌وجدانِ این دنیای تیره و دو‌رو است. این آگاهی اولیه تماشاگر را از همان ابتدا هوشیار می‌کند و در طول فیلم هیچ‌گاه تردید واقعی درباره آنچه در هر لحظه رخ می‌دهد باقی نمی‌گذارد. تنها عنصر غیرمنتظره‌ی فیلم این است که گویا قصد دارد فراتر از چارچوب ژانر خود برود و پایان‌بندی‌اش نوری جذاب و مرموز بر شخصیت محوری، مارگارت فورد، می‌تاباند؛ نوری که کاش بیشتر به آن پرداخته می‌شد. او در قلب یک فیلم ژانری معماگونه باقی می‌ماند و همین امر به خودیِ خود غیرمعمول و جالب است.