Yuri Vizbor

بیوگرافی

آهنگ‌سرا (بارد) شوروی، بازیگر سینما، روزنامه‌نگار، نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، شاعر، یکی از بنیان‌گذاران سبکِ ترانهٔ نویسنده، خالق ژانرِ «ترانهٔ گزارش» و نویسندهٔ بیش از ۳۰۰ ترانه. در سال ۱۹۵۵ از دانشکدهٔ زبان و ادبیات روسیِ مؤسسهٔ تربیتی مسکو فارغ‌التحصیل شد. در همان سال متن نخستین ترانه‌اش با عنوان «ماداگاسکار» را نوشت...

آهنگ‌سرا (بارد) شوروی، بازیگر سینما، روزنامه‌نگار، نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، شاعر، یکی از بنیان‌گذاران سبکِ ترانهٔ نویسنده، خالق ژانرِ «ترانهٔ گزارش» و نویسندهٔ بیش از ۳۰۰ ترانه. در سال ۱۹۵۵ از دانشکدهٔ زبان و ادبیات روسیِ مؤسسهٔ تربیتی مسکو فارغ‌التحصیل شد. در همان سال متن نخستین ترانه‌اش با عنوان «ماداگاسکار» را نوشت (موسیقی آن از اجرای سرگئی اوبرازوفسک «زیر خش‌خش مژه‌هایت» قرض گرفته شده بود). در زمان تحصیل در مؤسسه شروع به سرودن ترانه کرد — معمولاً بر اساس اشعار خودش. از ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ تقریباً چهل ترانه ساخت. او به‌عنوان معلم کار کرد و در ارتش خدمت نمود. از سال ۱۹۵۸ در رادیو سراسری کار کرد و در ۱۹۶۲ ابتکار تأسیس ایستگاه رادیویی جوانان «جوانی» را به‌عمل آورد. از سال ۱۹۶۴ همراه با گروهی از هم‌فکران مجلهٔ Krugozor را منتشر کرد، جایی که ژانر منحصربه‌فرد «ترانهٔ گزارش» را پدید آورد. از سال ۱۹۷۰ به‌عنوان فیلم‌نامه‌نویس و ویراستار در انجمن سینمایی «Screen» تلویزیون مرکزی کار کرد. اولین نقش سینمایی را در فیلم «باران ژوئیه» بازی کرد. از جمله نقش‌های جالب ویزبور می‌توان به بگونیُک در «چادر سرخ»، ساشا در «تو و من»، بالاشوف در «ایستگاه راه‌آهن بلاروسکی» و بُرمان در «هفده لحظهٔ بهار» اشاره کرد. بیش از چهل مستند و نیز فیلم سینمایی «سال اژدها» و فیلم تلویزیونی «کاپیتان فرکاس» براساس فیلمنامه‌های ویزبور ساخته شده‌اند. ویزبور از جمله بنیان‌گذاران و برجسته‌ترین نمایندگان ترانهٔ نویسنده به‌شمار می‌رود. او چندین فیلم‌نامه و نمایشنامه نوشت که در بسیاری از تئاترهای کشور اجرا شدند. قصه‌ها و داستان‌های ویزبور عمدتاً پس از مرگش منتشر گردید. کتاب «دل خود را در کوه‌های آبی جا گذاشتم» (۱۹۸۶–۱۹۸۹) تیراژی برابر با ۲۵۰ هزار نسخه داشت. او در ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۴ بر اثر سرطان کبد در مرکز سرطان مسکو در بزرگراه کاشیراسکویه درگذشت و در قبرستان کونتسِفسکی پایتخت به خاک سپرده شد.