بیوگرافی
آنتونیس ساماراکیس (یونانی: Αντώνης Σαμαράκης؛ ۱۶ اوت ۱۹۱۹ – ۸ اوت ۲۰۰۳) نویسندهای یونانی از نسل پس از جنگ بود که آثارش به بررسی موضوعاتی چون انسانگرایی، خطرات تمامیتخواهی و جنبههایی از بیگانگی اجتماعی میپرداخت. او یکی از پربارترین نویسندگان یونان و پس از نیکوس کازانتزاکیس دومین نویسندهای است که...
آنتونیس ساماراکیس (یونانی: Αντώνης Σαμαράκης؛ ۱۶ اوت ۱۹۱۹ – ۸ اوت ۲۰۰۳) نویسندهای یونانی از نسل پس از جنگ بود که آثارش به بررسی موضوعاتی چون انسانگرایی، خطرات تمامیتخواهی و جنبههایی از بیگانگی اجتماعی میپرداخت. او یکی از پربارترین نویسندگان یونان و پس از نیکوس کازانتزاکیس دومین نویسندهای است که بیشترین آثارش به زبانهای دیگر ترجمه شدهاند. آنتونیس ساماراکیس در سال ۱۹۱۹ در آتن به دنیا آمد. پس از فارغالتحصیلی از دبیرستان Varvakeio، حقوق را در دانشگاه آتن خواند. در دوران اشغال نازیها در مقاومت یونان شرکت کرد و به «همبستگی ملی»، که پیشدرآمد سازمان اصلی مقاومت چپگرا یعنی جبههٔ آزادیبخش ملی بود، پیوست. در سال ۱۹۴۴ توسط نازیها دستگیر و به مرگ محکوم شد، اما موفق به فرار شد. در سال ۱۹۶۳ با النی کوربانا ازدواج کرد. ساماراکیس بهعنوان کارشناس سازمان بینالمللی کار وابسته به سازمان ملل متحد در بسیاری از کشورها روی مسائل اجتماعی کار کرد و در سال ۱۹۸۹ بهعنوان سفیر حسن نیت یونیسف برای کودکان جهان منصوب شد. ظهور جدی او در عرصهٔ ادبیات در سال ۱۹۵۴ با انتشار مجموعه داستانهای کوتاه «امید خواسته» رخ داد. او یکی از پرترجمهترین نویسندگان نثر یونانی است و آثارش به بیش از ۳۰ زبان ترجمه شدهاند. در سال ۱۹۶۵ «نقص» را منتشر کرد که شناختهشدهترین اثرش است. این اثر نمونهای نادر از ادبیات پلیسی یونان است، بخشی تریلر و بخشی هجو سیاسی، که تحسین جهانی را برای ساماراکیس به ارمغان آورد و او را با برخی از نویسندگان بزرگ آن دوران در ارتباط قرار داد. در سال ۱۹۷۵ این اثر به فیلمی با عنوان La faille (که به انگلیسی «Weak Spot» ترجمه شده) به کارگردانی پیتر فلیشمان تبدیل شد. در سال ۱۹۷۳ او طولانیترین داستان کوتاهش را با عنوان «گذرنامه» نوشت که تجربیات او در دوران رژیم سرهنگان را بازتاب میدهد، زمانی که از او گذرنامه دریغ میشد مگر اینکه چیز مثبتی دربارهٔ رژیم بنویسد. این داستان صرفاً اتوبیوگرافیک نیست بلکه سرنوشت قربانی بیگناه یک رژیم تمامیتخواه را بهطور کلیتر نشان میدهد. ساماراکیس در اروپا قارهای، بهویژه در آلمان، اسکاندیناوی و فرانسه، بیش از آمریکا یا بریتانیا توجهات انتقادی و موفقیت تجاری داشت. آثارش مورد احترام نویسندگانی چون آرتور کوستلر، ژرژ سیمنون و آگاتا کریستی بود. فیلمساز لوییس بونوِل نیز طرفدار بزرگ آثار او بود. آثار ساماراکیس دارای عنصری قوی از اعتراض اجتماعی است و نگرانیهای شخصی او دربارهٔ حال و آیندهٔ جامعهٔ مدرن را بازتاب میدهد. او از زبان ساده و سبکی بیتکلف استفاده میکرد و موضوعاتش را از منظر انسانمحورانهای قوی دنبال مینمود. او بهخاطر علاقهاش به جوانان شناخته میشد. ایدهٔ ایجاد «پارلمان جوانان» برای دولت یونان از او بود که منجر به برگزاری جلسات غیررسمی این پارلمان شد، جایی که جوانان از سراسر کشور فرصت سخن گفتن مییابند. آنتونیس ساماراکیس در ۸ اوت ۲۰۰۳ در پیلوس درگذشت. بر طبق خواستش، جسد او به دانشگاه آتن اهدا شد تا برای پژوهش توسط دانشجویان پزشکی مورد استفاده قرار گیرد.
نمایش بیشتر
