بیوگرافی
جان لوئیس هارت، که گاهی با نام جان هیلتون هم اعتبار دارد، بازیگر سینما و تلویزیون آمریکایی بود. در ابتدای دوران حرفهایاش، هارت عمدتاً در وسترنها حضور داشت. اگرچه هارت بیشتر نقشهای کماهمیتی در بعضی فیلمهای نسبتاً شناختهشده بازی کرد، احتمالاً بیش از همه برای جایگزینی کلایتون مور در سال...
جان لوئیس هارت، که گاهی با نام جان هیلتون هم اعتبار دارد، بازیگر سینما و تلویزیون آمریکایی بود. در ابتدای دوران حرفهایاش، هارت عمدتاً در وسترنها حضور داشت. اگرچه هارت بیشتر نقشهای کماهمیتی در بعضی فیلمهای نسبتاً شناختهشده بازی کرد، احتمالاً بیش از همه برای جایگزینی کلایتون مور در سال ۱۹۵۲ در سریال تلویزیونی The Lone Ranger برای یک فصل از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۳ شناخته شد.
هارت کار بازیگری در سینما را در سال ۱۹۳۷ با نقشی کوتاه در فیلم Daughter of Shanghai آغاز کرد. او در مجموعهای از فیلمهای درجه بَ (B pictures) مانند Prison Farm و King of Alcatraz ادامه داد تا اینکه در دو فیلم سسیل ب. دمیل، The Buccaneer و North West Mounted Police ظاهر شد. در سال ۱۹۴۱، حرفهٔ بازیگری هارت هنگامی که به خدمت سربازی در نیروی زمینی ایالات متحده فراخوانده شد، قطع شد. او تا درجه گروهبان ارشد (first sergeant) در توپخانه ساحلی ارتقا یافت و در نهایت در فیلیپین خدمت کرد. پس از پایان خدمت نظامی، هارت بهطور مکرر با سم کاتزمان همکاری کرد؛ او نقش اصلی را در سریال فیلمی Jack Armstrong دریافت کرد. هارت بدلکاری انجام داد و در بسیاری از وسترنها بازی کرد.
در نهایت به هارت فرصت پیشنهاد شد تا جای کلایتون مور را در سریال تلویزیونی The Lone Ranger بگیرد. بر اساس این فرض که شخصیت نقابدار، نه بازیگر، ستارهٔ واقعی The Lone Ranger است، تهیهکنندگان برنامه مور را — احتمالاً بهخاطر اختلاف دستمزدی — اخراج کردند و او را با هارت که اندامی مشابه و سابقهای قابل قیاس در وسترنها داشت، جایگزین نمودند. با این حال، عموم مردم هرگز هارت را بهعنوان Lone Ranger واقعاً قبول نکردند و تا سال ۱۹۵۴ تهیهکنندگان مور را به نقش بازگرداندند. مطابق با خاطرات کلایتون مور با عنوان «من همان مرد نقابدار بودم»، مور هرگز ندانست چرا با هارت جایگزین شده و همچنین اظهار داشته که برای افزایش دستمزد اقدامی نکرده بود. هارت در دو قسمت از The Lone Ranger نقشهای کوچک بازی کرد قبل از آنکه از او خواسته شود برای کل فصل سوم جای کلایتون مور را بگیرد. آن قسمتها «تفنگها و بومیان مهاجم» (Rifles and Renegades) (شماره ۳۴) و «شریفی با تفنگکِش» (Sheriff at Gunstock) (شماره ۴۶) بودند.
هارت بیش از دو دهه به بازی در فیلمها ادامه داد و در آثار ژانرهای مختلف، تقریباً همیشه در نقشهای مکمل، ظاهر شد. هارت دو بار در سریال تلویزیونی I Love Lucy نقش دوستپسر قدیمی لوسی را بازی کرد و بار دیگری در قسمتهای هالیوود بهعنوان ناجی استخر هتل حضور یافت. در سال ۱۹۵۵ هارت در The Adventures of Captain Africa نقش اصلی را بازی کرد، فیلمی که در اصل قرار بود دربارهٔ قهرمان مشهور کمیک بوکی The Phantom باشد. با این حال، مشکلات مربوط به حق نشر باعث شد کلمبیا پیکچرز کل سریال را بازتصویربرداری کرده و قهرمان را «کاپیتان آفریقا» نامگذاری کند. هارت همچنین نقشهای مکمل متعددی در سریال تلویزیونی Highway Patrol داشت. در سال ۱۹۶۵ هارت دو حضور کوتاه در سریال تلویزیونی Perry Mason داشت، از جمله نقش شخصیت عنوان و مقتول جیمیسون سلف در قسمت «پروندهٔ شبح خشمگین» (The Case of the Wrathful Wraith). در فیلم ۱۹۷۰ The Phynx، هارت نقش Lone Ranger را در کنار جی سیلوهرلز در نقش تونتو بازی کرد و به تمسخر شخصیتهایشان پرداخت. آخرین حضور هارت در سینما در سال ۱۹۸۱ در فیلم The Legend of the Lone Ranger بود که در آن بهعنوان سردبیر روزنامه ظاهر شد. او در سریال تلویزیونی Happy Days نیز در نقش Lone Ranger در قسمت «های یو، فونزی اوت» (Hi Yo, Fonzie Away) حضور یافت. در این قسمت فونزی، با بازی هنری وینکلر، برای تولدش با قهرمان دوران کودکیاش، Lone Ranger، ملاقات میکند. حضور بزرگ دیگر هارت در اواخر کارش در یک قسمت از سریال The Greatest American Hero با عنوان «قهرمانان من همیشه کابوی بودهاند» (My Heroes Have Always Been Cowboys) بود، جایی که هارت به شخصیت عنوانشده سخنرانی الهامبخشی دربارهٔ قهرمانبودن میدهد.
نمایش بیشتر
