Mohammed Lakhdar-Hamina

بیوگرافی

Mohammed Lakhdar-Hamina (۲۶ فوریه ۱۹۳۴ – ۲۳ مه ۲۰۲۵) کارگردان و فیلمنامه‌نویس الجزایری بود. او بیشتر به‌خاطر فیلم ۱۹۷۵ خود Chronicle of the Years of Fire شناخته می‌شود، فیلمی که در جشنواره کن ۱۹۷۵ جایزه نخل طلا را به‌دست آورد و نخستین فیلم عربی و آفریقایی شد که این جایزه...

Mohammed Lakhdar-Hamina (۲۶ فوریه ۱۹۳۴ – ۲۳ مه ۲۰۲۵) کارگردان و فیلمنامه‌نویس الجزایری بود. او بیشتر به‌خاطر فیلم ۱۹۷۵ خود Chronicle of the Years of Fire شناخته می‌شود، فیلمی که در جشنواره کن ۱۹۷۵ جایزه نخل طلا را به‌دست آورد و نخستین فیلم عربی و آفریقایی شد که این جایزه را کسب کرد. او یکی از برجسته‌ترین چهره‌ها در سینمای معاصر عربی است. او در ۲۶ فوریه ۱۹۳۴ در M'Sila، الجزایر به دنیا آمد و تحصیلاتش را در کشور زادگاهش آغاز کرد. اولین بار در Lycée Carnot در کنِ فرانسه به دنیای سینما علاقه‌مند شد. پس از آغاز تحصیل در رشته‌های کشاورزی و حقوق در دانشگاه‌های فرانسه، در سال ۱۹۵۸ از ارتش فرانسه فرار کرد و به مقاومت الجزایری ضدفرانسه در تونس پیوست، جایی که برای دولت موقت الجزایر در تبعید فعالیت می‌کرد. حرفه فیلم‌سازی او زمانی آغاز شد که به ماکی الجزایر (چریک‌ها) پیوست. در ۱۹۵۹، جبهه ملی آزادی‌بخش الجزایر (FLN) او را به پراگ فرستاد، جایی که در مدرسه سینما Film and TV School of the Academy of Performing Arts in Prague به تحصیل سینماتوگرافی پرداخت، آکادمی چک برای سینما و تلویزیون. با این حال او تحصیلاتش را رها کرد تا برای استودیوهای Barrandov کار کند. همچنین در ۱۹۵۹، وزارت اطلاعات الجزایر در تبعید از Lakhdar-Hamina خواست تا همراه با Djamel Chanderli و Pierre Chaulet فیلمی درباره وضعیت الجزایر تحت استعمار فرانسه تولید کند. این فیلم مستند با عنوان Djazzaïrouna (Our Algeria) با هدف تصویر کردن اهدافی که جنبش ملی‌گرای چریکی الجزایر، ماکی، دنبال می‌کرد، ساخته شد. در ۱۹۶۰، او به Service Cinema پیوست که توسط دولت الجزایر در تبعید ایجاد شده بود. در ۱۹۶۱، Lakhdar-Hamina با Chanderli در فیلم Yasmina همکاری کرد، فیلمی که داستان دختری آواره را روایت می‌کند که پس از ویرانی روستایش مجبور به فرار می‌شود. Lakhdar-Hamina بار دیگر با Chanderli در فیلم‌های ۱۹۶۲ The People's Voice و ۱۹۶۱ The Guns of Freedom همکاری کرد. پس از استقلال الجزایر در ۱۹۶۲، او به وطن بازگشت و همراه با همکارانش از تبعید تونس، Office des actualités algériennes را تأسیس کرد و از ۱۹۶۳ تا انحلال آن در ۱۹۷۴ مدیر این دفتر بود. از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۴، او به‌عنوان مدیر Office National pour le Commerce et l'Industrie Cinématographique، مهم‌ترین نهاد برای پیشبرد صنعت فیلم فرانسه، فعالیت کرد. یکی از فیلم‌های نسبتاً اخیر او، The Last Image، بخشی از انتخاب رسمی در جشنواره کن ۱۹۸۶ بود و برای نخل طلا نامزد شد. پسر Lakhdar-Hamina، Malik Lakhdar-Hamina، پس از انتشار اولین فیلم بلند خود Autumn: October in Algiers (۱۹۹۲) شناخته شد، فیلمی که شورش‌های اکتبر ۱۹۸۸ را از خلال میکروکوزم خانواده‌ای الجزایری که میان دیدگاهی غربی‌شده و اسلامی‌شده از الجزایر معاصر دچار تفرقه‌اند، بررسی می‌کند. پسر دیگر او، Tariq Lakhdar-Hamina، تهیه‌کننده فیلم است. در ۲۳ مه ۲۰۲۵، Lakhdar-Hamina در خانه‌اش در الجزیره درگذشت، در حالی که ۹۱ ساله بود. از آغاز شکل‌گیری‌اش، سینمای الجزایر در هم‌تنیدگی با بحث‌های ایدئولوژیک و وجودی که جنگ استقلال الجزایر و مرحله ملی‌سازی پس از استعمار را احاطه می‌کرد، قرار داشت. ... منبع: ویکی‌پدیا، مقاله "Mohammed Lakhdar-Hamina" — مجوز CC-BY-SA