بیوگرافی
جیمز مارشال «جیمی» هندریکس (زاده جانی آلن هندریکس؛ 27 نوامبر 1942 – 18 سپتامبر 1970) یک گیتاریست، خواننده و ترانهسرای آمریکایی بود. او به طور گسترده بهعنوان یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین گیتاریستهای تمام دوران شناخته میشود. در سال 1992 بهعنوان بخشی از گروهش، Jimi Hendrix Experience، به تالار مشاهیر...
جیمز مارشال «جیمی» هندریکس (زاده جانی آلن هندریکس؛ 27 نوامبر 1942 – 18 سپتامبر 1970) یک گیتاریست، خواننده و ترانهسرای آمریکایی بود. او به طور گسترده بهعنوان یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین گیتاریستهای تمام دوران شناخته میشود. در سال 1992 بهعنوان بخشی از گروهش، Jimi Hendrix Experience، به تالار مشاهیر راک اند رول وارد شد و این نهاد او را «شاید بزرگترین نوازندهٔ ساز در تاریخ موسیقی راک» توصیف میکند.
هندریکس نواختن گیتار را از سن 15 سالگی آغاز کرد. در سال 1961 به ارتش ایالات متحده پیوست، اما سال بعد مرخص شد. اندکی بعد به کلارکسویل و سپس نشویل، تنسی نقل مکان کرد و شروع به اجرای برنامه در Chitlin' Circuit کرد، به عضویت گروه پشتیبان برادران آیزلی درآمد و بعدها با لیتل ریچارد همکاری کرد که تا اواسط 1965 با او کار کرد. سپس با کرتیس نایت و The Squires نواخت.
هندریکس اواخر 1966 به انگلستان رفت، پس از آنکه چَز چاندلر، بیسیست گروه The Animals، مدیر او شد. ظرف چند ماه گروهش، Jimi Hendrix Experience (با سکشن ریتم متشکل از بیسیست نوئل رِدینگ و درامر میچ میشل) را تشکیل داد و به سه تکآهنگ در جمع ده اثر برتر بریتانیا رسید: «Hey Joe»، «Purple Haze» و «The Wind Cries Mary». او پس از اجرای خود در جشنواره Monterey Pop در 1967 در آمریکا به شهرت رسید. سومین و آخرین آلبوم استودیویی او، Electric Ladyland (1968)، موفقترین انتشار تجاریاش و تنها آلبوم شمارهٔ یک او در جدول بیلبورد 200 آمریکا شد. هندریکس که پردرآمدترین موسیقیدان راک جهان بهشمار میرفت، در جشنواره وودستاک 1969 و جشنواره Isle of Wight 1970 سرِ صحنه بود. او در سپتامبر 1970 در لندن بر اثر خفگی مرتبط با باربیتوراتها درگذشت، در سن 27 سالگی.
هندریکس از راک اند رول آمریکایی و بلوز الکتریک الهام میگرفت. او امپلیفایرهای اوردرایو شده با ولوم و گِین بالا را ترجیح میداد و در رایج کردن صداهای پیشتر نامطلوب ناشی از فیدبک آمپلیفایر گیتار نقش داشت. او همچنین یکی از نخستین گیتاریستهایی بود که بهطور گسترده از واحدهای افکت تغییردهندهٔ تُن در راک جریان اصلی استفاده کرد، مانند fuzz distortion، Octavia، wah-wah و Uni-Vibe. او اولین موسیقیدانی بود که از افکتهای فِیزینگ استریوفونیک در ضبطها استفاده کرد. هالی جورج-وارن از رولینگ استون اینگونه گفت: «هندریکس استفاده از ساز را بهعنوان یک منبع صوتی الکترونیک پایهگذاری کرد. نوازندگان پیش از او با فیدبک و دیستورشن آزمایش کرده بودند، اما هندریکس آن افکتها و دیگر موارد را به یک واژگان کنترلشده و سیال تبدیل کرد که بهاندازهٔ بلوزی که کارش را با آن آغاز کرده بود، شخصی است.»
توضیحات فوق از مقالهٔ ویکیپدیا Jimi Hendrix گرفته شده، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
