بیوگرافی
دارریل فرانسیس زانوک (۵ سپتامبر ۱۹۰۲ – ۲۲ دسامبر ۱۹۷۹) تهیهکننده فیلم و مدیر استودیویی آمریکایی بود؛ او پیشتر از دوران فیلمهای صامت برای فیلمها داستان میساخت. او بهعنوان یکی از طولانیترین بازماندگان سیستم استودیویی هالیوود نقش مهمی ایفا کرد (طول دورهٔ حرفهای او تنها با آدولف زوکر رقابت داشت)....
دارریل فرانسیس زانوک (۵ سپتامبر ۱۹۰۲ – ۲۲ دسامبر ۱۹۷۹) تهیهکننده فیلم و مدیر استودیویی آمریکایی بود؛ او پیشتر از دوران فیلمهای صامت برای فیلمها داستان میساخت. او بهعنوان یکی از طولانیترین بازماندگان سیستم استودیویی هالیوود نقش مهمی ایفا کرد (طول دورهٔ حرفهای او تنها با آدولف زوکر رقابت داشت). او در دوران مدیریت خود سه فیلم تولید کرد که جایزه اسکار بهترین فیلم را کسب کردند.
زانوک در ووهو، نبراسکا متولد شد، فرزند سارا لوئیز (با نام خانوادگی قبلی تورپین) که بعدها با چارلز نورتون ازدواج کرد، و فرانک هاروی زانوک که صاحب و مدیر یک هتل در ووهو بود. او یک برادر بزرگتر به نام دونالد (۱۸۹۳–۱۹۰۳) داشت که در یک حادثه زمانی که تنها ۹ ساله بود درگذشت. زانوک تا حدودی سوئیسیتبار بود و در آیین پروتستان پرورش یافت. در شش سالگی زانوک و مادرش به لسآنجلس نقل مکان کردند تا آب و هوای بهتر به بهبود وضعیت نامناسب سلامتی او کمک کند. در هشت سالگی او اولین کار سینمایی خود را بهعنوان بازیگر نقش فرعی پیدا کرد، اما پدرِ ناراضیاش او را به نبراسکا بازگرداند. در سال ۱۹۱۷، با اینکه ۱۵ سال داشت، یک جذبکننده را فریب داد، به ارتش ایالات متحده پیوست و در جریان جنگ جهانی اول با گارد ملی نبراسکا در فرانسه خدمت کرد.
با بازگشت به آمریکا، او در مشاغل پارهوقت متعددی کار کرد در حالی که به دنبال کار بهعنوان نویسنده بود. او در نوشتن طرحهای فیلم شغل یافت و اولین داستانش را در سال ۱۹۲۲ به ویلیام راسل و دومین را به اروینگ تالبرگ فروخت. فِردریکا ساگور ماس، فیلمنامهنویس و سردبیر داستان در دفتر نیویورک یونیورسال پیکچرز، اظهار داشت که یکی از داستانهایی که زانوک در آن زمان برای استودیوهای فیلم ارسال کرده بود کاملاً از اثر نویسندهٔ دیگری سرقت ادبی شده بود.
زانوک سپس برای مک سنت و FBO کار کرد (جایی که سریالهای The Telephone Girl و The Leather Pushers را نوشت) و آن تجربه را به وارنر برادرز برد، جایی که برای رین تین تین داستان نوشت و تحت چندین اسم مستعار بیش از ۴۰ فیلمنامه بین سالهای ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۹ نوشت، از جمله Red Hot Tires (۱۹۲۵) و Old San Francisco (۱۹۲۷). او در سال ۱۹۲۹ وارد مدیریت شد و در سال ۱۹۳۱ رئیس تولید گردید.
در سال ۱۹۳۳، زانوک بهخاطر اختلاف حقوقی با رئیس استودیو جک ال. وارنر وارنر برادرز را ترک کرد. چند روز بعد او با جوزف شنک همکاری کرد تا با کمک مالی برادر جوزف، نیکلاس شنک، و لوئی بی. مایر، رئیس و مدیر استودیو لووز، اینک و زیرمجموعهٔ آن مترو گلدوین مایر، همراه با ویلیام گوتز و ریمند گریفیت، شرکت 20th Century Pictures, Inc. را تأسیس کند. 20th Century آثار خود را از طریق یونایتد آرتیستس منتشر میکرد.
در آن دورهٔ کوتاه (۱۹۳۳–۱۹۳۵)، 20th Century به موفقترین استودیوی فیلم مستقل آن زمان تبدیل شد و با ۱۸ فیلم از ۱۹ فیلمش رکوردهای گیشه را شکست؛ همهٔ آنها سودآور بودند، از جمله Clive of India، Les Miserables و The House of Rothschild. پس از یک اختلاف با یونایتد آرتیستس بر سر مالکیت سهام، شنک و زانوک مذاکره کردند و از استودیوی خود برای خرید استودیوی ورشکستهٔ فاکس در ۱۹۳۵ استفاده کردند تا شرکت Twentieth Century-Fox Film Corporation را ایجاد کنند.
زانوک معاون تولید این استودیوی جدید بود و رویکردی عملی اتخاذ کرد و خود را بهطور نزدیک در نگارش فیلمنامهها، تدوین فیلم و تولید دخیل ساخت. ... منبع: مقالهٔ «Darryl F. Zanuck» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، منتشر شده تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.
نمایش بیشتر
