فیلم هندی Sister Midnight 2024

«اُما» (رادیکا اپته) در خانه‌ای کوچک و تنگ با همسر تازه‌اش «گوپال» (اشوک پاتان) زندگی می‌کند. او هیچ سررشته‌ای از آشپزی ندارد و هیچ‌کدامشان تمایلی جدی برای کامل کردن زندگی زناشویی نشان نمی‌دهند؛ رابطه‌شان دور و سرد است و اُما کمی تندخوست، طبعی که مردی آرام مثل گوپال از آن فرار می‌کند و به نوشیدن پناه می‌برد. خوشبختانه او با همسایه‌اش «شیتاه» (چایا کادام) دوست...

«اُما» (رادیکا اپته) در خانه‌ای کوچک و تنگ با همسر تازه‌اش «گوپال» (اشوک پاتان) زندگی می‌کند. او هیچ سررشته‌ای از آشپزی ندارد و هیچ‌کدامشان تمایلی جدی برای کامل کردن زندگی زناشویی نشان نمی‌دهند؛ رابطه‌شان دور و سرد است و اُما کمی تندخوست، طبعی که مردی آرام مثل گوپال از آن فرار می‌کند و به نوشیدن پناه می‌برد. خوشبختانه او با همسایه‌اش «شیتاه» (چایا کادام) دوست می‌شود و با هم از بی‌فایده بودن مردان حرف می‌زنند تا اینکه اُما با یکنواختی زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کند. او سرانجام به‌عنوان نظافت‌چی شروع به کار می‌کند که کمی از روزمرگی را می‌شکند، اما هم‌زمان بیشتر به دنیای حیوانات کشیده می‌شود. روبه‌رویی گذرا با یک بز و سپس یک پرنده او را وادار می‌کند رفتار تقریباً خون‌آشامی‌اش را زیر سؤال ببرد. وقتی حادثه‌ای عجیب‌تر و غم‌انگیزتر رخ می‌دهد، فضای داستان بیش‌تر سورئال می‌شود و مرز میان حقیقت و خیال به‌طرزی وهم‌آلود مخدوش می‌گردد. اپته در این نقش سرگرم‌کننده است و بازی پاتان به‌عنوان شوهر درمانده هم قابل‌قبول است، اما از نظر من داستان برای مدت زیادی ضعیف و تکراری‌ست تا اینکه در حدود ده دقیقهٔ پایانی جنبه‌های جالب‌تری از خرافه‌باوری — شاید حتی جادوگری — مطرح می‌شود و کمی به تناقضات جامعهٔ بستهٔ او که زود قضاوت می‌کند، می‌پردازد. اگرچه فیلم صحنه‌های گرافیکی شدید ندارد، اما برای افراد حساس مناسب نیست؛ در همان چند صحنهٔ تاریک است که کمدی سیاه فیلم بیشتر خود را نشان می‌دهد، هرچند تعداد این صحنه‌ها برای حفظ کلیت اثر کافی نیست. فیلم لحظات خوب و تماشایی‌ای دارد و دیدن اُما را که مانند چوپانی تنها با تِی و سطل در شهر پرسه می‌زند، می‌ارزد.