Capitalism: A Love Story 2009

همگی گوش کنید؛ این یکی شایسته ثبت در تاریخ است. واقعاً این بخشی مهم از تاریخ معاصر آمریکا را نشان می‌دهد. به‌تر از هر چیز دیگری، نشانه یک چرخش صد و هشتاد درجه‌ای در نگاه به کار و کارگر است—برای هر دو جناح چپ و راست—و همه‌اش در فاصله تنها ده سال رخ داده. نایک؛ ده سال پیش مسئله این بود که شرکت به خارج نقل‌مکان کرده...

همگی گوش کنید؛ این یکی شایسته ثبت در تاریخ است. واقعاً این بخشی مهم از تاریخ معاصر آمریکا را نشان می‌دهد. به‌تر از هر چیز دیگری، نشانه یک چرخش صد و هشتاد درجه‌ای در نگاه به کار و کارگر است—برای هر دو جناح چپ و راست—و همه‌اش در فاصله تنها ده سال رخ داده. نایک؛ ده سال پیش مسئله این بود که شرکت به خارج نقل‌مکان کرده و اکنون از کارگاه‌های استثمارگر استفاده می‌کند—این موضوع دغدغه جناح چپ بود. اما امروز جناح چپ هر کسی را که نایک را نقد کند متهم به «نژادپرستی» می‌کند. ماجرا صرفاً به نایک محدود نمی‌شود. ده سال قبل، برون‌سپاری بد شمرده می‌شد و جناح چپ علیه شرکت‌های بزرگ که این کار را می‌کردند سخن می‌گفت. امروز راست است که علیه برون‌سپاری حرف می‌زند… و هر دو جناح در عمل از شرکت‌های عظیم حمایت می‌کنند. در واقع، هرگونه تلاش برای حمایت از نیروی کار داخلی در برابر برون‌سپاری را جناح چپ «ملی‌گرایی» و «نژادپرستی» می‌نامد. حداقل در این مورد، راست متأسفانه تا حدودی ثبات موضع دارد؛ اما اگر درباره دیزنی، نایک، گوگل، اپل و امثال آن‌ها حرفی بزنی، جناح چپ تو را شدیداً مورد حمله قرار می‌دهد. و مسأله زندگی مردم مناطق میانی آمریکا هم بود—چیزی که هر دو جناح دست‌کم لفظاً به آن توجه نشان می‌دادند—اما در سال ۲۰۱۹ موضع جناح چپ به سمتی رفت که گویا همه مناطق میانی آمریکا (به جز شیکاگو و شاید بخش‌هایی از کلرادو) کاملاً شرور و مملو از افرادی با هودهای سفید هستند. این رخداد نمونه‌ای روشن است از اینکه چقدر اوضاع می‌تواند ظرف تنها یک دهه کوتاه دگرگون شود.