فیلم Normal 2025

«Normal» فیلم اکشنی با نقص‌هایی است، اما از مفهوم پایه‌ای خود به‌خوبی استفاده می‌کند. شخصیت‌های کم‌اهمیتِ داستان به‌عنوان بهانه‌ای برای خلق صحنه‌های پرهیجان و مملو از گلوله به‌کار رفته‌اند، و اکشن‌ها سریع، خشن و بی‌اطاله‌اند. این فیلم اکشنِ جمع‌وجور، تخریبی تمام‌عیار و بی‌کم‌وکاست ارائه می‌دهد. در ابتدا حس می‌کنید چیزی شبیهِ «توئین پیکس» در جریان است؛ وقتی کلانتر موقت به‌نام «اولیس» (با بازی باب اودنکیرک) بعد...

«Normal» فیلم اکشنی با نقص‌هایی است، اما از مفهوم پایه‌ای خود به‌خوبی استفاده می‌کند. شخصیت‌های کم‌اهمیتِ داستان به‌عنوان بهانه‌ای برای خلق صحنه‌های پرهیجان و مملو از گلوله به‌کار رفته‌اند، و اکشن‌ها سریع، خشن و بی‌اطاله‌اند. این فیلم اکشنِ جمع‌وجور، تخریبی تمام‌عیار و بی‌کم‌وکاست ارائه می‌دهد. در ابتدا حس می‌کنید چیزی شبیهِ «توئین پیکس» در جریان است؛ وقتی کلانتر موقت به‌نام «اولیس» (با بازی باب اودنکیرک) بعد از مرگ ناگهانی جانشینش برای مدت کوتاهی به شهر نرمال می‌آید. او مردی تا حد امکان آرام است و تصور می‌کند در این شهر خواب‌آلود کار چندانی جز حل و فصل نزاع‌های فروشندگان و گوش دادن به صدای جیرجیر ژاکت چرمی معاونش نخواهد داشت. تا این‌که زنگ هشدار بانک به صدا درمی‌آید. حتماً دزدگیر است؟ هرچه هست، نیروی او به صحنه می‌شتابد و آنچه می‌بینند را لو دادن، بیهوده است. همین قدر کافیست که بگوییم این کلانتر جدید در مخمصه‌ای قرار می‌گیرد: تجهیزات نظامی برابرش صف می‌کشند؛ تودهٔ بزرگی از طلا بدون توضیح در کار است؛ مردی عصبانی با نیمه‌برش‌خوردهٔ انگشت کوچک هست؛ و گروهی یاکوزا با خشم وارد شهر می‌شوند — به‌نظر می‌رسد شب طولانی در نرمال خواهد بود. در ضمن، فیلم به یکی از آن پیش‌زمینه‌های پیچیده و مرسومِ زندگی زناشویی کلانتر هم می‌پردازد، وقتی او تلاش می‌کند در این شهری که اصلاً مطابق انتظارش نیست، یک متحد پیدا کند. اودنکیرک در نقش‌پردازیِ کم‌تکلف استاد است و در اینجا هم به‌خوبی از پسِ نقش برآمده؛ اما سایر بازی‌ها کمی کم‌پرورش به‌نظر می‌رسند. حتی حضور کوتاهِ «فونز» (با بازی هنری وینکلر) هم که اگر پلکی بزنید از دستش می‌دهید، تأثیر چندانی ندارد. ربعِ آخر فیلم پرانرژی، آشفته و واقعاً سرگرم‌کننده است و کل نود دقیقه با سهولت می‌گذرد، اما بعید می‌دانم این فیلم مدت زیادی در ذهنم بماند — حتی با وجود آن لحظهٔ عجیب.