بیوگرافی
برتراند کاستلی (۳ دسامبر ۱۹۲۹، سالون-دو-پراونس – ۱ اوت ۲۰۰۸) تهیهکننده، کارگردان، طراح نور، رقصآرا، نقاش و نویسندهٔ فرانسوی بود که بیشتر بهعنوان تهیهکنندهٔ اجرایی بسیاری از تولیدات موزیکال راک «هر» (Hair) در شراکت با تهیهکنندگان اصلی نمایش، مایکل باتلر و آنی فارگو شناخته میشود. کاستلی در رساندن نمایش به...
برتراند کاستلی (۳ دسامبر ۱۹۲۹، سالون-دو-پراونس – ۱ اوت ۲۰۰۸) تهیهکننده، کارگردان، طراح نور، رقصآرا، نقاش و نویسندهٔ فرانسوی بود که بیشتر بهعنوان تهیهکنندهٔ اجرایی بسیاری از تولیدات موزیکال راک «هر» (Hair) در شراکت با تهیهکنندگان اصلی نمایش، مایکل باتلر و آنی فارگو شناخته میشود. کاستلی در رساندن نمایش به برادوی نقش مهمی داشت و بعدها تلاش برای معرفی «هر» به مخاطبان تئاتری سراسر جهان را رهبری کرد.
کاستلی کار خود را بهعنوان یک طراح نور نوآور برای باله و اپرا آغاز کرد و پیش از آنکه در نیویورک تهیهکنندهٔ «هر» شود و سپس مغز متفکر تولیدات بینالمللی آن گردد، دست به فیلمنامهنویسی، نمایشنامهنویسی، رقصآرایی و کارگردانی زد. در سالهای پایانی زندگی، او هنرمند مقیم یک استراحتگاه مکزیکی به نام بلموند ماروما شد، جایی که برای هر اتاق این استراحتگاه نقاشیهایی خلق کرد.
کاستلی در سالون-دو-پراونس، بخش بوش-دو-رون، فرانسه و از تبار کورسیکایی متولد شد. در جریان جنگ جهانی دوم، او شغلی بهعنوان اپراتور پروژکتور در یک سینما بهدست آورد. کاستلی و دوستانش برای رهایی از افسردگی پاریس تحت اشغال نازیها شروع به نقاشی و نوشتن و اجرای نمایشها، اپراها و بالهها کردند. در سن ۱۷ سالگی، پس از جنگ، او در آلمان به تور رفت و نورپردازی یک سیرک کوچک را اداره کرد و در این راه هنرهای تئاتر را فراگرفت و تکنیکهای نوآورانهٔ نورپردازی را توسعه داد.
کاستلی کار حرفهای خود را در فرانسه با کار برای شرکتهای باله و اپرا در پاریس آغاز کرد و از طراحی نور شروع کرد. برای تأمین مالی آرزوهایش برای خلق یک بالهٔ جدی، در سن ۲۱ سالگی ابتدا یک بالهٔ کوتاه به نام Le colleur d'affiches ساخت که در آن رقصندگان را همچون پوسترهای تبلیغاتی بزرگ لباسپوش کرد که زنده میشدند و هر یک در یک سولو سهدقیقهای محصول مربوطه را تبلیغ میکردند. او با جسارت این مفهوم منحصربهفرد را به شرکتهای بزرگی مانند Perrier، Cartier، Christian Dior و Cointreau پیشنهاد داد. شرکتها علاقهمند شدند و تامین مالی کردند. سپس او توانست یک اجرای درجهیک از بالهٔ خود Les Algues، ساختهٔ Guy Bernard، به صحنه ببرد و جانین شارّا را برای رقصآرایی و اجرای نقش اصلی بهکار گیرد. این باله موفقیت قابلتوجهی برای او بههمراه آورد و به او «ورودی به جامعهٔ هنرمندان» را داد که در آن زمان شامل لوییس-فردینان سلین و ژان-پل سارتر میشد. او در محافل هنری پاریس رفتوآمد داشت و با پابلو پیکاسو، مارسل مارسو و ژان کوکتو مراوده میکرد. به گفتهٔ دخترش، او زمانی دستیار پیکاسو بوده و گهگاه معشوقهٔ فرانسوآز ژیلو، مادر دو فرزند پیکاسو، نیز بودهاست. در سالهای بعد، او آثار را برای Les Ballets Africaines، تئاتر شانزهلیزه و شرکت بالهٔ Marquis de Cuevas خلق، تولید و کارگردانی کرد. دیگر بالههایی که روی آنها کار کرده عبارت بودند از Face To Face و Green Light, Red Light. ...
نمایش بیشتر
