فیلم The Clouded Yellow 1950

«عشق مانند پروانه‌ای است؛ نرم و لطیف همچون آه.» فیلم The Clouded Yellow به کارگردانی رالف توماس و نوشته‌ی اریک امبلر و جانت گرین ساخته شده و بازیگرانی چون تروور هاوارد، ژان سیمونز، سونیا درزدل، باری جونز، کنت مور و جفری کین در آن حضور دارند. این تریلر جاسوسی بریتانیایی فشرده با طعم‌هایی از هیچکاک، دیوید سامرز (تروور هاوارد) را نشان می‌دهد؛ مأمور سابق سرویس مخفی که...

«عشق مانند پروانه‌ای است؛ نرم و لطیف همچون آه.» فیلم The Clouded Yellow به کارگردانی رالف توماس و نوشته‌ی اریک امبلر و جانت گرین ساخته شده و بازیگرانی چون تروور هاوارد، ژان سیمونز، سونیا درزدل، باری جونز، کنت مور و جفری کین در آن حضور دارند. این تریلر جاسوسی بریتانیایی فشرده با طعم‌هایی از هیچکاک، دیوید سامرز (تروور هاوارد) را نشان می‌دهد؛ مأمور سابق سرویس مخفی که حالا به طبقه‌بندی پروانه‌ها مشغول است و ناگهان درگیر یک توطئهٔ قتل می‌شود. داستان در شمال انگلستان می‌گذرد و لوکیشن‌های دیدنی‌ای برای چشم‌های دقیق بریتانیایی دارد. محور روایت حول اتفاقات قتل در خانهٔ اعیانی‌ای است که سامرز اکنون در آن کار می‌کند. سوفی مِیراو (ژان سیمونز) مظنون اصلی است، اما سامرز به بی‌گناهی او باور می‌آورد و تصمیم می‌گیرد آن را ثابت کند. فیلم از فرمول قابل‌اعتمادی پیروی می‌کند: معرفی شخصیت‌ها، قهرمانی که با مهارت‌هایش تلاش می‌کند حق را ثابت کند و رسیدن به یک دوتایی عجیب و فراری در سه‌چهارم پایانی. قوت اثر در شخصیت‌پردازی‌هاست؛ به‌ویژه سامرز که گذشته‌اش بر ذهنش سنگینی می‌کند، و مِیراو که در میان آدم‌های ناپسندی قرار گرفته است. توماس کارگردانی مطمئنی ارائه می‌دهد؛ درام را با طنز و مهربانی درمی‌آمیزد و تعلیق و راز تا پایان پرتنش حفظ می‌شود. بازیگران هماهنگ با متن‌اند و ترکیب هاوارد و سیمونز جذاب و پیچیده ظاهر می‌شود. امتیاز: ۷/۱۰ رالف توماس برای این تریلر جذاب گروه بازیگران قدرتمندی گرد آورده است. مأمور MI6، سامرز (تروور هاوارد)، پس از بازگشت از مأموریت درمی‌یابد که دیگر به کارش نیاز ندارند و قرار است کنار گذاشته شود. او در خانه‌ای دورافتاده مشغول به کار می‌شود تا به صاحب ظاهراً عجیب، فنتون (باری جونز)، در مجموعهٔ پروانه‌هایش کمک کند. در مسیر، به نگهبان جوان و زمخت خانه، هیک (مکسول رید)، سواری می‌دهد و سپس خانواده و خواهرزادهٔ مرموزشان، سوفی (ژان سیمونز)، را ملاقات می‌کند. او نیز مانند پروانه‌ها مخلوقی لطیف است و تدریجاً اعتمادش جلب می‌شود. ماجرا زمانی به هم می‌ریزد که جسد منفور هیک پیدا می‌شود و چون سوفی تا حدی در مظان اتهام قرار می‌گیرد، این دو دست به فرار می‌زنند. با تکیه بر مهارت‌های سامرز، آنها امیدوارند از دست همکار سابق پیگیرش، شپلی (کنت مور)، و نیز از دست قاتل واقعی بگریزند. آنچه در پی می‌آید یک تعقیب و گریز سرگرم‌کننده است که هلیکوپتری مشکوک و نماهای دل‌انگیزی از شمال انگلستان هم در آن دیده می‌شود. اگرچه فیلمنامه می‌کوشد نشان دهد که این دو به هم دل می‌بازند، بازی‌های اصلی آن‌چنان کشش یا باورپذیری لازم را برای القای این عشق ندارند و «شیمی» ملموسی میانشان حس نمی‌شود. آندره مورل، سونیا درزدل و جفری کین ریتم فیلم را خوب حفظ می‌کنند و نقش کوتاه جذاب ریچارد واتتیس در نقش مأمور مرکز کاریابی در آغاز فیلم نیز جالب است. شاید این پرتعلیق‌ترین فیلمی نباشد که تماشا کنید، اما پیچ‌وخم‌هایی دارد و پایان آن آن‌قدر هوشمندانه پنهان است که تا آخر مخاطب را در شک نگه می‌دارد.