فیلم The 3 Worlds of Gulliver 1960

آنچه را که نمی‌فهمی، می‌خواهی نابودش کنی! فیلم «سه دنیای گالیور» محصول Columbia Pictures و به کارگردانی جک شر است. در آن Kerwin Matthews نقش لمول گالیور و June Thorburn نقش نامزدش الیزابت را بازی می‌کنند؛ بازیگران مکمل عبارتند از Basil Sydney (امپراتور لیلی‌پوت)، Grégoire Aslan (پادشاه بروب)، Mary Ellis (ملکه)، Charles Lloyd Pack (نخست‌وزیر ماکووان) و کودک‌بازیگر Sherry Alberoni در نقش گلمدال‌کلیتچ. فیلم در انگلستان...

آنچه را که نمی‌فهمی، می‌خواهی نابودش کنی! فیلم «سه دنیای گالیور» محصول Columbia Pictures و به کارگردانی جک شر است. در آن Kerwin Matthews نقش لمول گالیور و June Thorburn نقش نامزدش الیزابت را بازی می‌کنند؛ بازیگران مکمل عبارتند از Basil Sydney (امپراتور لیلی‌پوت)، Grégoire Aslan (پادشاه بروب)، Mary Ellis (ملکه)، Charles Lloyd Pack (نخست‌وزیر ماکووان) و کودک‌بازیگر Sherry Alberoni در نقش گلمدال‌کلیتچ. فیلم در انگلستان و اسپانیا فیلم‌برداری شده و شامل انیمیشن استاپ‌موشن و جلوه‌های ویژه‌ای است که توسط نابغهٔ Superdynamation، Ray Harryhausen، اجرا شده‌اند. جک شر و آرتور راس فیلمنامه را با بازآفرینی‌ای آزاد از رمان قرن هجدهمی جاناتان سویفت، «سفرهای گالیور»، آماده کرده‌اند و موسیقی اثر را برنارد هرمن ساخته است. رمان گزنده و طعنه‌آمیز سویفت برای بازار خانوادگی نرم‌تر و باراح‌تر شده و حال و هوایی رمانتیک به خود گرفته است. با این حال، در حالی که کودکان از فضای شیرین و سرگرم‌کنندهٔ فیلم لذت می‌برند، بزرگ‌ترها هم هنوز به اندازه‌ای کنایه در متن می‌یابند که پیام اثر را منتقل کند. این اقتباس چهار بخش رمان اصلی را فشرده و به دو بخش محدود کرده است: لیلی‌پوت، سرزمین مردان کوچک، و بروبدینگ‌ناگ، سرزمین غول‌ها — و قهرمان ما، گالیور، همراه با نامزد قاچاقی‌اش الیزابت، در هر دو جهان با خطر روبه‌رو هستند. هرچند فیلمنامه لحظاتی خوشایند دارد، اما عمدتاً به‌عنوان واسطه‌ای برای نمایش جلوه‌های هریهاوزن عمل می‌کند. چه سکانس‌های مردم غول‌پیکر و ریزاندام باشند، چه مخاطراتی که برای پروتاگونیست‌های کوچک فیلم توسط یک تمساح و یک سنجاب ایجاد می‌شود، این عناصر برای کودکان جذاب خواهند بود. با این حال برای علاقه‌مندان حرفه‌ای‌تر به آثار هریهاوزن یا مخاطبانی که با پیشرفت‌های مدرن‌تر جلوه‌های ویژه آشناترند، این اثر در سطح پایینی از کارهای او قرار می‌گیرد — نه بد، اما هرچند از وسواس و زمان زیادی که هریهاوزن صرف کرده نمی‌توان چشم‌پوشی کرد، کار کمی کهنه و از پویایی لازم برای رسیدن به بهترین‌های او محروم است. نکات مثبت برجسته شامل موسیقی پرهیجان و کوبندهٔ هرمن و اجرای پرانرژی Matthews است. نقش گالیور ابتدا به Danny Kaye پیشنهاد شد — که با توجه به تجربهٔ او در فیلم «هانس کریستین آندرسن» منطقی به‌نظر می‌رسد — و البته پیشنهاد به Jack Lemmon چندان منطقی نبود. در هر صورت Matthews نقش را گرفت و پس از موفقیتش در «هفتمین سفر سِنباد»، جایگاهی در ژانر ماجراجویی فانتزی برای خود تثبیت کرد که او را در طول سال‌ها نزد طرفداران محبوب نگاه داشته است. فیلمی امن، رنگارنگ و نسبتاً دلپذیر، اما در نهایت اثری نیست که بیشتر طرفداران فانتزی ماجراجویی مرتبا سراغش بروند. ۶/۱۰