بیوگرافی
دنیل ایو آلفرد ژلن (۱۹ مهٔ ۱۹۲۱ – ۲۹ نوامبر ۲۰۰۲) بازیگر فرانسوی بود.
ژلن در آنگِر، مِین-اِ-لوآر متولد شد، پسر ایون (با نام خانوادگی پیشین لو مِنه) و آلفرد ارنست ژوزف ژلن بود.
وقتی دهساله بود، خانوادهاش به سن-مالو نقل مکان کردند، جایی که دنیل تا زمانی که بهخاطر «بیادبی» از...
دنیل ایو آلفرد ژلن (۱۹ مهٔ ۱۹۲۱ – ۲۹ نوامبر ۲۰۰۲) بازیگر فرانسوی بود.
ژلن در آنگِر، مِین-اِ-لوآر متولد شد، پسر ایون (با نام خانوادگی پیشین لو مِنه) و آلفرد ارنست ژوزف ژلن بود.
وقتی دهساله بود، خانوادهاش به سن-مالو نقل مکان کردند، جایی که دنیل تا زمانی که بهخاطر «بیادبی» از مدرسه اخراج نشد به کالج رفت. سپس پدرش برایش کاری در فروشگاهی که قوطیهای ماهی کاد نمکی میفروخت پیدا کرد. دیدن فیلمبرداری فیلم Entrée des artistes از مارک آلگره، خواستهاش را برای رفتن به پاریس و آموزش بازیگری برانگیخت. او در کورس سیمون در پاریس آموزش دید و سپس وارد کنسرواتوار ملی هنرهای دراماتیک شد. آنجا با لوئی جووه ملاقات کرد و وارد حرفهٔ تئاتر شد. اولین نقش فیلمیاش را در سال ۱۹۴۰ در Miquette بازی کرد و برای چند سال در فیلمهای فرانسوی بهعنوان بازیگر مکمل یا در نقشهای کوچک ظاهر میشد. او در Martin Roumagnac (۱۹۴۶) کنار ژان گابن و مارلِن دِتریش ظاهر شد.
او اولین نقش اصلیاش را در Rendez-vous de juillet (۱۹۴۹) بهدست آورد. از آن زمان در بیش از ۱۵۰ فیلم بازی کرد، از جمله فیلمهای مکس اوفولس La Ronde (۱۹۵۰) و Le Plaisir (۱۹۵۲)، Édouard et Caroline (۱۹۵۱) ساختهٔ ژاک بکر، فیلمهای ساشا گیتری Si Versailles m'était conté (Royal Affairs in Versailles) (۱۹۵۴) و Napoléon (۱۹۵۵)، The Man Who Knew Too Much (۱۹۵۶) اثر آلفرد هیچکاک، Le Testament d'Orphée (۱۹۶۰) اثر ژان کوکتو، Le souffle au cœur (Murmur of the Heart) (۱۹۷۱) و La Nuit de Varennes (That Night in Varennes) (۱۹۸۲). او همچنین در سال ۱۹۵۲ یک فیلم بهنام The Long Teeth نوشت و کارگردانی کرد.
ژلن در دههٔ ۱۹۵۰ یکی از چهرههای اصلی سینمای فرانسه بود، اما با ظهور موج نو حرفهاش رو به افول گذاشت. او برای چند سال در تئاتر کار کرد، اما بعدها بهعنوان بازیگر نقشهای کاراکتری در سینما موفقیت تازهای یافت. از دههٔ ۱۹۷۰ تا زمان مرگش بهطور گستردهای در فیلمها و تولیدات تلویزیونی فرانسه ظاهر شد و اغلب نقش افراد بدبین یا پیرمردان اخمو را بازی میکرد.
در سال ۱۹۴۶، ژلن با بازیگر دانیل دلورم ازدواج کرد که از این ازدواج پسری بهنام زیاویر ژلن، بازیگر، کارگردان و تهیهکننده، بهدنیا آمد. آنها در سال ۱۹۵۴ طلاق گرفتند. در حالی که هنوز با دلورم ازدواج کرده بود، رابطهای با مدل ۱۷ سالهٔ ماری کریستین اشنایدر داشت که منجر به تولد دختری بهنام ماریا اشنایدر شد. بهدلیل وضعیت متأهّل بودن، ژلن نتوانست ماریا را بهطور رسمی بهعنوان دخترش بشناسد. او چند بار از کودک دیدن کرد اما در نهایت رابطهاش را با مادر او قطع کرد. ماریا اشنایدر و دنیل ژلن وقتی او شانزدهساله بود دوباره با هم تماس گرفتند و به دیدارش آمد؛ آنها در تماس باقی ماندند، هرچند رابطهشان نامنظم بود.
ژلن از سال ۱۹۵۴ تا طلاقشان در ۱۹۶۸ با مدل سیلوی هیرش ازدواج کرد. این ازدواج سه فرزند داشت: پاسکال (که در یکسالگی درگذشت)، فیونا و مانوئل؛ دوتای اخیر نیز بازیگر شدند. در سال ۱۹۷۳ او با لیدیه زاکس ازدواج کرد که از او دختری بهنام لورا داشت.
ژلن در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۲ در پاریس بر اثر نارسایی کلیه درگذشت.
منبع: مقالهٔ «Daniel Gélin» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.
نمایش بیشتر
