David O. Selznick

بیوگرافی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد دیوید او. سلزنیک (10 مهٔ 1902 – 22 ژوئن 1965) تهیه‌کنندهٔ فیلم، فیلمنامه‌نویس و مدیر استودیوی سینمایی آمریکایی بود. او بیش از همه برای تهیهٔ بربادرفته (1939) و ربکا (1940) شناخته می‌شود که هر دو برایش جایزهٔ اسکار بهترین فیلم را به ارمغان آوردند. در 1926، سلزنیک به...

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد دیوید او. سلزنیک (10 مهٔ 1902 – 22 ژوئن 1965) تهیه‌کنندهٔ فیلم، فیلمنامه‌نویس و مدیر استودیوی سینمایی آمریکایی بود. او بیش از همه برای تهیهٔ بربادرفته (1939) و ربکا (1940) شناخته می‌شود که هر دو برایش جایزهٔ اسکار بهترین فیلم را به ارمغان آوردند. در 1926، سلزنیک به هالیوود نقل‌مکان کرد و با کمک ارتباطات پدرش، به‌عنوان دستیار ویراستار داستان در مترو گلدون مِیِر مشغول به کار شد. او در 1928 از ام‌جی‌ام به پاراماونت پیکچرز رفت و تا 1931 در آنجا کار کرد، زمانی که به آر‌کِی‌او پیوست و به‌عنوان رئیس تولید مشغول شد. سال‌های او در آر‌کِی‌او پربار بود و روی فیلم‌های زیادی کار کرد، از جمله A Bill of Divorcement (1932)، What Price Hollywood? (1932)، Rockabye (1932)، Bird of Paradise (1932)، Our Betters (1933) و King Kong (1933). در حالی که در آر‌کِی‌او بود، همچنین به جورج کوکور فرصت کارگردانی داد. در 1933 او به ام‌جی‌ام بازگشت، جایی که پدرزن او، لوئیس ب. مایر، مدیرعامل استودیو بود. مایر یک واحد تولید معتبر دوم برای دیوید ایجاد کرد، موازی با واحد قدرتمند اروینگ تالبرگ که در وضعیت سلامتی نامساعدی بود. خروجی واحد سلزنیک شامل فیلم گروهی ستاره‌محور Dinner at Eight (1933)، David Copperfield (1935)، Anna Karenina (1935) و A Tale of Two Cities (1935) بود. سلزنیک به ساخت فیلم‌های بیشتری در ام‌جی‌ام، پاراماونت و آر‌کِی‌او ادامه داد، اما او خواستار استقلال بیشتر بود و در 1935 شرکت سلزنیک اینترنشنال پیکچرز را تأسیس کرد. در اینجا او آثاری کلاسیک مانند بربادرفته را تهیه کرد. بربادرفته سایر دوران کاری سلزنیک را تحت‌الشعاع قرار داد. بعدها او معتقد شد که زندگی‌اش را صرف تلاش برای بهتر از آن کردنش هدر داده است. نزدیک‌ترین کاری که او به برابری با آن فیلم رسید، دوئل در آفتاب (Duel in the Sun, 1946) بود که جنیفر جونز، همسر آینده‌اش، نقش شخصیت اصلی پرل را ایفا می‌کرد. با بودجه‌ای عظیم، این فیلم به‌خاطر فیلمنامهٔ نسبتاً جسورانه‌ای که سلزنیک نوشته بود باعث جنجال اخلاقی شد. و اگرچه فیلم‌برداری آن پرالتهاب و با چند کارگردان همراه بود، فیلم موفقیت بزرگی بود. این فیلم دومین فیلم پرفروش سال 1947 بود و اولین فیلمی بود که مارتین اسکورسیزی دید و الهام‌بخش آغاز فصل کارگردانی او شد.