فیلم کره‌ای The Great Flood 2025

«The Great Flood» در نهایت تجربه‌ای تلخ‌ و شیرین است؛ وعده می‌دهد که ما را در موقعیت رویارویی انسان با حضیض وجودی فرو ببرد، اما در عمل تنها روی سطح چند ایده شناور می‌ماند و هیچ‌کدام را به‌طور عمیق نمی‌کاود. فیلم از استعداد کیم دا-می سود زیادی می‌برد، ولی فیلمنامه‌ای که نتوانسته بین بلاک‌باستر اکشن و مقاله‌ای فلسفی یکی را انتخاب کند، آن را پایین می‌کشد. پروژه‌ای...

«The Great Flood» در نهایت تجربه‌ای تلخ‌ و شیرین است؛ وعده می‌دهد که ما را در موقعیت رویارویی انسان با حضیض وجودی فرو ببرد، اما در عمل تنها روی سطح چند ایده شناور می‌ماند و هیچ‌کدام را به‌طور عمیق نمی‌کاود. فیلم از استعداد کیم دا-می سود زیادی می‌برد، ولی فیلمنامه‌ای که نتوانسته بین بلاک‌باستر اکشن و مقاله‌ای فلسفی یکی را انتخاب کند، آن را پایین می‌کشد. پروژه‌ای بلندپروازانه که فراموش کرده بود پایه‌های عاطفی‌اش را محکم کند قبل از آن‌که دریچه‌های پیچیدگی علمی را بگشاید. امتیاز: C -------- «The Great Flood» می‌توانست برجسته‌ترین فیلم فاجعه‌ای‌ای باشد که دیده‌ام و در سطحی خاص، هنوز هم چنین است. این فیلم به‌خوبی زندگی روزمرهٔ پرهرج‌ومرج حومهٔ شهر را با فاجعه‌ای به‌تدریج ترسناک پیوند می‌دهد. آغاز آرامی دارد با بارانِ سنگین، سپس آب به سطحی شبیه اقیانوس می‌رسد، جلوی برج‌های بلند آپارتمانی در کرهٔ جنوبی موج‌های عظیمی پدیدار می‌شود که عملاً توهم آیندهٔ امن و قابل‌پیش‌بینی را می‌شکنند. از این منظر، فیلم خیره‌کننده است؛ بازی‌ها هوشمندانه و برخاسته از احساس‌اند و در عین کنترل‌شده‌بودن، عاطفه را منتقل می‌کنند. اما، همان‌طور که نقد دیگری اشاره کرده، دور شدن فیلم از مسیر اولیهٔ فیلمنامه، نقطه‌ضعفش است. نیمهٔ دوم تلاش می‌کند به «مقاله‌ای دربارهٔ اخلاق» و شاید انسان‌دوستی تبدیل شود، امّا هرگز به‌طور کامل به آن دست نمی‌یابد. بزرگ‌ترین مشکل این است که فیلم مرحلهٔ گذار ناگهانی در روایت را به شکلی موجز یا قانع‌کننده آماده نمی‌کند. می‌توان استدلال کرد که همان حس عاطفی قابل‌دست‌یابی را می‌شد با ادامهٔ همان فرضیهٔ اولیه که فیلم با جذابیت مطرح کرده، به‌دست آورد. خلاصه اینکه «The Great Flood» فیلمی دوپاره است: نیمهٔ اول شگفت‌انگیز، نیمهٔ دوم آب‌ها را گل‌آلود می‌کند و پیامی را که دربارهٔ معنای واقعی انسان‌بودن داشت، پراکنده می‌سازد. -------- نقد: «The Great Flood (۲۰۲۵)» نمره: ۶/۱۰ نقش‌های موفق (شکوه بصری) - مقیاس بصری نفس‌گیر: قوت بی‌چون‌وچرای فیلم جلوه‌های بصری شگفت‌انگیزش است. بازنمایی فاجعه—از نخستین ترک‌های تهدیدآمیز زمین تا دیوارهای آب که