بیوگرافی
آناستاس ایوانوویچ میکویان (انگلیسی: /miːkoʊˈjɑːn/؛ روسی: Анаста́с Ива́нович Микоя́н؛ ارمنی: Անաստաս Հովհաննեսի Միկոյան؛ 25 نوامبر 1895 – 21 اکتبر 1978) یک انقلابی کمونیست ارمنی، بلشویک کهنهکار و دولتمرد شوروی بود. او تنها سیاستمدار شوروی بود که توانست در سطوح بالای قدرت در درون حزب کمونیست باقی بماند در حالی که...
آناستاس ایوانوویچ میکویان (انگلیسی: /miːkoʊˈjɑːn/؛ روسی: Анаста́с Ива́нович Микоя́н؛ ارمنی: Անաստաս Հովհաննեսի Միկոյան؛ 25 نوامبر 1895 – 21 اکتبر 1978) یک انقلابی کمونیست ارمنی، بلشویک کهنهکار و دولتمرد شوروی بود. او تنها سیاستمدار شوروی بود که توانست در سطوح بالای قدرت در درون حزب کمونیست باقی بماند در حالی که آن قدرت بین کمیتهٔ مرکزی و پولیتبورو نوسان میکرد. حرفهٔ او از روزگار لنین تا دورههای استالین و خروشچف ادامه یافت و سپس بازنشستگی آرامی در دوران برژنف داشت.
میکویان که از اوایل به جنبش بلشویکی گرویده بود، در کمون باکو تحت رهبری استپان شاهومیان در جریان جنگ داخلی روسیه در قفقاز شرکت کرد. در دههٔ ۱۹۲۰ او بهعنوان دبیر اول منطقهٔ قفقاز شمالی خدمت کرد. در دوران حکمرانی استالین، میکویان چندین پست عالی حکومتی از جمله وزارت تجارت خارجی را برعهده داشت. با این حال، تا دههٔ ۱۹۴۰ میکویان رفتهرفته مورد بیمهری استالین قرار گرفت. در ۱۹۴۹ او پست طولانیمدت خود بهعنوان وزیر تجارت خارجی را از دست داد و در اکتبر ۱۹۵۲ استالین در کنگرهٔ نوزدهم حزب بهطور شدید به او حمله کرد. وقتی استالین در ۱۹۵۳ درگذشت، میکویان بار دیگر نقش رهبری در سیاستگذاری بهعهده گرفت. او و خروشچف با هم سیاست دِاستالینیسازی را تدوین کردند و بعدها او بهعنوان نخستمعاون اول رئیسوزرا در دوران خروشچف شد. موقعیت میکویان در دوران خروشچف او را دومین چهرهٔ قدرتمند اتحاد شوروی در آن زمان ساخت.
میکویان چند سفر مهم به کوبای کمونیستی و ایالات متحده انجام داد و جایگاه مهمی در صحنهٔ دیپلماتیک بینالمللی کسب کرد، بهویژه بهخاطر مهارتش در بهکارگیری قدرت نرم برای پیشبرد منافع شوروی. در ۱۹۶۴ خروشچف مجبور به کنارهگیری در یک کودتا شد که برژنف را به قدرت رساند. میکویان از ۱۹۶۴ تا زمان بازنشستگی اجباریاش در ۱۹۶۵ بهعنوان رئیس پرزیدیوم شورای عالی، که بهطور اسمی رئیس دولت بود، خدمت کرد.
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نمایش بیشتر
