سریال Zomvivor

«روزی روزگاری، تنها آنچه را خودت بخواهی به یاد می‌آوری… بدون اینکه کسی تو را مجبور کند.» Zomvivor (2025) من را خیلی یاد All of Us Are Dead (2022) می‌اندازد، چون هر دو در مدرسه می‌گذرد و شیوع ویروس ناشی از نادانی و حس برتری است. اما باید بگویم ریتم این یکی را بیشتر پسندیدم. شاید تحت تأثیر هیجان سرتاسر سریال باشم، اما واقعاً از آن لذت...

«روزی روزگاری، تنها آنچه را خودت بخواهی به یاد می‌آوری… بدون اینکه کسی تو را مجبور کند.» Zomvivor (2025) من را خیلی یاد All of Us Are Dead (2022) می‌اندازد، چون هر دو در مدرسه می‌گذرد و شیوع ویروس ناشی از نادانی و حس برتری است. اما باید بگویم ریتم این یکی را بیشتر پسندیدم. شاید تحت تأثیر هیجان سرتاسر سریال باشم، اما واقعاً از آن لذت بردم و توقعاتم را کنترل کردم تا ناامید نشوم. بیشتر بازی‌ها خوب اجرا شده بودند و تدوین و کار دوربین انصافاً به سریال لطف کرده‌اند. این اثر خشن و خون‌بار است و از نمایش زشتی و هیولایی‌شدن آدم‌ها در برابر زامبی‌ها ابا ندارد. بیش از همه از نحوه پرداخت به زامبی‌ها خوشم آمد؛ تا حدودی یادآور Warm Bodies بود. شکل‌گیری روابط بین شخصیت‌ها را دوست داشتم، اما کاش مرگ‌های بیشتری می‌دیدیم. دوباره تماشا خواهم کرد تا ببینم آیا همین احساس را دارم یا فقط به‌خاطر حضور OTP خودم جانب‌دارم؛ اما بدون شک درام واقعاً دراماتیک بود، زامبی‌ها واقعاً زامبی‌وار بودند و «سان‌نون» هم دقیقاً آن چیزی بود که باید باشد.