بیوگرافی
کاتیا کرافت، زادهٔ کاترین ماری ژوزفین کنراد در ۱۷ آوریل ۱۹۴۲، در شهر سولتز-او-رَن در آلزاس، از پدر و مادری بهنامهای شارل و مادلن کنراد بود.
از کودکی، کاتیا کرافت شخصیتی قاطع نشان داد تا جایی که گاه و بیگاه پرجنبوجوش بود. والدینش، شارل و مادلن، که بهترتیب کارگر و آموزگار...
کاتیا کرافت، زادهٔ کاترین ماری ژوزفین کنراد در ۱۷ آوریل ۱۹۴۲، در شهر سولتز-او-رَن در آلزاس، از پدر و مادری بهنامهای شارل و مادلن کنراد بود.
از کودکی، کاتیا کرافت شخصیتی قاطع نشان داد تا جایی که گاه و بیگاه پرجنبوجوش بود. والدینش، شارل و مادلن، که بهترتیب کارگر و آموزگار بودند، میخواستند دخترشان آرام بگیرد و برای همین بخشی از تحصیلاتش را در یک مدرسهٔ مذهبی گذراندند. او معلم شد و سپس پس از قبولی در آزمون رقابتی École Normale در سال ۱۹۵۷ و تحصیل در رشتههای فیزیک و ژئوشیمی در دانشگاه استراسبورگ، استاد ریاضیات شد. در سال ۱۹۶۹، او بهخاطر کارش در آتشفشانشناسی جایزهٔ Fondation de la Vocation را دریافت کرد.
در سال ۱۹۶۶، او در دانشگاه بسانسون با موریس کرافت آشنا شد و در ۱۹۷۰ با او ازدواج کرد. با پول اندک، خانوادهٔ کرافت پسانداز کردند تا سفری به استرومبولی داشته باشند و فورانهای تقریباً پیوستهٔ آن را عکسبرداری کردند. هنگامی که متوجه شدند مردم به این مستندسازی فورانها علاقهمندند، سریعاً حرفهای در فیلمبرداری از فورانهای آتشفشانی ساختند که به آنها اجازه داد در سراسر جهان سفر کنند. بهمدت ۲۵ سال، آنها با هم به سفر در جهان پرداختند؛ موریس بیشتر فیلمبرداری میکرد و کاتیا بیشتر عکاسی. کاتیا و موریس کرافت از سوی دانشمندان آمریکایی با لقب «شیطانهای آتشفشان» نامیده شدند که بازتابی از تحسین و شناسایی شور و اشتیاق آن دو به حرفهشان بود. کاتیا و موریس کرافت مأموریتهای متعددی در سراسر جهان برگزار کردند: ایتالیا، ایسلند، اندونزی، آفریقا، آمریکا، رئونیون، هاوایی، نیوزیلند، و اسناد فراوانی دربارهٔ آتشفشانهای در حال فوران یا بالقوهٔ فعال جمعآوری کردند—حداکثر هشت مورد در سال و در مجموع ۱۷۵ مورد در تمام دوران کاریشان، بهجز آتشفشانهای اتحاد شوروی به دلایل سیاسی. آنها بیش از عکاس و فیلمساز بودند. او بهعنوان زمینشناس و او بهعنوان شیمیدان و فیزیکدان، دانشمندانی واقعی بودند که تصاویر، نمونهها و توصیفهای دقیق آنها از پدیدههای انفجاری، عناصر ضروری برای درک آنها را فراهم میکرد. در بیست و پنج سال فعالیت، کاتیا و موریس کرافت یک میراث تصویری واقعاً استثنایی ساختند: بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ عکس، ۳۰۰ ساعت فیلم، ۲۰٬۰۰۰ کتاب دربارهٔ زمینشناسی، حدود ۶٬۰۰۰ لیتوگراف و نقاشی قدیمی.
در ۳ ژوئن ۱۹۹۱، حدود ساعت ۴ بعد از ظهر بهوقت محلی، کوه اُنزن فوران کرد و جریانهای پیروکلاستیک را با شتاب از دامنههایش روانه ساخت که منجر به کشته شدن ۳۷ نفر از جمله کرافتها و همکار آتشفشانشناسشان هری گلیکِن شد. در ۵ ژوئن، مقامات محلی و پلیس شیمابارا گزارش دادند که تیمهای جستوجوی نظامی اجساد گلیکِن، کاتیا و موریس کرافت را بازیابی کردهاند. جسد کرافتها نزدیک خودرویشان، در کنار هم و زیر لایهٔ نازکی از خاکستر یافت شد.
اجساد کاتیا و موریس کرافت در ژاپن در یک مراسم کاتولیک سوزانده شدند و خاکسترشان در قبر خانوادگی کاتیا کرافت در آلزاس قرار گرفت.
نمایش بیشتر
