بیوگرافی
متولد 19822، فاتوماٹا دیاوارا سالهای اولیهٔ زندگیاش را در آبیدجان در یک خانوادهٔ پرجمعیت گذراند. مادرش رقصنده است. پدرش یک انجمن نمایشهای سنتی را اداره میکند. او او را با رقص و گیتار آشنا کرد. در سن ۹ سالگی، پس از مرگ ناگهانی یک خواهر بزرگتر، توسط خالهٔ بازیگرش که...
متولد 19822، فاتوماٹا دیاوارا سالهای اولیهٔ زندگیاش را در آبیدجان در یک خانوادهٔ پرجمعیت گذراند. مادرش رقصنده است. پدرش یک انجمن نمایشهای سنتی را اداره میکند. او او را با رقص و گیتار آشنا کرد. در سن ۹ سالگی، پس از مرگ ناگهانی یک خواهر بزرگتر، توسط خالهٔ بازیگرش که در مالی زندگی میکند به فرزندخواندگی پذیرفته شد. در ۱۹۹۷، فاتوماٹا دیاوارا توسط فیلمساز چیک اومار سیسوکو کشف شد که او را در فیلم La Genèse (برندهٔ جایزهٔ «نگاه نو» در جشنواره کن در ۱۹۹۹) برای بازی در نقش اصلی زن به کار گرفت. در ۱۹۹۸، او به فرانسه رفت تا در تئاتر Bouffes du Nord روی اقتباس ژان-لوئیس ساگو-دوووروکس از نمایشنامهٔ آنتیگونه کار کند. او در چندین فیلم بلند ظاهر شد از جمله Sìa: Le Rêve du python (جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران در فِسپاکو در ۲۰۰۱). در ۲۰۰۲، او از یک ازدواج اجباری با پسرعمویش فرار کرد تا به شرکت Royal luxury بپیوندد و شش سال را در آن گروه گذراند. به گفتهٔ ژان-لوک کورکولت، «او کمی میتوانست بخواند، خوب نمیتوانست بازی کند، اما من دنبال یک تیپ شخصیتی بودم، چیز دیگری.» در نوامبر ۲۰۰۶، او برای بازی در نقش اصلی زن اپرای Sahel در باماکو انتخاب شد.
در آن زمان بود که توسط چیک تیدیان سک مورد توجه قرار گرفت. او در ضبط آلبوم دی دی بریجواتر شرکت کرد. در همین دوره، او با اومو سانگاره ملاقات کرد که از او خواست تا در آلبوم Seya با او ضبط کند. فاتوماٹا دیاوارا سپس تصمیم گرفت به ماجرای موسیقی بپیوندد و شروع به کار روی رپرتوار خودش کرد. او همچنین تجربیاتش در سینما را ادامه داد و بهویژه در فیلم It’s going to rain on Conakry به کارگردانی گینهای چیک فانتامادی کامارا بازی کرد، جایی که نقش یک خوانندهٔ جوان را ایفا میکند. در ۲۰۰۷، او نقش کارابا را در نمایش موزیکال Kirikou and Karaba، برگرفته از کارتون Kirikou and the witch اثر میشل اوسلوت، بازی کرد. همزمان او روی دیسکِ آن موزیکال کار میکرد. چیک تیدیان سک سپس به او پیشنهاد داد تا روی آلبوم Sabaly خودش ضبط کند. او فرصت خواندن با هربی هَنْکاک (پروژهٔ The Imagine، جایزه گرمی در ۲۰۱۱۴) یا هنک جونز را داشت. در همین زمان، او روی دیسکهای مختلفی ضبط کرد.
او علیه ختنهٔ زنان در منطقهٔ زادگاهش در مالی متعهد است. در ۲۰۱۲، او تولید یک ویدئو کلیپ موسیقایی را علیه اشغال شمال کشور توسط جهادیها مدیریت کرد، که باعث شد او در فیلم Timbuktu بازی کند، فیلمی که در ۲۰۱۵ چندین جایزهٔ سزار گرفت.
در ۲۰۱۷، فاتوماٹا دیاوارا در پروژهٔ مالیِ متیو شِدید «Lamomali» مشارکت کرد. در ۲۰۱۸، او دومین آلبوم انفرادیاش Fenfo را منتشر کرد که تهیهکنندگی آن را متیو شِدید برعهده داشت.
دِیمون آلبارن و جِیمی هِوِلت در ۲۰۲۰ خوانندهٔ مالی را برای قطعهای جدید از مجموعهٔ مشترکشان Song Machine دعوت کردند و او را در ویدئو و ترانهٔ Sorry از گروه Gorillaz به تصویر کشیدند.
در ۲۰۲۲، او در یک اپرا اثر دِیمون آلبارن و عبد الرحمان سیساکو به نام Le Vol de Boli بازی میکند که به سرقت یک توتم آئینی مالی توسط یک انسانشناس و منتقد هنری فرانسوی، میشل لیریس، برای موزهٔ انسان اختصاص دارد. در یکی از نوشتههایش، The Phantom Africa، میشل لیریس شرمساریاش را از دزدیدن این توتم ابراز میکند. اما این توتم در فرانسه ماند و اکنون در موزهٔ کی-برانلی به نمایش گذاشته شده است.
نمایش بیشتر
