بیوگرافی
ریزاندام و جذاب، ماری بلانچارد بندرت شانسهای بزرگی به دست میآورد. دختر یک غول نفتی و یک رواندرمانگر، از نُه سالگی به فلج اطفال شدید مبتلا شد که او را از رسیدن به حرفهٔ مورد انتظار رقص باز داشت. برای چند سال، سخت تلاش کرد تا اندامهایش را از فلج...
ریزاندام و جذاب، ماری بلانچارد بندرت شانسهای بزرگی به دست میآورد. دختر یک غول نفتی و یک رواندرمانگر، از نُه سالگی به فلج اطفال شدید مبتلا شد که او را از رسیدن به حرفهٔ مورد انتظار رقص باز داشت. برای چند سال، سخت تلاش کرد تا اندامهایش را از فلج بازتوانی کند؛ با شنا کردن و بعدها حتی اجرا روی ترپز در سیرک کول برادرز. به اصرار والدینش سپس در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی ثبتنام کرد و حقوق بینالملل خواند، اما نه واحد تا اخذ مدرک رها کرد. تحصیلات دانشگاهیاش نیز به حرفهای منجر نشد. در اواخر دههٔ ۱۹۴۰، بهعنوان مدل تبلیغاتی به آژانس کانُور پیوست و همزمان توسط کارتونیست و نویسندهٔ مشهور آل کپ معرفی شد و الهامبخش یکی از شخصیتهای لیل اَبنِر او گردید.
در پی آگهیای در صفحهٔ پشت هالیوود ریپورتر، ماری با پارامونت قرارداد امضا کرد. با این حال، تجربهٔ اولیهاش در صنعت فیلم ناخوشایند بود و بیشتر نقشهایش نقشهای گذری و کوتاه بود. مثلاً در Ten Tall Men (1951) تنها به قدمزنی نمادین در خیابان، چرخاندن چتر آفتابی و لبخند دلربا به اعضای لژیون خارجی محدود شد. تا زمانی که ماری به یونیورسال پیوست، بختش کمی تغییر نکرد و با نقش مکمل (در برابر ویکتور میچر) در The Veils of Bagdad (1953) اوضاعش کمی بهتر شد. بعد از آن دوباره روند نزولی آغاز شد. برت لنکستر، همتهیهکننده و ستاره (در کنار گری کوپر) ورا کروز (1954)، ماری را بهعنوان بازیگر نقش اول خواسته بود، اما یونیورسال از آزاد کردن او به یونایتد آرتیستز خودداری کرد و به او اجازهٔ قبول آن نقش پردرآمد را نداد (در نهایت دنایس دارسل آن نقش را گرفت). سپس ماری نقش اصلی در فیلمی کماهمیتتر، Saskatchewan (1954)، را به شِلی وینترز باخت. در عوض، در یکی از کمهیجانترین ساختههای زوج کمدی مطرح یونیورسال، Abbott and Costello Go to Mars (1953)، در نقش ملکهٔ ونوسی آلوورا بازی کرد.
ماری بالاخره نقش قابل احترامی در وسترن Destry (1954) در برابر آدی مورفی بهدست آورد. این فیلم بازسازی کلاسیک Destry Rides Again (1939) بود و او در نقشی که ابتدا برای مارلِن دیتریش در نظر گرفته شده بود بازی کرد و برای اینکه با آن ستارهٔ بزرگ مقایسه نشود، ظاهرش را کاملاً تغییر داد و موهایش را تیره کرد. حتی نام شخصیتش از «فرنچی» به «برندی» تغییر کرد. «دستری» کاملاً بدون مشکل نبود؛ تنشی میان او و کارگردان جورج مارشال (که نسخهٔ اصلی را هم کارگردانی کرده بود) وجود داشت و ماری در پی یک صحنهٔ درگیری دچار جراحت صورت شد. فیلم از لحاظ نقدی مورد استقبال قرار گرفت، اما متأسفانه یونیورسال قرارداد خانم بلانچارد را تمدید نکرد و حرفهٔ او پس از آن سقوط کرد.
با کار بهصورت آزاد برای استودیوهای کماهمیتتر، او نقش یک مبتلا به سل را بازی کرد که با تزریق سرمی به قتلعامی شبیه آقای هاید تبدیل میشد در فیلم جنجالی She Devil (1957) (در حین فیلمبرداری نزدیک بود بهخاطر آپاندیس حاد بمیرد). سپس برای ریپابلیک در فیلم فراموششدنی No Place to Land (1958) ظاهر شد پیش از اینکه برای مدت کوتاهی در سریال ماجراجویانهٔ کوتاهعمر Klondike (1960) در نقش اصلی بازی کند. آخرین نقش قابلتوجه او نقش بانوی خوشقلب و دوستداشتنی شهر که مدیریت یک خانه فساد را بر عهده داشت در کمدی وسترن پرجنبوجوش جان وین McLintock! (1963) بود. در همان سال، ماری بلانچارد به سرطانی مبتلا شد که نهایتاً در سال ۱۹۷۰ جانش را گرفت؛ او تنها ۴۷ سال داشت.
نمایش بیشتر
