فیلم Bad Apples 2025

«بد اپل‌ها» یک کمدی سیاه و کنایه‌آمیز تازه و تکان‌دهنده است که با بازی درخشان سائورش رونان و بازی‌های تحسین‌برانگیز بازیگران جوان همراه است. راهی که فیلم به سمت عبث و نامتعارف می‌رود بسیار سرگرم‌کننده است، اما برخورد مداوم میان سنگینی دراماتیک اجرا و مضحک‌بودن فیلمنامه، ناهماهنگی در لحن ایجاد می‌کند که به پیام نهایی اثر و پتانسیلش برای تبدیل شدن به یکی از قدرتمندترین...

«بد اپل‌ها» یک کمدی سیاه و کنایه‌آمیز تازه و تکان‌دهنده است که با بازی درخشان سائورش رونان و بازی‌های تحسین‌برانگیز بازیگران جوان همراه است. راهی که فیلم به سمت عبث و نامتعارف می‌رود بسیار سرگرم‌کننده است، اما برخورد مداوم میان سنگینی دراماتیک اجرا و مضحک‌بودن فیلمنامه، ناهماهنگی در لحن ایجاد می‌کند که به پیام نهایی اثر و پتانسیلش برای تبدیل شدن به یکی از قدرتمندترین فیلم‌های سال لطمه می‌زند. این فیلم شایسته دیده‌شدن و بحث‌برانگیزشدن است و ممکن است ما را به بازاندیشی درباره مفهوم «سیب گندیده» در زندگی وادارد. «دنی» (ادی والر) شاگردی کابوس‌وار در کلاسی است که معلمش «ماریا» (سائورش رونان) آن را اداره می‌کند. او علاقه دارد اشیاء را پرت کند — چه پرتاب یک کفش به داخل خط تولید در بازدید از کارخانه آب سیب، چه هل دادن «پولین» (نیا براون) از پله‌ها. او واقعاً کابوس‌وار است و مدیر مدرسه تنها به راضی نگه‌داشتن والدین و دور نگه‌داشتن بازرس‌ها می‌اندیشد. ماریا تصمیم می‌گیرد با پدر دنی صحبت کند، اما این سرانجام اوضاع را بدتر می‌کند و زیرزمینش مستأجری جدید پیدا می‌کند. با جستجوهای گسترده برای یافتن این کودک یاغی، ماریا امیدوار است با وقت‌گذاشتن خصوصی و توجه و درک بیشتر از آنچه دنی به آن عادت دارد، بتواند او را از موجودی ترسناک به کودکی بااستعداد تبدیل کند. سؤال این است که آیا این روش پایدار است یا نه — موضوعی که با سرسختی دنی برای آزادی و کنجکاوی پولین، که خود نیازمند توجه ویژه است، پیچیده‌تر می‌شود. فیلم در بهترین لحظاتش وقتی است که تنها رونان و والر حضور دارند؛ در این بخش‌ها تماشای اثر برانگیزاننده و گهگاه همراه با طنزی زمینی است. بازی نیا براون در نقش پولینِ شیطنت‌آمیز و مکار نیز قابل‌تأمل است، اما تصمیمات نادرست و غیرمحتمل ماریا کمی بیش از حد به سوی مضحک‌بودن کشیده می‌شود و پایان‌بندی هم بیش‌ازحد دور از واقع و شتاب‌زده به‌نظر می‌رسد و احتمالاً نوید ادامه‌ای را می‌دهد. فیلم به‌خوبی اثرات سمی حضور یک نیروی مخرب در کلاس (یا محل کار) را نشان می‌دهد و بازی والر واقعاً قانع‌کننده است، اما فیلم نتوانسته جسارت باورهای اولیه‌اش را به‌طور کامل حفظ کند و ازنظر من در نهایت کم‌رمق و کمی بیش‌ازحد محتاط می‌شود. امتیاز: B