فیلم Urchin 2025

مایک (با بازی فرانک دیلن) آدم بدی نیست؛ او معتادی بدشانس است که در خیابان‌های بی‌رحم لندن زندگی می‌کند. خدمات اجتماعی برای او اتاقی در یک مسافرخانه و حتی کاری برای شستن ظرف‌ها در رستوران یک هتل جور می‌کنند، اما مسیر بازگشتش به زندگی سالم اصلاً هموار نیست: وسوسه‌ها همیشه نزدیک‌اند و خشم و ناامیدی‌اش با ورودِ رابطه‌ای جدید با یکی از همکاران که ظاهراً...

مایک (با بازی فرانک دیلن) آدم بدی نیست؛ او معتادی بدشانس است که در خیابان‌های بی‌رحم لندن زندگی می‌کند. خدمات اجتماعی برای او اتاقی در یک مسافرخانه و حتی کاری برای شستن ظرف‌ها در رستوران یک هتل جور می‌کنند، اما مسیر بازگشتش به زندگی سالم اصلاً هموار نیست: وسوسه‌ها همیشه نزدیک‌اند و خشم و ناامیدی‌اش با ورودِ رابطه‌ای جدید با یکی از همکاران که ظاهراً اوضاع را بدتر می‌کند، تشدید می‌شود. چگونه می‌تواند از این چرخه خودتکرارشونده فرار کند؟ این فیلم پاسخی ارائه نمی‌دهد و ریتم تند و تیزی هم ندارد؛ بیشتر شبیهِ یک نگاه دوربین‌وار و بی‌طرف به زندگی جوانی نسبتاً جذاب است که در گردابی گرفتار آمده که هم او و هم جامعه هم‌دستش ساخته‌اند. وقتی زیر پوشش نوعی حمایت قرار دارد، شانس‌هایی به او داده می‌شود، اما زمانی که رهایش می‌کنند، حتی دستی را که می‌خواهد کمکش کند گاز می‌گیرد — اتفاقی که به زندان منتهی می‌شود و سپس دیدار آشتی با قربانی‌اش که کم‌جهتی و بی‌مسیر بودن او را برجسته‌تر می‌کند. فیلم اثر برجسته‌ای نیست؛ گاه بیش از حد در مسیرش سرگردان می‌شود و در برخی مقاطع تمرکز لازم را ندارد، اما همین شلختگی و خامی تا حدی به نمایش واقع‌گرایانه و زمختی از زندگی بی‌خانمانان در یک کلان‌شهر کمک می‌کند؛ جایی که آن‌ها تقریباً به اندازه کبوترها مزاحم تلقی می‌شوند — و حتی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرند. آوتور هریس دیکینسون با «کارت‌پستال‌هایی از لندن» (2018) نشان داده که از نمایش لایه‌های ناخوشایند جامعه ابایی ندارد، و در اینجا نیز با تکیه بر اجرای قابل‌توجه دیلن سعی کرده گوشه‌ای از زیرفرهنگی را روشن کند که اکثر ما برای اجتناب از آن از خیابان عبور می‌کنیم. دیکینسون خود را در نقش اصلی نگذاشته، هرچند گه‌گاه در صحنه‌ای با یک مار بزرگ حضور دارد (کنایه نیست)، و این فرصت را برای خلق بهتر از پشت دوربین حفظ کرده است. فیلم از منظر تولید کم‌هزینه و کمی زمخت است، اما با موسیقی متن انتخاب‌شده با دقت، بهتر از آنچه انتظار می‌رفت جواب می‌دهد و در مجموع اثری به‌نسبت صادقانه ارائه می‌کند.