فیلم هندی Kantara: A Legend – Chapter 1 2025

گروهی از جوانان در حال کاوش در جنگل، به چاهی بزرگ میان شاخ‌وبرگ برخورد می‌کنند. کنجکاو می‌شوند و از یکی از راهنمایانشان می‌خواهند داستانی حماسی و بنیادین تعریف کند که آنها را صدها سال به عقب، به زمان ظهور خدایان محلی در پادشاهی باستانی بنگرا ببرد. در آن زمان دو قبیله به‌طور نسبتاً مسالمت‌آمیزی کنار هم زندگی می‌کردند و از محصولات طبیعت سهم می‌بردند تا...

گروهی از جوانان در حال کاوش در جنگل، به چاهی بزرگ میان شاخ‌وبرگ برخورد می‌کنند. کنجکاو می‌شوند و از یکی از راهنمایانشان می‌خواهند داستانی حماسی و بنیادین تعریف کند که آنها را صدها سال به عقب، به زمان ظهور خدایان محلی در پادشاهی باستانی بنگرا ببرد. در آن زمان دو قبیله به‌طور نسبتاً مسالمت‌آمیزی کنار هم زندگی می‌کردند و از محصولات طبیعت سهم می‌بردند تا این‌که یکی از قبایل وارد قلمروی دیگری می‌شود و حادثه‌ای تراژیک رخ می‌دهد. این رویداد به واکنشی متقابل منجر می‌شود که کم‌کم همه نشانه‌های یک درگیری بزرگ را پیدا می‌کند؛ درگیری‌ای که نه‌تنها به تجارت ادویه‌جات و قهوه مربوط می‌شود، بلکه به تسهیل تجارت برده تحت نفوذ پرتغالی‌ها نیز می‌انجامد، که توسط پادشاه خشن و بزدل «کولشکار» (Gulshan Devalah) حمایت می‌شود. او فرصت را غنیمت می‌شمارد و با رفتاری استبدادی به جنگل هجوم می‌برد تا روستای آنان را نابود کند و مردم را به بردگی بکشاند، پس از آن‌که رهبر قبلی، «برمه» (Rishab Shetty)، کنترل بندر را در اختیار می‌گیرد؛ بدین‌ترتیب نبردی حماسی شکل می‌گیرد که تنها میان دو مرد نیست، بلکه شامل دایواهای قدرتمندی است که هر دو طرف را با توانایی‌های فراانسانی تقویت می‌کنند. با وجود غنای اساطیری و شور و رنگ‌آمیزی بصری پرجنب‌وجوشِ تولید، داستانی هیجان‌انگیز ساخته شده که شیِتی را به‌عنوان قهرمانی جذاب و مهربان معرفی می‌کند و در عین حال به دیوالا هم اجازه می‌دهد در نقش خودبزرگ‌بینِ خشمگین نقش‌آفرینی کند. به‌جز یک داستان عاشقانه نسبتاً سیاسی با پرنسس «کاناکاوتی» (Rukmini Vasanth)، همه‌چیز در سطحی عظیم و فراگیر ارائه شده است؛ ترکیبی بی‌زحمت از عناصر فانتزی و اساطیری همراه با انبوهی از آتش‌بازی‌های صحنه‌ای و صحنه‌های نبرد که CGI گسترده را به شکلی درخشان در دل اکشن می‌گنجانند تا فیلمی ماجراجویانه، جذاب و سرگرم‌کننده خلق شود. بله، چند ترانه هم در فیلم هست — که من زیاد طرفدارشان نیستم — اما تقریباً سه ساعت فیلم مثل برق گذشت و از تماشایش لذت بردم.