فیلم Regretting You 2025

وقتی پدر «کریس» (اسکات ایستوود) و عمه‌اش «جنی» (ویلا فیتزجرالد) در یک تصادف رانندگی کشته می‌شوند، دختر جوان «کلارا» (مکنّا گریس) رابطه‌اش با مادر بیوه‌اش (آلیسون ویلیامز) دچار تنش می‌شود. بخشی از این تنش شاید به این خاطر باشد که او اخیراً با دل‌ربای محلی مدرسه، «میلر» (میسون تِیمز)، در ارتباط است؛ پسری که از قبل دوست‌دختر دارد و به‌نظر می‌رسد دیدگاه یک‌بعدی‌ای دارد. از...

وقتی پدر «کریس» (اسکات ایستوود) و عمه‌اش «جنی» (ویلا فیتزجرالد) در یک تصادف رانندگی کشته می‌شوند، دختر جوان «کلارا» (مکنّا گریس) رابطه‌اش با مادر بیوه‌اش (آلیسون ویلیامز) دچار تنش می‌شود. بخشی از این تنش شاید به این خاطر باشد که او اخیراً با دل‌ربای محلی مدرسه، «میلر» (میسون تِیمز)، در ارتباط است؛ پسری که از قبل دوست‌دختر دارد و به‌نظر می‌رسد دیدگاه یک‌بعدی‌ای دارد. از سوی دیگر، دوست دیرینه مادر، «جونا» (دیو فرانکو)، که همسرِ «جنی» بوده هم اکنون در حال سوگ و تلاش برای بزرگ کردن نوزاد تازه‌اش است. جونا به سرنخ‌هایی برمی‌خورد که به‌طرز ناخوشایندی توضیح می‌دهد چرا همسرانشان در یک خودرو بوده‌اند؛ کشف‌هایی که دینامیک رابطه میان بازماندگان را تغییر می‌دهد و تصمیم می‌گیرند این موضوع را از کلارا پنهان کنند. با چیده شدن این صحنه‌ها، فیلم عمدتاً بر دو نوجوان تمرکز می‌کند و نتیجه‌ای به‌طرز آزاردهنده‌ای کلیشه‌ای و احساساتی می‌شود. دیالوگ‌ها بسیار زیادند و با در حاشیه قرار گرفتن فرانکو، فیلم شبیه یکی از آن ملودرام‌های خانوادگی قابل‌پیش‌بینی می‌شود که مسائل اساسی را برنمی‌تابند؛ نسبت به سوگ برخورد سهل‌انگارانه‌ای دارد و برای عمق‌دادن به شخصیت‌های اصلی—به‌ویژه میلر—تلاش کمی کرده است (سکانس پایانی میلر برایم کمی نگران‌کننده بود). فیلم از لحاظ بصری زیباست، اما محتوایش تهی و بی‌اهمیت است؛ بهتر بود مستقیم به یکی از پلتفرم‌های پخش می‌رفت. کلنسی براون هم از دوران نقش تبهکارانه‌اش به‌عنوان «کورگان» بسیار فاصله گرفته—و نه به سودش. پشیمانی یا فراموشی؟ به‌نظر می‌رسد هر دو در اینجا صدق می‌کنند.