بیوگرافی
وونگ لیو تسونگ (۳ ژانویه ۱۹۰۵ – ۳ فوریه ۱۹۶۱)، که بهطور حرفهای با نام آنا می وونگ شناخته میشد، بازیگر آمریکاییای بود که دوران طولانی حرفهاش شامل فیلمهای صامت و ناطق، تلویزیون، صحنه و رادیو میشد. علاوه بر اینکه بهعنوان نخستین ستاره سینمای آمریکایی-چینی و همچنین اولین آسیایی-آمریکایی که...
وونگ لیو تسونگ (۳ ژانویه ۱۹۰۵ – ۳ فوریه ۱۹۶۱)، که بهطور حرفهای با نام آنا می وونگ شناخته میشد، بازیگر آمریکاییای بود که دوران طولانی حرفهاش شامل فیلمهای صامت و ناطق، تلویزیون، صحنه و رادیو میشد. علاوه بر اینکه بهعنوان نخستین ستاره سینمای آمریکایی-چینی و همچنین اولین آسیایی-آمریکایی که به ستارهای بینالمللی تبدیل شد شناخته میشد، او بهعنوان یک نماد مد تحسینشده نیز دیده میشد، زیرا یکی از ستارههای اولیهای بود که ظاهر فلاپر را پذیرفت.
وونگ در نزدیکی محله چایناتاون لسآنجلس و از والدینی چینی-آمریکایی نسل دوم به دنیا آمد؛ او از سنین جوانی شیفته سینما شد و تحصیلاتش را رها کرد تا بر آغاز حرفه بازیگری تمرکز کند. پس از بهدست آوردن نقشهای کوتاه بدون اعتبار در فیلمهای صامت، اولین نقش اصلی خود را در The Toll of the Sea (۱۹۲۲)، یکی از نخستین فیلمهای ساخته شده بهصورت رنگی، ایفا کرد. نقش او در The Thief of Bagdad (۱۹۲۴) ساخته داگلاس فِربنکس به او کمک کرد تا به شهرت بینالمللی برسد. از اینکه نقشهای فرعی کلیشهای به او پیشنهاد میشد خسته شد و در اواخر دهه ۱۹۲۰ از هالیوود به اروپا رفت، جایی که در چندین نمایش کنار نامهای برجستهای چون لارنس الیویه بازی کرد. او آخرین فیلم صامت خود را در بریتانیا با عنوان Piccadilly (۱۹۲۹) ساخت که مورد تحسین گسترده قرار گرفت. اولین فیلم ناطق او، The Flame of Love (۱۹۳۰)، به سه زبان ضبط شد: انگلیسی، فرانسوی و آلمانی. او نیمه اول دهه ۱۹۳۰ را به سفر بین ایالات متحده و اروپا برای کار در سینما و صحنه گذراند.
وونگ در فیلمهای اوایل دوران صوتی ظاهر شد، مانند Daughter of the Dragon (۱۹۳۱) و Daughter of Shanghai (۱۹۳۷)، و نیز همراه با مارلِن دیتریش در Shanghai Express (۱۹۳۲) اثر یوزف فون استرنبرگ. این فیلمها شهرت روزافزون برای او به ارمغان آوردند که او از آن برای بیان دیدگاههای سیاسی قاطع خود استفاده کرد. اگرچه او از امور چینی-آمریکایی حمایت میکرد و از نقشهای کلیشهای که بازی میکرد انتقاد مینمود، مطبوعات و منتقدان چینی همچنان او را ننگی برای کشور میدانستند. پس از تجربه تلخترین ناامیدی در حرفهاش، زمانی که Metro-Goldwyn-Mayer از در نظر گرفتن او برای نقش اصلی چینی در فیلم The Good Earth (۱۹۳۷) امتناع ورزید و در عوض یک بازیگر سفیدپوست آلمانی را در نقش آسیایی (yellowface) انتخاب کرد، وونگ یک سال را به گشتوگذار در چین، بازدید از روستای اجدادی خانوادهاش و مطالعه فرهنگ چینی اختصاص داد. با بازگشت به هالیوود، او در اواخر دهه ۱۹۳۰ در چندین فیلم B بازی کرد که چینی-آمریکاییها را بهصورت مثبت نشان میدادند.
با شروع جنگ جهانی دوم، او کمتر روی حرفه سینمایی خود تمرکز کرد و تصمیم گرفت وقت و پول خود را وقف کمک به چینیها در برابر تهاجمات ژاپن کند. با بازگشت به دید عموم در دهه ۱۹۵۰ با چندین حضور تلویزیونی، او برنامه تلویزیونی معمایی کارآگاهی خود را با عنوان The Gallery of Madame Liu-Tsong (۱۹۵۱) آغاز کرد، که اولین برنامه تلویزیونی آمریکایی بود که یک آسیایی-آمریکایی در آن نقش اصلی داشت. قرار بود در فیلم Flower Drum Song (۱۹۶۱) بازگردد، اما از حمله قلبی درگذشت.
برای دههها پس از مرگش، وونگ عمدتاً برای نقشهای کلیشهایای که به او داده شده بود به یاد آورده میشد، هرچند منتقدان شروع به بازنگری در زندگی و حرفه او کردهاند. در ۲۰۲۲، وونگ نخستین آسیایی-آمریکایی شد که تصویرش بر روی پول رایج آمریکایی قرار گرفت، زمانی که ربعدلارهایی با تصویر او وارد چرخه شدند. در ۲۰۲۳، شرکت متل عروسک باربیای با الهام از وونگ را بهمناسبت ماه میراث آسیایی-آمریکایی و جزایر اقیانوس آرام عرضه کرد.
نمایش بیشتر
