فیلم Moms’ Night Out 2014

ماجراجویی مادران در شب روز مادر تا زمانی که «بد مام‌ها» را ندیده بودم، چندان دلبستگی‌ای به این فیلم نداشتم. فیلمی بسیار شبیه آن است، اما زودتر ساخته شده. کارگردانان ارونوین هستند، همان‌هایی که «اکتبر بیبی» را ساختند که من آن را دوست داشتم. فیلم ابتدا کند پیش می‌آید، اما وقتی اوج می‌گیرد، بی‌وقفه می‌شود. تمام پردهٔ اول صرف نشان‌دادن این می‌شود که مادران چقدر سختی...

ماجراجویی مادران در شب روز مادر تا زمانی که «بد مام‌ها» را ندیده بودم، چندان دلبستگی‌ای به این فیلم نداشتم. فیلمی بسیار شبیه آن است، اما زودتر ساخته شده. کارگردانان ارونوین هستند، همان‌هایی که «اکتبر بیبی» را ساختند که من آن را دوست داشتم. فیلم ابتدا کند پیش می‌آید، اما وقتی اوج می‌گیرد، بی‌وقفه می‌شود. تمام پردهٔ اول صرف نشان‌دادن این می‌شود که مادران چقدر سختی می‌کشند. بعد از آن همه‌چیز حالت ماجراجویانه پیدا می‌کند. داستان در یک شب می‌گذرد و پیرنگ با مجموعه‌ای از سردرگمی‌ها پیش می‌رود؛ رویدادهایی احمقانه و تصادفی، اما بی‌دردسر لذت‌بخش. همه‌چیز از معرفی سه مادر شروع می‌شود و این‌که چگونه برای نگه‌داشتن خانواده و به‌ویژه فرزندان تلاش می‌کنند. در روز مادر تصمیم می‌گیرند آن شب را بیرون باشند و شامی آرام داشته باشند؛ اما هیچ‌چیز طبق برنامه پیش نمی‌رود و ماجراجویی آن‌ها وقتی آغاز می‌شود که خودرویشان دزدیده می‌شود و آن‌ها تمام شب در شهر پرسه می‌زنند. بالاخره هر داستانی باید پایانی داشته باشد و پایان این یکی در بخش‌های باقی‌مانده معلوم می‌شود. بازیگران بهترین بخش فیلم بودند. فیلمنامه به‌صورت کلی متوسط است، چون بخش زیادی از فیلم ظاهراً بداهه و نه کاملاً نوشته‌شده بوده؛ بنابراین برخی صحنه‌ها خنده‌دارند، اگرچه شاید قهقههٔ بلند نزنید. پایان می‌توانست بهتر باشد، اما به‌جز آن، فیلم از آنچه انتظار داشتم سرگرم‌کننده‌تر بود. من زمان قابل‌قبولی با آن گذراندم — نمی‌گویم شما هم همین‌طور خواهید بود، اما ارزش امتحان یک‌بار را دارد. امتیاز: 6/10 فیلمی سرگرم‌کننده دربارهٔ سه مادر که فقط می‌خواهند یک شب بی‌ضرر را در شهر خوش بگذرانند ساختهٔ ۲۰۱۱ به کارگردانی برادران ارونوین، «شب خروج مادرها» در گونهٔ کمدی-درام خانواده قرار دارد و دربارهٔ سه مادری در بیرمینگام است (با بازی سارا درو، پاتریشیا هی‌اتون و آندریا لوگن وایت) که بیرون می‌روند در حالی که همسران و یک دوست از بچه‌ها مراقبت می‌کنند (شان آستین، رابرت آمایا و کوین داونز). الکس کندریک نقش کشیش را بازی می‌کند و سمی هنراتی نقش دختر نوجوان را برعهده دارد. تریس ادکینز در نقش یک موتورسواری سرسخت و دیوید هانت به‌عنوان یک رانندهٔ تاکسی یاری‌رسان ظاهر می‌شوند. آندریا لوگن وایت دوست سه مادر را بازی می‌کند و هری شوم جونیور هم نقش دوست‌پیشین او را دارد. این فیلم به‌طور کلی مناسب خانواده است، با لبه‌ای ملایم و عنصری اندک از مذهب (محدود به یک صحنهٔ طنز در کلیسا و یک تبادل در پایان). تم «پدر ناکارآمد» کمی خسته‌کننده و غیرواقعی است (به نظر می‌رسید بچه‌ها نظم کافی نداشتند). با این حال لحظات درخشانی هم هست، مثل نمایشِ دختری که از رفتار خود غرقه می‌شود؛ او استانداردی نامعقول برای خود تعیین کرده و زیرِ انتظاراتی که خود برپا کرده کار می‌کشد. صحنهٔ دستشوییِ کلیسا بسیار خنده‌دار است. تجربهٔ شکستن از فرط خشم روی چیزی کم‌اهمیت و احساس شرمندگی وقتی می‌فهمی کسی تو را دیده یا شنیده، در این صحنه به‌خوبی نشان داده شده است. صحنهٔ دیگری هم هست که در آن کسی کاری بی‌گناه انجام می‌دهد و ناخواسته به دیگران پیامی می‌فرستد که برداشت نادرست ایجاد می‌کند و باز هم خنده‌آور است. خلاصه: فیلمی سرگرم‌کننده با چندین موقعیت واقعاً بامزه و اندکی خوراک ذهنی/روحی. مدت زمان فیلم حدود ۱ ساعت و ۳۸ دقیقه است و در بیرمینگام و پلهام، آلاباما فیلم‌برداری شده است. نویسندگان: جان ارنوین و آندریا نَسفل. درجهٔ کیفی: B.