بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
او از طرف پدر بازیگری نسل چهارم بود و در آکادمی آمریکایی هنرهای نمایشی آموزش دید. حرفهٔ بازیگری صحنهای او از نمایش "The Scrap of Paper" در ۱۹۱۷ تا نمایش موزیکال "Sail Away" نوشتهٔ نوئل کاوارد در برادوی در ۱۹۶۱ ادامه داشت. نخستینبار منتقدان در نمایش ۱۹۱۹...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
او از طرف پدر بازیگری نسل چهارم بود و در آکادمی آمریکایی هنرهای نمایشی آموزش دید. حرفهٔ بازیگری صحنهای او از نمایش "The Scrap of Paper" در ۱۹۱۷ تا نمایش موزیکال "Sail Away" نوشتهٔ نوئل کاوارد در برادوی در ۱۹۶۱ ادامه داشت. نخستینبار منتقدان در نمایش ۱۹۱۹ "The Famous Mrs. Fair" که همراه با هنری میلر و بلانش بیتس در آن نقش داشت، متوجه او شدند. در ۱۹۲۱ نقش بیمار مبتلا به سل، ایلین کارمودی، را در نمایش "The Straw" اثر یوجین اونیل ایفا کرد، و در ۱۹۴۵ نقش کی تورندایک را در نمایش برندهٔ جایزه پولیتزر "State of the Union" برای نخستین بار خلق کرد. گیلمور بهطور مرتب با Theatre Guild همکاری داشت.
او که در ۱۹۱۳ وقتی ۱۶ ساله بود بهعنوان بازیگر پشتصحنه در یک فیلم صامت برای استودیوهای ویتاگراف ظاهر شده بود و در ۱۹۲۸ در یک فیلم کوتاه به نام "The Home Girl" بازی کرده بود، در ۱۹۳۲ با فیلم "Wayward" در نقش اصلی وارد سینما شد، اما تا دههٔ ۱۹۵۰ در فیلمهایی مانند "Cause for Alarm!"، "Perfect Strangers"، "High Society" (۱۹۵۶) و "Upstairs and Downstairs" (۱۹۵۹) دوباره روی پرده ظاهر نشد.
در طول جنگ جهانی دوم، گیلمور نقشی در اجرای سیار نمایش "The Barretts of Wimpole Street" داشت. این اجرا شامل بخش اعظم بازیگران اصلی برادوی بود که زیر رهبری بازیگر مشهور کاترین کورنل قرار داشت و توسط همسر کورنل، گاثری مککلینتیک، کارگردانی میشد. این نمایش سربازان را در ایتالیا، فرانسه و انگلستان سرگرم میکرد و تا فاصلهٔ چند مایلی از جبهه در هلند هم رسید، و بازیگران هر روز از بیمارستانهای نظامی بازدید میکردند.
او نقش خانم دارلینگ را در نسخههای برادوی و تلویزیونی "Peter Pan" با بازی مری مارتین ایفا کرد. او عضو میزگرد مشهور Algonquin Round Table بود.
در ۳۰ ژوئن ۱۹۸۶، گیلمور در ۸۹ سالگی بر اثر سرطان درگذشت. پیکرش در قبرستان آرون، شهرستان واکر، آلاباما به خاک سپرده شد.
نمایش بیشتر
