بیوگرافی
میلتون گلیزر (۲۶ ژوئن ۱۹۲۹ – ۲۶ ژوئن ۲۰۲۰) یک طراح گرافیک آمریکایی بود. شناختهشدهترین طرحهای او شامل لوگوی «I Love New York»، یک پوستر سال ۱۹۶۶ برای باب دیلن، و لوگوهای DC Comics، دانشگاه استونی بروک و کارخانه آبجو بروکلین است. در سال ۱۹۵۴ او همچنین استودیو Push Pin...
میلتون گلیزر (۲۶ ژوئن ۱۹۲۹ – ۲۶ ژوئن ۲۰۲۰) یک طراح گرافیک آمریکایی بود. شناختهشدهترین طرحهای او شامل لوگوی «I Love New York»، یک پوستر سال ۱۹۶۶ برای باب دیلن، و لوگوهای DC Comics، دانشگاه استونی بروک و کارخانه آبجو بروکلین است. در سال ۱۹۵۴ او همچنین استودیو Push Pin را همتأسیس کرد، مجله New York را همراه با کلی فلکر بنیان نهاد و شرکت Milton Glaser, Inc. را تأسیس کرد. در ۱۹۶۹، او فیلم کوتاه ۱۶ میلیمتری ضدجنگیای به نام "Short Subject" که معمولاً با عنوان «میکیماوس در ویتنام» شناخته میشود را تولید و طراحی کرد؛ این فیلم توسط ویتنی لی سیویج (پدر آدام سیویج) کارگردانی شده بود. آثار هنری او در نمایشگاهها به نمایش درآمده و در مجموعههای دائمی بسیاری از موزههای جهان قرار گرفتهاند. در طول دوران حرفهای طولانیاش، او پوسترها، نشریات و طرحهای معماری بسیاری طراحی کرد. او جوایز متعددی برای کارش دریافت کرد، از جمله مدال ملی هنرها که در سال ۲۰۰۹ از سوی رئیسجمهور باراک اوباما به او اهدا شد، و او نخستین طراح گرافیکی بود که این جایزه را دریافت کرد.
گلیزر در برانکس، شهر نیویورک متولد شد. والدینش، یوجین و النور (با نام خانوادگی مادری برگمن)، مهاجران یهودی مجاری بودند. خانواده در جنوب برانکس سکونت داشتند. پدرش صاحب یک خشکشویی و خیاطی بود؛ مادرش خانهدار بود. گلیزر پیش از رفتن به دبیرستان موسیقی و هنر در منهتن، کلاسهای طراحی را نزد هنرمندان رافائل و موزس سوئر گذراند.
پس از فارغالتحصیلی از کوپر یونیون در شهر نیویورک، رینولد رافینز، سیمور چوست، ادوارد سورل و گلیزر در سال ۱۹۵۴ استودیو Push Pin را بنیان نهادند. گلیزر پس از بازگشت از ایتالیا به این گروه پیوست. در سال ۱۹۵۷، نشریه Push Pin Monthly Graphic برای دوستان و مشتریان ارسال شد. کارهای استودیو سنت را رد میکرد و تفسیرهای باززندهشدهای از سبکهای تاریخی را ترجیح میداد. گلیزر و سیمور چوست برای بیست سال استودیو Push Pin را هدایت کردند، در حالی که این استودیو به مرجع راهنمایی در دنیای طراحی گرافیک تبدیل شد. این استودیو «مهر و امضای طراح، تصویرساز و فرهنگ بصری را بازتعریف و گسترش داد».
گلیزر در سال ۱۹۷۴ شرکت طراحی خود، Milton Glaser Inc. را راهاندازی کرد و سال بعد Push Pin را ترک گفت. در ۱۹۸۳، گلیزر شراکتی با والتر برنارد تشکیل داد و شرکت طراحی نشریهای به نام WBMG را در نیویورک بنا نهاد. WBMG بیش از ۵۰ مجله، روزنامه و نشریه را در سراسر جهان طراحی کرده است.
در طول دوران کاریاش، گلیزر شخصاً بیش از ۴۰۰ پوستر طراحی و تصویرسازی کرد. میلتون بهطور گستردهای از هنرمندان اوایل قرن بیستم الهام گرفت تا سبک ویژه خود را خلق کند که شامل گرافیکهای بازیگوشانه و سایکدلیک با انفجارهای کنترلشده رنگ همراه با سیلوئتها و خطوط بیرونی هندسی برجسته بود. آثار او در موزه ملی طراحی کوپر هیویِت، نیویورک؛ موزه ویکتوریا و آلبرت، لندن؛ و موزه اسرائیل، اورشلیم به نمایش درآمدهاند. آثارش همچنین در نمایشگاههایی در سطح بینالمللی حضور داشتهاند. او نمایشگاههای انفرادی در مرکز ژرژ پمپیدو در پاریس و موزه هنر مدرن در شهر نیویورک داشت.
در ۱۹۸۸، گلیزر رستوران ایتالیایی Trattoria Dell'Arte در نیویورک، متعلق به شِلی فایرمن و روبهروی کارنگی هال، را طراحی کرد.
گلیزر موضوع فیلم مستند سال ۲۰۰۸ به نام To Inform and Delight: The World of Milton Glaser بود. ادای احترامی به گلیزر که در نودمین سال زندگیاش همچنان فعال بود، در سال ۲۰۱۹ در نیویورک تایمز منتشر شد.
گلیزر در نیویورک، در روز تولد ۹۱ سالگیاش، بر اثر سکته و نارسایی کلیه درگذشت.
منبع: مقاله «Milton Glaser» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.
نمایش بیشتر
