بیوگرافی
پیِر براونبرگر (۲۹ ژوئیه ۱۹۰۵، پاریس – ۱۶ نوامبر ۱۹۹۰، اوبریویه) تهیهکننده، تهیهکننده اجرایی و بازیگر فرانسوی بود.
او در خانوادهای از پزشکان به دنیا آمد؛ در هفتسالگی مصمم شد زندگیای همانند پدرش نداشته باشد و پزشکی را بهعنوان شغل انتخاب نکند. او نمایش فیلم فانتوماس را در گومونت تئاتر، نخستین...
پیِر براونبرگر (۲۹ ژوئیه ۱۹۰۵، پاریس – ۱۶ نوامبر ۱۹۹۰، اوبریویه) تهیهکننده، تهیهکننده اجرایی و بازیگر فرانسوی بود.
او در خانوادهای از پزشکان به دنیا آمد؛ در هفتسالگی مصمم شد زندگیای همانند پدرش نداشته باشد و پزشکی را بهعنوان شغل انتخاب نکند. او نمایش فیلم فانتوماس را در گومونت تئاتر، نخستین سینمایی که در پاریس افتتاح شد، دید و تصمیم گرفت در سینما کار کند.
پس از جنگ جهانی اول، در سن ۱۵ سالگی اولین فیلم خود را تولید و کارگردانی کرد: «فرانکفورت در آلمان». سپس برای ماجراجوییهای پیاپی به برلین و لندن و مؤسسات بروکلیس رفت، جایی که کار میکرد.
در سال ۱۹۲۳ به نیویورک رفت، جایی که چند هفته برای شرکت فیلم فاکس کار کرد و همراه با فردیناند اچ. آدام مدیر تولید شد و روی فیلمهایی با فرانک مِریل نیز کار کرد.
در جریان ساخت فیلمهایش در لسآنجلس، با ایروینگ تالبرگ آشنا شد که او را در مترو-گلدن-مایر بهعنوان یکی از دستیارانش بهکار گرفت. او به مدت هجده ماه در آنجا ماند و با یکی از بزرگترین کارگردانان آن زمان ارتباط برقرار کرد.
خواهان کارگردانی و تهیهکنندگی در فرانسه، به پاریس بازگشت و با ژان رنوار آشنا شد و با او روی فیلمهای Avec qui il va tourner، The Whirlpool of Fate، Nana و Tire-au-flanc کار کرد.
در ۱۹۲۹ براونبرگر شرکت Productions Pierre Braunberger و Néofilms را برای تولید نخستین فیلم فرانسویزبانش (La route est belle به کارگردانی رابرت فلوره) تأسیس کرد.
در ۱۹۳۰ براونبرگر رئیس سینمای پانتئون شد و برای شصت سال در آنجا فعالیت کرد. او لابی را نوسازی کرد، ۴۵۰ صندلی ایجاد کرد و پروژکتورها و تجهیزات صوتی وِسترن الکتریک نصب کرد. گرچه زیرنویس هنوز اختراع نشده بود، او اولین کسی بود که فیلمهای خارجی را به نسخههای اصلیشان نمایش داد.
یک سال بعد، با روژه ریشبه برای تولید تحت نام Établissements Braunberger-Richebé شریک شد. چند فیلم تولید شد، مانند Le Blanc et le noir اثر رابرت فلوره، Isn't Life a Bitch? اثر ژان رنوار، و Chocolatière et Fanny اثر مارک آلگره. در ۱۹۳۳، هنوز تنها ۲۸ سال داشت، تصمیم گرفت بهتنهایی ادامه دهد و استودیوهای بیلانکور را تشکیل داد که بعدها Paris-Studio-Cinéma شد. در طول جنگ جهانی دوم نتوانست فیلمی تولید کند چون یهودی بود.
در پایان جنگ جهانی دوم، براونبرگر یک دفتر محلی گشتاپو را به استودیو سینما «Studio Lhmond» تبدیل کرد، که از آن برای کشف استعدادهای جدید «نوول وگ» مانند ژان-پیر ملویل، ژان-لوک گدار و آلن رسنه استفاده کرد.
در ۱۹۶۶ رئیس هیأت داوران شانزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین بود.
براونبرگر رابطه نزدیکی با فیلسوف ژیل دلوز داشت.
در اواخر دهه ۱۹۷۰، براونبرگر دو فیلم برای فیلمساز لهستانی والرین بورووشچیک تهیه کرد.
براونبرگر در ۱۹۹۰ درگذشت.
منبع: مقاله «Pierre Braunberger» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، منتشر شده تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.
نمایش بیشتر