جهان را در بر می‌گیرند—واقعاً عظیم و فراگیر است. ویرانی‌ها وزنِ ترسناکی دارند که اغلب در آثار سنگینِ CGI دیده نمی‌شود. - هسته‌ای قوی و زمینی: فیلم بر خانواده‌ای قوی و باورپذیر تکیه دارد. تلاش‌های ناامیدانهٔ آن‌ها برای زنده ماندن، اتخاذ تصمیمات اخلاقیِ دشوار و حفظ امید، تکیه‌گاهی عاطفی فراهم می‌کند که فاجعهٔ جهانی را شخصی جلوه می‌دهد. بازی‌ها صادقانه و قانع‌کننده‌اند. - لحن مؤثر و بی‌تزلزل: این فیلم یک اثر قهرمان‌محور با نجاتِ دقیقهٔ نود نیست. احساسِ ترس و اندوهی ملموس دارد که بر قدرت بی‌وقفهٔ طبیعت و سستیِ تمدن انسانی تأکید می‌کند. مقیاسِ خسارت سفیدپوش نشده است و همین به فیلم قدرتی هولناک و هوشیارانه می‌بخشد. نواقص (جریان‌های روایی) - دریایی از کلیشه‌ها: با وجود نوآوری‌های بصری، داستان در مسیرِ کلیشه‌های شناخته‌شدهٔ فیلم‌های فاجعه‌ای حرکت می‌کند. کهن‌الگوها—دانشمندی که نادیده گرفته می‌شود، خانواده‌ای درهم‌شکسته که زیر فشار آشتی می‌کنند، شرور فرصت‌طلب—همگی حضور دارند و در بعد انسانی چندان غافلگیرکننده نیستند. - شخصیت‌ها در آب‌های کم‌عمق: اگرچه خانوادهٔ مرکزی خوب پرداخته شده‌اند، جمعِ وسیع شخصیت‌های پیرامونی اغلب شبیه مهره‌هایی‌اند که صرفاً به سمت سکانس بعدی حرکت داده می‌شوند. پیشینه‌ها و انگیزه‌هایشان سطحی است و سرمایه‌گذاری عاطفی روی سرنوشت هرکدام مشکل می‌شود. - کشش و ضربهٔ الهیاتی: فیلم به‌طور ناموزونی بین تمثیل سکولارِ تغییرات اقلیمی و نوعی داوری اسطوره‌ای/الهی قرار می‌گیرد. پرسش‌های فلسفی و الهیات دربارهٔ مجازات، شانس و بقا مطرح می‌شود، ولی معمولاً به‌صورت معنادار بررسی نمی‌گردد و اغلب کنار گذاشته می‌شود تا به صحنه‌های تعقیب یا فروپاشی بازگردیم. حکمِ نهایی: «The Great Flood» دستاوردی فنی برجسته و تماشایی است و تجربه‌ای سنگین و گاه جانکاه ارائه می‌دهد. فیلم دقیقاً آنچه عنوانش وعده می‌دهد را می‌آورد: چشم‌اندازی وحشتناک و نفس‌گیر از طغیان آخرالزمانی. با این حال، داستان انسانی‌اش به اندازهٔ اقیانوس‌های دیجیتال‌اش عمق ندارد و بیشتر از بازی موج‌ها تحت تأثیر قرار می‌گیرید تا از سرنوشت آدم‌هایی که برای زنده ماندن می‌جنگند. این یک حماسهٔ باشکوه اما توخالی است—عالی برای فرو رفتن در قدرت شنیداری و تصویری پردهٔ بزرگ، ولی احتمالاً پس از آرام‌شدن آب‌ها از یاد می‌رود. تماشا کنید اگر: طرفدار کامل فیلم‌های فاجعه‌ای هستید، به جلوه‌های بصری و طراحی صدای درجه‌یک علاقه‌مندید، یا دنبال یک تماشای جدی و تندوتیز هستید. دوری کنید اگر: به دنبال شخصیت‌های دقیق و پرداخته، طرح‌های بدیع یا عمق فلسفی‌ای هستید که با مقیاس بصری فیلم هماهنگ باشد.