بیوگرافی
ویلیام آورل هریمان (۱۵ نوامبر ۱۸۹۱ – ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۶)، که بیشتر با نام آورل هریمان شناخته میشد، سیاستمدار دموکرات آمریکایی، تاجر و دیپلمات بود. او پسر غول راهآهن اِی. اچ. هریمان بود و در کابینه رئیسجمهور هری اس. ترومن بهعنوان وزیر بازرگانی خدمت کرد و بعدها چهل و هشتمین...
ویلیام آورل هریمان (۱۵ نوامبر ۱۸۹۱ – ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۶)، که بیشتر با نام آورل هریمان شناخته میشد، سیاستمدار دموکرات آمریکایی، تاجر و دیپلمات بود. او پسر غول راهآهن اِی. اچ. هریمان بود و در کابینه رئیسجمهور هری اس. ترومن بهعنوان وزیر بازرگانی خدمت کرد و بعدها چهل و هشتمین فرماندار ایالت نیویورک شد. او نامزد نامزدی ریاستجمهوری از حزب دموکرات در سالهای ۱۹۵۲ و ۱۹۵۶ بود و همچنین عضو اصلی گروه سالخوردگان سیاست خارجی معروف به «مردان خردمند» بود.
در حالی که در مدرسه گروتون و دانشگاه ییل تحصیل میکرد، ارتباطاتی برقرار کرد که منجر به ایجاد یک مؤسسه بانکی شد که در نهایت با Brown Brothers Harriman & Co ادغام شد. او مالک بخشهایی از چند شرکت دیگر از جمله Union Pacific Railroad، Merchant Shipping Corporation و Polaroid Corporation بود. در دوران ریاستجمهوری فرانکلین د. روزولت، هریمان در اداره بازیابی ملی (National Recovery Administration) و در شورای مشورتی کسبوکار (Business Advisory Council) خدمت کرد، پیش از آنکه به نقشهای حوزه سیاست خارجی روی آورد. پس از کمک به هماهنگی برنامه وام-اجاره (Lend-Lease)، هریمان بهعنوان سفیر ایالات متحده در اتحاد جماهیر شوروی خدمت کرد و در کنفرانسهای مهم جنگ جهانی دوم شرکت کرد. پس از جنگ، او از مدافعان برجسته سیاست مهارِ جورج ف. کنن شد. او همچنین وزیر بازرگانی بود و هماهنگی اجرای طرح مارشال را بر عهده داشت.
در سال ۱۹۵۴، هریمان سناتور جمهوریخواه اروینگ آیوز را شکست داد و فرماندار ایالت نیویورک شد. او یک دوره خدمت کرد تا اینکه در انتخابات ۱۹۵۸ توسط نلسون راکفلر شکست خورد. هریمان در کنوانسیون ملی دموکراتها در سالهای ۱۹۵۲ و ۱۹۵۶ نامزدی ریاستجمهوری را بدون موفقیت دنبال کرد. هرچند هریمان در کنوانسیون ۱۹۵۶ از حمایت ترومن برخوردار بود، دموکراتها در هر دو انتخابات آدلای استیونسن دوم را نامزد کردند.
پس از شکستش در انتخابات فرمانداری، هریمان بهعنوان یکی از پیران برجسته سیاست خارجی در حزب دموکرات مورد احترام گستردهای قرار گرفت. او در زمان ریاستجمهوری جان اف. کندی در مذاکره برای معاهده منع نسبی آزمایشهای هستهای نقش داشت و در دوران ریاستجمهوری لیندون بی. جانسون بهطور عمیق در مسائل مربوط به جنگ ویتنام دخیل بود. پس از ترک جانسون از دفتر در سال ۱۹۶۹، هریمان با سازمانهای مختلفی از جمله Club of Rome و Council on Foreign Relations همکاری کرد.
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نمایش بیشتر
