بیوگرافی
میلِن دومونژو (زادهٔ ماری-هلن دومونژو؛ ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۵ – ۱ دسامبر ۲۰۲۲) بازیگر و نویسندهٔ فرانسوی سینما، تلویزیون و تئاتر بود که حرفهاش بیش از هفت دهه طول کشید و بیش از ۱۰۰ اعتبار بازی در تولیداتی به زبانهای فرانسه، ایتالیایی، انگلیسی و ژاپنی داشت. دومونژو در ۲۱ سالگی با...
میلِن دومونژو (زادهٔ ماری-هلن دومونژو؛ ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۵ – ۱ دسامبر ۲۰۲۲) بازیگر و نویسندهٔ فرانسوی سینما، تلویزیون و تئاتر بود که حرفهاش بیش از هفت دهه طول کشید و بیش از ۱۰۰ اعتبار بازی در تولیداتی به زبانهای فرانسه، ایتالیایی، انگلیسی و ژاپنی داشت. دومونژو در ۲۱ سالگی با بازی خود در نقش آبیگیل ویلیامز در فیلم The Crucible (۱۹۵۷) به ستارهای تبدیل شد؛ نقشی که برایش نامزدی جایزهٔ BAFTA برای «نوظهور امیدوارکننده در نقشهای اصلی فیلم» و جایزهٔ بهترین بازیگر زن در جشنوارهٔ بینالمللی فیلم کارلووی واری سوسیالیستی را به ارمغان آورد. از دیگر نقشهای برجستهٔ او میتوان به الزا در Bonjour Tristesse (۱۹۵۸) اثر اتو پرمینگر در کنار دبرا کر و دیوید نیون، و میلدی دو وینتر در Les Trois Mousquetaires (۱۹۶۱) اشاره کرد.
او کهنهکار سینما بود و کارش را بهعنوان یکی از نمادهای سکسی بلوند دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ آغاز کرد؛ با این حال با تجربهکردن ژانرهای مختلف—از جمله تریلرها، وسترنها، کمدیها، فیلمهای اکشن شمشیری، فیلمهای تاریخی و حتی پپلها—توانست از قالب نوعیسازی بازیگری فرار کند؛ از جمله Romulus and the Sabines (۱۹۶۱) در کنار راجر مور و Gold for the Caesars (۱۹۶۳).
دومونژو همچنین از طریق سهگانهٔ Fantômas طرفداران خاصی پیدا کرد، در نقش Hélène Gurn در مقابل لوئی دو فونس و ژان مارِ: Fantômas (۱۹۶۴)، Fantômas Unleashed (۱۹۶۵) و Fantômas Against Scotland Yard (۱۹۶۷). سی سال بعد، دوباره در یکی دیگر از موفقترین سهگانههای کمدی فرانسه بازی کرد، در نقش Madame Pic در فیلمهای Camping (۲۰۰۶) ساختهٔ فابیَن اونتینیِنت، Camping 2 (۲۰۱۰) و Camping 3 (۲۰۱۶).
او دو بار برای جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن در جوایز سزار نامزد شد، برای 36 Quai des Orfèvres (۲۰۰۴) و French California (۲۰۰۶). در سال ۲۰۰۷، به درجهٔ فرماندهٔ نشانِ هنر و ادبیاتِ جمهوری فرانسه (Ordre des Arts et des Lettres) منصوب شد. در سال ۲۰۱۷، توسط جانورشناس و نورولوژیست بوریس سیرولنیک به لژیون دونور راه یافت، با درجهٔ شوالیه.
او تا زمان درگذشتش از سرطان صفاق محبوب باقی ماند. در زمان مرگش، در فیلم Maison de retraite (۲۰۲۲) ساختهٔ توماس ژیلو، در کنار ژرار دوپاردیو بازی میکرد؛ فیلمی که یکی از پرفروشترین آثار سال ۲۰۲۲ در فرانسه بود. از طریق بیانیهای رسمی از کاخ الیزه، رئیسجمهور امانوئل ماکرون ادای احترام طولانیای به او کرد که شامل این جمله بود: «ما به کارنامهٔ چهرهای بزرگ در هنر هفتم فرانسه ادای احترام میکنیم، کسی که در تمام ژانرها توانست بدرخشد و همهٔ مردم فرانسه را تحت تأثیر قرار دهد.»
دومونژو در سپتامبر ۱۹۳۵ در نیس، آلپ-ماریتیم به دنیا آمد؛ دختر و تنها فرزند آلفرد ژان دمونژو، متولد نیس در ۳۰ ژانویهٔ ۱۸۹۷ (که خود پسر ماری ژوزف مارسِل دمونژو، سرباز حرفهای، و کلاتیلده فوسونِ دی کلاوزانا، کنتس ایتالیایی بود) و کلودیا تروبنیکوفا، متولد ۱۷ مهٔ ۱۹۰۴ در خارکف (اوکراین، امپراتوری روسیه) بود. والدینش که هر دو بازیگر بودند، در شانگهای چین با هم آشنا شدند، جایی که ناتنیبرادرش، لئونید ایوانتوف، از ازدواج اول مادرش، در هاربین در ۱۷ دسامبر ۱۹۲۳ متولد شد.
مانند صدها چهرهٔ برجستهٔ اروپایی دیگر صحنه و پرده، او در «Cours Simon» در پاریس آموزش دید، جایی که همکلاسیهایش شامل ژان-پیر کاسل، کلود بَری و گی بِدو بودند. او پیانیست کلاسیک آموزشدیدهای بود و نخستین آرزویش تبدیل شدن به پیانیست حرفهای بود. ...
نمایش بیشتر
