بیوگرافی
بازیگر نقشهای مکمل چارلز پمبِرتون دوران طولانیای در تلویزیون داشت اما شهرت تئاتری را با اجرای یک نفرهاش، «دابلیو. اس. گیلبرت — مردی ناخوشایند؟»، که در سراسر بریتانیا و اروپا اجرا کرد، به دست آورد.
این نمایش دو ساعته، بر اساس فیلمنامهای از برایان جونز، زندگی این آهنگساز محبوب و سختگیر...
بازیگر نقشهای مکمل چارلز پمبِرتون دوران طولانیای در تلویزیون داشت اما شهرت تئاتری را با اجرای یک نفرهاش، «دابلیو. اس. گیلبرت — مردی ناخوشایند؟»، که در سراسر بریتانیا و اروپا اجرا کرد، به دست آورد.
این نمایش دو ساعته، بر اساس فیلمنامهای از برایان جونز، زندگی این آهنگساز محبوب و سختگیر قرن نوزدهم را بازتاب میداد.
پمبِرتون در ۱۹ سپتامبر ۱۹۳۹ در لیلند، لنکشایر متولد شد. آموزش صحنهای خود را در مدرسهٔ نمایش رز برُفُرد گذراند و در سال ۱۹۶۳ با درجهٔ ممتاز فارغالتحصیل شد. او به شرکت تئاتر بریستول اُلد ویک پیوست و دو سال در آنجا ماند، سپس در تئاترهای تصنیفی در لایبرری تئاتر منچستر، هراگیت و داربی به ایفای نقش پرداخت.
او نخستین بار در سال ۱۹۶۴ در نقش یک کارآگاه سروان در سریال کراسرودز در تلویزیون ظاهر شد و پس از آن در مجموعهها و کمدیهای موقعیتی بسیار دیگری نقشهای متعددی از پلیسها، نظامیها و مقامات را ایفا کرد، از جمله در کالن، The Professionals، Minder، Juliet Bravo و Dangerous Davies: The Last Detective. او در دو داستان از دکتر هو، The Tomb of the Cybermen و The War Games حضور داشت و در سال ۱۹۷۳ نقش جانی مان را در Coronation Street بازی کرد.
او همچنین در نقشهای کوتاهی در درام برندهٔ جوایز The Naked Civil Servant (1975)، A Perfect Spy اثر جان لو کاره (1987)، Great Expectations (1989) (به عنوان آقای فیلبین)، Pat & Margaret از ویکتوریا وود (1994) و Foyle's War (2004) حضور داشت.
در صحنهٔ وست اِند او همراه با اینگرید برگمن در بازسازیِ سر جان گییلگاد از The Constant Wife (تئاتر آلبِری 1973) روی صحنه رفت و در نمایش When We Are Married از پریستلی (تئاتر وایتهال) نقش اورمونراید را بازی کرد.
او همچنین در چند تبلیغ بازرگانی حضور داشت از جمله در مجموعهٔ تبلیغات برندهٔ جایزهٔ John Smith's Yorkshire Bitter. بعدها اجرای یک نفرهاش را روی سیدی ضبط کرد.
پمبِرتون شعبدهباز قابلی بود و نشان ستارهٔ نقرهای Inner Magic Circle را داشت. او نایبرئیس انجمن صحنهٔ کاتولیک و عضوی محترم در CAA بود. او تازه به Savage Club انتخاب شده بود، جایی که اجرای یک نفرهاش با تحسین فراوان روبهرو شده بود.
مردی خوشمشرب و مهربان با حس شوخطبعی خودافکن بود؛ او با ریشهای مخصوص و لبخند شادابش چهرهای آشنا در محافل تئاتری لندن بود. بسیاری از همکاران حرفهایاش فقدان او را بهشدّت احساس خواهند کرد.
دوستش باربارا انگل گفت: «ما در خوشی و ناخوشی با هم دوست بودیم — گاهی با هم ثروتمند بودیم اما بیشتر اوقات فقیر، دستکم از نظر مالی. کلی با هم خندیدیم.»
پمبِرتون مبتلا به سرطان بود و در ۱۳ مهٔ ۲۰۰۷ درگذشت. مادرش از او بازمانده بود.
نمایش بیشتر
