Billy Graham

بیوگرافی

ویلیام فرانکلین گراهام جونیور (۷ نوامبر ۱۹۱۸ – ۲۱ فوریه ۲۰۱۸) واعظ آمریکایی، چهره برجستهٔ مسیحیت انجیلی و کشیش منصوب‌شدهٔ کلیسای باپتیست جنوبی بود که از اواخر دههٔ ۱۹۴۰ در سطح بین‌المللی شناخته شد. یکی از زندگینامه‌نویسانش او را «در میان تأثیرگذارترین رهبران مسیحی» قرن بیستم قرار داده است. به‌عنوان واعظ،...

ویلیام فرانکلین گراهام جونیور (۷ نوامبر ۱۹۱۸ – ۲۱ فوریه ۲۰۱۸) واعظ آمریکایی، چهره برجستهٔ مسیحیت انجیلی و کشیش منصوب‌شدهٔ کلیسای باپتیست جنوبی بود که از اواخر دههٔ ۱۹۴۰ در سطح بین‌المللی شناخته شد. یکی از زندگینامه‌نویسانش او را «در میان تأثیرگذارترین رهبران مسیحی» قرن بیستم قرار داده است. به‌عنوان واعظ، او گردهمایی‌های بزرگ در فضای بسته و باز برگزار می‌کرد و مواعظش از طریق رادیو و تلویزیون پخش می‌شد؛ برخی از این پخش‌ها تا قرن بیست‌ویکم نیز بازپخش می‌شدند. در طول شش دهه حضورش در تلویزیون، گراهام میزبان «کرسیادها»ی سالانه بود، کمپین‌های تبلیغی انجیلی که از ۱۹۴۷ تا زمان بازنشستگی او در ۲۰۰۵ اجرا می‌شدند. او همچنین از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ برنامه رادیویی Hour of Decision را اجرا می‌کرد. او تفکیک نژادی را رد کرد و از سال ۱۹۵۳ اصرار داشت که اجتماعات احیا و کرسیادهایش یکپارچگی نژادی را رعایت کنند؛ او همچنین در ۱۹۵۷ مارتین لوتر کینگ جونیور را برای موعظهٔ مشترک در یک احیاء در نیویورک دعوت کرد. علاوه بر اهداف دینی‌اش، او در شکل‌دهی به جهان‌بینی شمار زیادی از افراد از زمینه‌های مختلف نقش داشت و آن‌ها را به یافتن رابطه‌ای میان کتاب مقدس و دیدگاه‌های سکولار معاصر هدایت کرد. طبق وب‌سایتش، گراهام به مخاطبان حضوری ۲۱۰ میلیون نفر در بیش از ۱۸۵ کشور و قلمرو از طریق جلسات مختلف، از جمله BMS World Mission و Global Mission، موعظه کرده است. گراهام مشاور روحانی رؤسای جمهور ایالات متحده بود و برای هر رئیس‌جمهوری از هری اس. ترومن (۳۳ام) تا باراک اوباما (۴۴ام) مشورت‌های معنوی فراهم کرده است. او به‌ویژه با دوایت د. آیزنهاور، لیندون بی. جانسون (یکی از نزدیک‌ترین دوستان گراهام) و ریچارد نیکسون نزدیک بود. او همچنین دوستی مادام‌العمر با یک تلئواولانژلیست دیگر، بنیان‌گذار کلیسای کریستال کاتدرال، رابرت شولر داشت و گراهام او را قانع کرد که وزارت تلویزیونی خود را آغاز کند. گراهام مجموعه‌ای از رسانه‌ها و انتشارات را اداره می‌کرد. به گفته کارکنانش، بیش از ۳.۲ میلیون نفر به دعوت در کرسیادهای بیلی گراهام پاسخ داده و «پذیرفتن عیسی مسیح به‌عنوان نجات‌دهندهٔ شخصی خود» را اعلام کرده‌اند. تبلیغ دینی گراهام از سوی فرقه‌های اصلی پروتستان و کلیسای کاتولیک رومی ستوده شد، زیرا او نوکیشان جدید را تشویق می‌کرد تا عضو این کلیساها شوند. تا سال ۲۰۰۸، جمعیت تخمینی مخاطبان زندگی‌نامه‌ای گراهام، شامل پخش‌های رادیویی و تلویزیونی، بیش از ۲.۲ میلیارد نفر برآورد شد. تنها یک پخش ویژهٔ تلویزیونی در ۱۹۹۶ ممکن است به مخاطبان تلویزیونی تا ۲.۵ میلیارد نفر در سراسر جهان رسیده باشد. به‌خاطر کرسیادهایش، گراهام به بیش از هر کس دیگری در تاریخ مسیحیت به‌طور حضوری بشارت داده است. گراهام ۶۱ بار در فهرست گالوپ از مردان و زنان مورد تحسین‌ترینِ مردم قرار گرفت که رکوردی بی‌سابقه است. گرانت واکر می‌نویسد که تا اواسط دههٔ ۱۹۶۰، او به «بزرگِ مشروعیت‌بخش» تبدیل شده بود: «تا آن زمان حضور او به رؤسا مقام می‌بخشید، به جنگ‌ها مشروعیت می‌داد، به تعصب نژادی شرم می‌داد، به پاک‌دامنی خواستنیتی می‌داد، به بی‌شرمی ننگ می‌زد و به رویدادهای مدنی اعتبار می‌افزود.» از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.