بیوگرافی
دیوید لی مارکس (متولد ۲۲ اوت ۱۹۴۸) یک گیتاریست آمریکایی است که از اعضای اولیهٔ گروه بیچ بویز بود. هنگام رشد در هاوتورن، کالیفرنیا، مارکس دوست محلهای اعضای اصلی گروه بود و اغلب در گردهماییهای خانوادگی آنها شرکت میکرد. پس از جدایی از گروه، مارکس سرپرستی گروه Marksmen را بر...
دیوید لی مارکس (متولد ۲۲ اوت ۱۹۴۸) یک گیتاریست آمریکایی است که از اعضای اولیهٔ گروه بیچ بویز بود. هنگام رشد در هاوتورن، کالیفرنیا، مارکس دوست محلهای اعضای اصلی گروه بود و اغلب در گردهماییهای خانوادگی آنها شرکت میکرد. پس از جدایی از گروه، مارکس سرپرستی گروه Marksmen را بر عهده داشت و بهعنوان نوازندهٔ استودیویی اجرا و ضبط کرد.
مارکس در فوریهٔ ۱۹۶۲ به بیچ بویز پیوست و جای آل jardine را در گیتار ریتم گرفت و در چهار آلبوم اول گروه یعنی Surfin' Safari (۱۹۶۲)، Surfin' U.S.A. (۱۹۶۳)، Surfer Girl (۱۹۶۳) و Little Deuce Coupe (۱۹۶۳) نوازندگی کرد. از آنجا که او در تکآهنگ ۱۹۶۱ «Surfin'» که نخستین اجرای آن گروهی بود که بعدها «The Beach Boys» شد حضور نداشت، اکثر تاریخنگاران او را بهعنوان یکی از بنیانگذاران واقعی گروه بهحساب نمیآورند. در اوت ۱۹۶۳ او بهدلیل مشکلات شخصی با مدیر مِری ویلسون از گروه جدا شد. پس از آن، مارکس با هنرمندانی مانند Casey Kasem's Band Without a Name، the Moon، Delaney & Bonnie، Colours و Warren Zevon همکاری کرد و در دانشکده موسیقی Berklee و کنسرواتوار موسیقی نیوانگلند به مطالعهٔ جاز و گیتار کلاسیک پرداخت.
از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹، مارکس برای اجراهای زنده به بیچ بویز بازگشت. در ۲۰۰۷، او خودزندگینامهای با عنوان The Lost Beach Boy منتشر کرد. او برای مدت کوتاهی برای تور پنجاهمین سالگرد گروه و آلبوم ۲۰۱۲ That's Why God Made the Radio با آنها تجدید دیدار کرد.
در هفتسالگی، دیوید لی مارکس به خانهای در آن سوی خیابان خانهٔ خانوادهٔ سه برادر ویلسون — برایان، دنیس و کارل ویلسون — که بعدها بنیانگذاران The Beach Boys شدند، نقل مکان کرد. مارکس در توصیف محله گفت: «محله فرسوده بود. پیادهرو نداشت. خانهها قدیمیتر بودند و خانوادهٔ ویلسون در یک خانهٔ نسبتاً کوچک و معمولی دوخوابه زندگی میکردند. پسرها همه یک اتاق را شریک بودند. وقتی بزرگتر شدند، برایان بیشتر و بیشتر در سالن میخوابید، که در واقع یک گاراژ تبدیلشده بود که آنها به اتاق موسیقی تبدیلش کرده بودند. آنجا یک ارگ هاموند B-3، یک پیانوی ایستاده و یک دستگاه پخش کوچک وجود داشت.»
با پیشرفت دههٔ ۱۹۵۰، مارکس در خواندن دستهجمعیهای یکشنبهشب با خانوادهٔ ویلسون آواز میخواند و موسیقی اجرا میکرد. پس از تماشای اجرای جان موز در ۱۹۵۸ (که بعدها عضو Walker Brothers در دههٔ ۱۹۶۰ شد)، مارکس از والدینش خواست برایش گیتاری بخرند که آنها این کار را در شب کریسمس ۱۹۵۸ انجام دادند. او شروع به گرفتن درس از موز کرد، که شاگرد ریچی والنس بوده بود.
در ۱۹۵۹، مارکس و کارل، کوچکترین برادر برایان ویلسون، شروع به توسعهٔ سبک بازی مخصوص خود بر گیتارهای الکتریک کردند. برایان متوجه شد که ترکیب نوازندگی کارل و مارکس صدای گیتار راک را به آثار اولیهٔ او میآورد، و این دو نوجوان در تلاشهای اولیهٔ آهنگسازی برایان شرکت کردند که منجر به تکآهنگ موفق گروه در ۱۹۶۳، «Surfer Girl»، شد.
مارکس در نخستین ضبط بیچ بویز، «Surfin'» برای Candix Records در ۱۶ اکتبر ۱۹۶۱ حضور نداشت؛ در آن ترکیب آل jardine که همکلاسی دبیرستان برایان ویلسون بود حضور داشت، کسی که با برادران ویلسون و پسرعمویشان مایک لاو آواز میخواند و گیتار بیایستاده (stand-up bass) مینواخت. در ماههای بعد، برایان با ترکیبهای مختلفی از نوازندگان آزمایش کرد، از جمله مادرش Audree Wilson، اما نتوانست توجه یک شرکت بزرگ ضبط را جلب کند. ...
نمایش بیشتر
